FreeCinema

Follow us

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΑΛΕΞΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ «ΤΕΤΑΡΤΗ 04:45».


Ταινία είδους με επιπλέον κοινωνικοπολιτικό σχόλιο δίχως «weird» πτυχές; Ναι, μπορεί να υπάρχει και καλό ελληνικό σινεμά! Η «Τετάρτη 04:45» του Αλέξη Αλεξίου αποτελεί ένα τέτοιο, σπάνιο και… «κακό» παράδειγμα για την εγχώρια παραγωγή, το οποίο, φυσικά, έπρεπε να κουβεντιάσουμε μαζί του.

Από την πρώτη στιγμή που γνώρισα τον Αλέξη Αλεξίου, όταν είδα το πρώτο cut της «Ιστορίας 52», κατάλαβα ότι έχουμε να κάνουμε με έναν ταλαντούχο κινηματογραφιστή. Στην πορεία, επίσης, ανακάλυψα ότι είναι… «ένας από εμάς». Είναι ένας από αυτούς τους λίγους θεατές που μπορούν να βρεθούν και πίσω από τον φακό μιας κάμερας και να «αναπαραγάγουν» αυτό που αγαπάμε, να δημιουργήσει ένα φιλμ που ζητά την επικοινωνία με τον κόσμο που βρίσκεται στην άλλη πλευρά της οθόνης, μέσα στην αίθουσα ενός κινηματογράφου.

Από το 2008, λοιπόν, είχε να περάσει από το «CINEMaD», την εκπομπή που επιμελούμαι στο MAD TV. Άργησε λίγο να ανανεώσει το ραντεβού μας, αλλά για χάρη μιας «Τετάρτης 04:45» άξιζε η αναμονή. Στο γνωστό πλαίσιο του «βρεθήκαμε και τα λέμε», σταθήκαμε στην ιστορία που αφηγείται η νέα του ταινία, το γιατί δεν είναι μονάχα μια απλή crime movie, ποιες ήταν οι αναφορές του αισθητικά και φιλμικά, πώς κατέληξε να διαγωνίζεται στο Φεστιβάλ της Tribeca, γιατί διάλεξε όλες αυτές τις vintage ελληνικές «τζαζιές» και τι αισθάνεται για την κατάσταση του δικού μας σινεμά σήμερα. Τυπικά, η όλη κουβέντα χωρίζεται σε τμήματα και θα ολοκληρωθεί σταδιακά… για λόγους χρόνου. Στη video gallery (πάνω δεξιά), μπορείς να παρακολουθήσεις αυτή τη στιγμή τα δύο πρώτα μέρη, όπως μεταδόθηκαν τηλεοπτικά την περασμένη Πέμπτη (Update: πλέον έχουν προστεθεί και τα υπόλοιπα δύο). To be continued, όπως και η ίδια η ταινία, εύχομαι…

Η ταινία «Τετάρτη 04:45» του Αλέξη Αλεξίου έχει ξεκινήσει την προβολή της στους ελληνικούς κινηματογράφους σε διανομή της εταιρείας Feelgood. Διάβασε και την κριτική για το φιλμ εδώ ή δες το αποκλειστικό φωτογραφικό αφιέρωμα για το πριν και το μετά των γυρισμάτων του στην Αθήνα.


MORE INTERVIEWS

Γιάννης Οικονομίδης: Χτύπημα στη «Φλέβα».

Και οι δύο ζούμε «στον κόσμο μας». Αλλά δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε. Διαφωνούμε και (πιο συχνά) συμφωνούμε, χωρίς υψηλούς τόνους. Κι αυτό κάνει την κουβέντα πιο σωστή, πιο αληθινή. Πέντε χρόνια… μεγαλύτεροι από την τελευταία μας φορά, συναντιόμαστε ξανά μπροστά από τις κάμερες με αφορμή την έξοδο της νέας του ταινίας, «Σπασμένη Φλέβα».

ΑΘΗΝΑ ΡΑΧΗΛ ΤΣΑΓΓΑΡΗ. ΓΙΑ ΤΟ «HARVEST».

Δέκα χρόνια μετά το πολυβραβευμένο «Chevalier», η Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη καλεί ξανά το ελληνικό κοινό σ’ ένα αρκετά διαφορετικό «ταξίδι» στη μεγάλη οθόνη, με την αγγλόφωνη ταινία της «Harvest», και μιλά με τον Ηλία Φραγκούλη για τα παιδικά της χρόνια, όσα αγαπά στο σινεμά και… την καπιταλιστική «ανάπτυξη».

Βασίλης Κεκάτος. Αγαπώντας τα άγρια παιδιά.

Ένα παγωμένο, χιονισμένο απόγευμα στο Βερολίνο (και στους -12 βαθμούς), στο πλαίσιο του 75ου Φεστιβάλ της πόλης, συναντήσαμε τον Βασίλη Κεκάτο στα studios της Unifrance, ώστε να κάνουμε μία συζήτηση για την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, τις «Άγριες Μέρες μας».

Κάρλα Σοφία Γκασκόν. Χωρίς... tweets.

H απίθανη ζωή της Κάρλα Σοφία Γκασκόν ξεκίνησε μια μαρτιάτικη ημέρα του 1972 στην Ισπανία. Τη χρονιά που ο Γουίλιαμ Φρίντκιν έγραφε οσκαρική ιστορία με τον «Άνθρωπο από τη Γαλλία», το μαγικό αστέρι του σινεμά θα ευλογούσε με τα δώρα του έναν άνθρωπο που γεννήθηκε σε κάποιο προάστιο της Μαδρίτης ως… Χουάν Κάρλος Γκασκόν.

Γιώργος Τσεμπερόπουλος. Για όλα όσα έχει υπάρξει.

Ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος είναι ένα από τα πιο σεβαστά ονόματα στα χρονικά της ελληνικής κινηματογραφίας. Δεν είχε τύχει να μιλήσουμε ποτέ ξανά έτσι στο παρελθόν. Βρεθήκαμε με αφορμή το «Υπάρχω». Άκουσα, έμαθα, μοιραστήκαμε. Ομολογώ πως ήταν μία συγκινητική εμπειρία για μένα.