FreeCinema

Follow us

Η Κάτια Γκουλιώνη για το «Ακίνητο Ποτάμι».


Η Κάτια Γκουλιώνη, πρωταγωνίστρια της ταινίας του Άγγελου Φραντζή «Ακίνητο Ποτάμι», μιλά με τον Ηλία Φραγκούλη για την πορεία της στον ελληνικό κινηματογράφο, την υποκριτική, αναλύει τον τελευταίο της ρόλο και ξεχωρίζει πράγματα που αγαπά από το παγκόσμιο σινεμά.

Είναι ένα από τα πιο κινηματογραφικά πρόσωπα του καιρού μας. Μια ηθοποιός που δεν φοβάται να φθαρεί στην οθόνη, να βάλει ψυχισμό έντονο στις ερμηνείες της, αληθινό. Συνηθισμένη σε δραματικούς ρόλους, η Κάτια Γκουλιώνη στο «Ακίνητο Ποτάμι» του Άγγελου Φραντζή δίνει τον καλύτερο εαυτό της (μέχρι στιγμής) και μετατρέπει την ηρωίδα της, την Άννα, σε μια «μεγάλη φυσική δύναμη», όπως τη χαρακτήρισα στην κριτική του φιλμ.

Αν και σπάνια σε μια τέτοιου είδους κουβέντα με ηθοποιούς, σε τούτη την περίπτωση ένιωσα την ανάγκη να αναλύσουμε τον χαρακτήρα της Άννας με την ερμηνεύτρια του ρόλου και όχι τον σκηνοθέτη της. Η Γκουλιώνη είναι ένα εξαιρετικά ευγενικό πλάσμα, δυσκολεύτηκε να σταματήσει να μου μιλά στον πληθυντικό, ξεπέρασε γρήγορα το άγχος τής «συνέντευξης» και στην όλη κουβέντα μού έδωσε την εντύπωση πως δεν δίστασε ποτέ να απαντήσει σε κάτι ή να φοβηθεί ότι τα λεγόμενά της θα καταγραφούν και θα εκτεθούν δημόσια.

Στο video που συνοδεύει αυτό το post ξεκινήσαμε να μιλάμε για το πώς βρέθηκε στον κόσμο του κινηματογράφου, στο ερέθισμα να γίνει ηθοποιός (μια ευχάριστη έκπληξη για μένα η απάντηση), περάσαμε από προηγούμενους ρόλους, για να φτάσουμε στην ερμηνεία της Άννας, στο «Ακίνητο Ποτάμι». Χάρηκα την ειλικρίνειά της και την όρεξή της για έναν διάλογο με ουσιαστικό περιεχόμενο. Το ελληνικό σινεμά χρειάζεται τέτοιους ερμηνευτές.

CREDITS: Βίτων Μπεσμεδιώτης (κάμερα / μοντάζ), Μαριάννα Έλληνα (κάμερα)

Ευχαριστούμε το studio The Giant Project για τη φιλοξενία.

Η ταινία «Ακίνητο Ποτάμι» του Άγγελου Φραντζή έχει ξεκινήσει την προβολή της στους ελληνικούς κινηματογράφους, σε διανομή της εταιρείας Danaos Films.


MORE INTERVIEWS

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος για το «Monday».

Δεν είχε τύχει να το κάνουμε ξανά έτσι, να μιλάμε μόνοι μας, μπροστά από κάμερες. Μας αρέσει να μιλάμε εκεί έξω, γενικά. Το «Monday», η νέα ταινία του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, στάθηκε η καλύτερη αφορμή για να βρεθούμε… κι έτσι. Όπως συμβαίνει συνήθως, με ανθρώπους του (ελληνικού) σινεμά που εκτιμώ καλλιτεχνικά, δεν προέκυψε μία «συνέντευξη», αλλά μια μεγάλη σε διάρκεια κουβέντα. Που θα μπορούσε να συνεχίζεται για ώρες…

«Trainspotting»: The Cannes interview.

Το Μάιο του 1996, το Φεστιβάλ των Καννών υποδέχθηκε ένα βρετανικό φιλμ που είχε προκαλέσει σάλο στην πατρίδα του από τα τέλη Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς. Ο υπόλοιπος πλανήτης περίμενε να δει με τα ίδια του τα μάτια εάν όλο αυτό το hype για το «Trainspotting» ήταν αληθινό. Η πρεμιέρα της ταινίας έσκασε σαν βόμβα molotov στην Κρουαζέτ. Ακολούθησε το μεγαλύτερο και πιο rock party όλων των εποχών! Κι εγώ, μαζί μ’ αυτά, έχω να θυμάμαι μια συνέντευξη με τους τρεις ανθρώπους που δημιούργησαν… το μύθο.

ΟΥΜΑ ΘΕΡΜΑΝ: ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΡΙΕΜΕΝΟ ΠΛΗΘΟΣ.

Το 1994 βρέθηκα στο Φεστιβάλ των Καννών και είχα την ευκαιρία να συναντήσω την Ούμα Θέρμαν, με αφορμή την πρεμιέρα του «Pulp Fiction» του Κουέντιν Ταραντίνο. The rest is history. Κυριολεκτικά, από τα πράγματα που (αξίζει να) θυμάσαι για πάντα.

Γκιγέρμο ντελ Τόρο: Η φαντασία είναι το παν.

Το 2006 είχα τη χαρά να συναντήσω τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου παρουσίασε για πρώτη φορά στον κόσμο το φιλμ το οποίο απογείωσε την καριέρα του, όσο και τη σημασία του ονόματός του καλλιτεχνικά. Φυσικά, ήταν ο «Λαβύρινθος του Πάνα». Εννοείται πως η εμπειρία ήταν αξέχαστη. Γιατί ο άνθρωπος αυτός αγαπάει απίστευτα πολύ αυτό που κάνει. Μαζί και την κινηματογραφική Τέχνη. Και τι υπέροχο μυαλό, διάβολε!

Σοφία Κόπολα. Eat cake!

Το 2006, ακόμη αιχμάλωτη του ονόματός της, η Σοφία Κόπολα πήγε στις Κάννες σαν μικρή πριγκίπισσα προσφέροντας... παντεσπάνι και βγάζοντας γλώσσα απέναντι στην Ιστορία. Πρόλαβα να της μιλήσω, προτού της πάρουν το κεφάλι! Για τη «Marie Antoinette», φυσικά.