FreeCinema

Follow us

Ο ΕΠΙΦΑΝΗΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ (2014)

(UN ILLUSTRE INCONNU)

  • ΕΙΔΟΣ: Ψυχολογικό Θρίλερ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ματιέ Ντελαπόρτ
  • ΚΑΣΤ: Ματιέ Κασοβίτς, Μαρί-Ζοζέ Κροζ, Σιβόν Φίνεραν, Ερίκ Καραβακά
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 118’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: WEIRD WAVE

Ο Σεμπαστιάν Νικολά ζει, αλλά… δεν υπάρχει. Μεσίτης στο επάγγελμα, έχει αναπτύξει επαγγελματικές τεχνικές μεταμφίεσης και μίμησης ώστε να περνάει τις προσωπικές του στιγμές ζώντας τη ζωή κάποιων από τους πελάτες του. Η ιδιόρρυθμη ρουτίνα του, όμως, έρχεται τα πάνω κάτω όταν αρχίζει να ζει ως ο μισάνθρωπος, κρυψίνους, διεθνώς επιφανής βιολιστής, Ανρί ντε Μοντάλτ.

Αυτός ο «Επιφανής Άγνωστος» διαθέτει μια εξαιρετική, αποστομωτική, άκρως ιντριγκαδόρικη εναρκτήρια σεκάνς, μια θαυμάσια, αναπάντεχη και γόνιμη σεναριακή ανατροπή λίγο μετά τα μισά του, μια ευστοχότατη, πολυμορφική, αλλά κούφια ερμηνεία από τον Κασοβίτς (και ως Νικολά, και ως ντε Μοντάλτ), υποβλητική ατμόσφαιρα, και άλλη μια ενδιαφέρουσα ανατροπή / υπαρξιακό στοχασμό στο φινάλε. Ένα θρίλερ, όμως, είτε είναι ψυχολογικό, είτε είναι αστυνομικό (όπως… μεταμφιέζεται αυτό το φιλμ στο τελευταίο ημίωρο του), οφείλει πάνω απ’ όλα να χτίζει και να συντηρεί το σασπένς και μεταξύ των όποιων απρόβλεπτων, απότομων αφηγηματικών στροφών του, και μεταξύ αρχής και τέλους του. Και σε αυτό το σημείο, αυτός ο «… Άγνωστος» σαφώς αποτυγχάνει. Γιατί όσο και αν είναι δεόντως μετρημένος, λιτός και υπόκωφος στους διαλόγους, στις ερμηνείες, στα χρώματα, στο φως, και στη μουσική του επένδυση, είναι εντελώς ανοικονόμητος στη διάρκειά του – στο χρόνο δηλαδή που χρειάζεται για να διηγηθεί την ιστορία του.

Τι να σου κάνει, λοιπόν, η ερμηνευτική ευφυΐα τού – πάλαι ποτέ πολλά υποσχόμενου και σκηνοθέτη – Κασοβίτς («Το Μίσος»), που σκαρφίζεται τον «πραγματικό» Νικολά, άτριχο, χλωμό και αποστεωμένο, κατ’ ουσίαν ως άγραφο πίνακα, να αποκτά αληθινή υπόσταση, ταυτότητα και σημασία μόνο όταν υποδύεται κάποιον άλλο; Τι να σου κάνουν η έξοχα ενορχηστρωμένη αρχή, το απίθανο twist μετά τα μισά και το υποδειγματικό παράλληλο μοντάζ που το ακολουθεί (και όπου, ιδανικά, θα έπρεπε να βάλει τελεία αυτή η ταινία), όταν όσα μεσολαβούν αποκλιμακώνουν το σασπένς, καθώς θα μπορούσαν να γίνουν αντιληπτά και να έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο στον μισό χρόνο εξιστόρησης; Τι, τέλος πάντων, να σου κάνει η τελική ανατροπή, όταν το αστυνομικό μυστήριο που προηγείται ελάχιστα στέκει ή πείθει, και όταν σχεδόν όλο το φιλοσοφικό, ειδικό της βάρος ακυρώνεται από την επεξηγηματική αφήγηση off, που στο τρίβει στη μούρη; Επεξήγηση, που γίνεται ακόμα πιο εκνευριστικά απογοητευτική, αν αναλογιστείς πως μετά από δύο σχεδόν ώρες φλύαρης… σιωπής, αυτός ο «… Άγνωστος» υποκύπτει σε αναίτια, απολογητική λογοδιάρροια.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Καλοστημένο, καλοσκηνοθετημένο θρίλερ, με ουκ ολίγες καλές ιδέες και μια σπουδαία, πολλαπλή ερμηνεία από τον Κασοβίτς. Ξέχνα, όμως, το σασπένς και τις εύστοχες φιλοσοφικές προεκτάσεις (που σου λέει ξεκάθαρα ότι θα ήθελε να έχει), περί αλλοτρίωσης και ουσιαστικής ανυπαρξίας τού σύγχρονου, παγκοσμιοποιημένου ανθρώπου, ειδικά αν έχεις ήδη, και τουλάχιστον για μια φορά, βιώσει την εμπειρία τού ατρόμητου και προκλητικού αριστουργήματος του Ντέιβιντ Φίντσερ, «Fight Club». Με άλλα λόγια, αν δεν λες «γαλλική ταινία να ‘ναι, και ό,τι να ‘ναι», επίλεξε να… ζήσεις την – κινηματογραφική – ζωή κάποιου άλλου.


MORE REVIEWS

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΕΚΦΩΝΗΤΗΣ

«Εδώ και αρκετό καιρό, ξέρω ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα ήθελα να κάνω όταν γίνω πενήντα χρονών. Θα ήθελα να κλείσω έναν ξεχασμένο λογαριασμό ερωτικού ενδιαφέροντος με τη νεότητά μου.»

ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΡΙΑ ΒΡΙΚΟΛΑΚΑΣ ΑΝΑΖΗΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΚΟ ΑΤΟΜΟ

Η Σάσα, θυγατέρα οικογένειας βρικολάκων, από μικρή είχε ψυχολογικά προβλήματα σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο επρόκειτο ν’ αναζητά την τροφή της (σκοτώνοντας ανθρώπους) στο μέλλον. Μεγαλώνοντας, εξακολουθεί να βρίσκεται σε εμπόλεμη κόντρα με τους δικούς της γι’ αυτό, όμως, η γνωριμία της μ’ ένα αυτοκτονικό νεαρό αγόρι εμφανίζει ξαφνικά θετικές προοπτικές.

ΜΝΗΜΗ

Κοινωνική λειτουργός που κουβαλά σοβαρά τραύματα από το παρελθόν συνδέεται με ανοϊκό συνομήλικό της άνδρα, τον οποίο ενδεχομένως να γνώριζε από παλιά. Η μνήμη, όμως, παίζει παράξενα παιχνίδια.

ΑΔΑΜ

Ανύπαντρη έγκυος γυναίκα βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι χήρας μάνας με μικρή κόρη. Στο Μαρόκο, όμως, αμφότερες οι συνθήκες είτε είναι διόλου αποδεκτές, είτε δέχονται ισχυρές πιέσεις ώστε να διαφοροποιηθούν.

Η ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Παρίσι, 7 Μαΐου 1995. Ο Ζακ Σιράκ εκλέγεται Πρόεδρος της Γαλλίας. Η σύζυγος του, Μπερναντέτ, ονειρεύεται σπουδαία καριέρα πλάι του ως η Πρώτη Κυρία της χώρας, πλην όμως, τόσο ο άντρας της όσο και οι συμβουλάτορες του δεν έχουν καθόλου σε εκτίμηση το πολιτικό της ένστικτο.