FreeCinema

Follow us

ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΕΪΓΕΡ: The leader of the «Squad».


Σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος. Ο Ντέιβιντ Έιγερ έχει τον αέρα του «παλιόπαιδου», που όμως μπορεί να κοντρολάρει μια… «Ομάδα Αυτοκτονίας»! Ο Ηλίας Φραγκούλης τον συνάντησε στο Λονδίνο και μίλησαν για την τελευταία του ταινία. Αποκλειστικά για το FREE CINEMA.

Για μένα, το πιο αδύναμο στοιχείο της «Ομάδας Αυτοκτονίας» είναι η ιστορία της. Δεν περιμένεις κάποιο… σοβαρό σενάριο από τα φιλμ αυτού του είδους, συνήθως, όμως, ελπίζεις σε μια ανθεκτική πλοκή που θα κλιμακώνεται σταδιακά. Εκεί κάπου το έχασαν οι συντελεστές τούτης της ταινίας, και είναι λιγάκι παράδοξο, καθώς ο Ντέιβιντ Έιγερ προέρχεται από τον κόσμο των σεναριογράφων, αναλαμβάνοντας κατόπιν και χρέη σκηνοθέτη. Επιτυχημένα.

Η πρώτη του απάντηση, σχετικά με την επιλογή της συγκεκριμένης ιστορίας από το σύμπαν του κομιξικού franchise της DC, μου φάνηκε λίγο generic, διεκπεραιωτική. Τον καθησύχασα, λέγοντάς του ότι μου άρεσε η «Ομάδα Αυτοκτονίας», τη διασκέδασα. Αισθανόμουν, όμως, ότι πίσω από αυτή τη στάση τού «guru», της ήσυχης δύναμης, ο ίδιος ήταν έτοιμος να αμυνθεί (ίσως εξαιτίας αρκετών αρνητικών κριτικών παγκοσμίως…), ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσε να (αυτο)συγκρατείται, για να μην εκθέσει εαυτόν μπροστά στον φακό της κάμερας.

Παρά την αίσθηση αυτής της κάποιας «εσωτερικής πίεσης» και το διακριτικό ξεγλίστρημα από ερωτήσεις που μπορεί και να μην του άρεσαν τόσο (ώστε να απαντήσει αρκετά ανοιχτά…), ο Ντέιβιντ Έιγερ ήταν μια ενδιαφέρουσα περίπτωση συνομιλητή, με ώριμη σκέψη και εξυπνάδα στον τρόπο διαφυγής από τις… «κακοτοπιές». Για τα υπόλοιπα, πατάς play στη video gallery (πάνω δεξιά), κλασικά.

Η ταινία «Ομάδα Αυτοκτονίας» παίζεται στους ελληνικούς κινηματογράφους σε διανομή της εταιρείας Tanweer.


MORE INTERVIEWS

«Trainspotting»: The Cannes interview.

Το Μάιο του 1996, το Φεστιβάλ των Καννών υποδέχθηκε ένα βρετανικό φιλμ που είχε προκαλέσει σάλο στην πατρίδα του από τα τέλη Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς. Ο υπόλοιπος πλανήτης περίμενε να δει με τα ίδια του τα μάτια εάν όλο αυτό το hype για το «Trainspotting» ήταν αληθινό. Η πρεμιέρα της ταινίας έσκασε σαν βόμβα molotov στην Κρουαζέτ. Ακολούθησε το μεγαλύτερο και πιο rock party όλων των εποχών! Κι εγώ, μαζί μ’ αυτά, έχω να θυμάμαι μια συνέντευξη με τους τρεις ανθρώπους που δημιούργησαν… το μύθο.

ΟΥΜΑ ΘΕΡΜΑΝ: ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΡΙΕΜΕΝΟ ΠΛΗΘΟΣ.

Το 1994 βρέθηκα στο Φεστιβάλ των Καννών και είχα την ευκαιρία να συναντήσω την Ούμα Θέρμαν, με αφορμή την πρεμιέρα του «Pulp Fiction» του Κουέντιν Ταραντίνο. The rest is history. Κυριολεκτικά, από τα πράγματα που (αξίζει να) θυμάσαι για πάντα.

Γκιγέρμο ντελ Τόρο: Η φαντασία είναι το παν.

Το 2006 είχα τη χαρά να συναντήσω τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου παρουσίασε για πρώτη φορά στον κόσμο το φιλμ το οποίο απογείωσε την καριέρα του, όσο και τη σημασία του ονόματός του καλλιτεχνικά. Φυσικά, ήταν ο «Λαβύρινθος του Πάνα». Εννοείται πως η εμπειρία ήταν αξέχαστη. Γιατί ο άνθρωπος αυτός αγαπάει απίστευτα πολύ αυτό που κάνει. Μαζί και την κινηματογραφική Τέχνη. Και τι υπέροχο μυαλό, διάβολε!

Σοφία Κόπολα. Eat cake!

Το 2006, ακόμη αιχμάλωτη του ονόματός της, η Σοφία Κόπολα πήγε στις Κάννες σαν μικρή πριγκίπισσα προσφέροντας... παντεσπάνι και βγάζοντας γλώσσα απέναντι στην Ιστορία. Πρόλαβα να της μιλήσω, προτού της πάρουν το κεφάλι! Για τη «Marie Antoinette», φυσικά.

Μπέντζαμιν Ρι: Μια ζωγράφος, ένας κλέφτης κι ένας σκηνοθέτης.

Ο νεαρός Νορβηγός ντοκιμαντερίστας και πρώην δημοσιογράφος Μπέντζαμιν Ρι δημιούργησε ένα από τα πιο πολυβραβευμένα και δημοφιλή φιλμ της χρονιάς, το «The Painter and the Thief», θριαμβεύοντας στην παγκόσμια πρεμιέρα του στο φετινό Sundance και πιο πρόσφατα στο Φεστιβάλ Λονδίνου, όπου κέρδισε το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ. Η Κατερίνα Ανδρεάκου μίλησε μαζί του λίγο πριν την επάξια νίκη του.