FreeCinema

Follow us

MALEFICENT (2014)

  • ΕΙΔΟΣ: Οικογενειακή Περιπέτεια Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ρόμπερτ Στρόμπεργκ
  • ΚΑΣΤ: Αντζελίνα Τζολί, Ελ Φάνινγκ, Σάρλτο Κόπλεϊ, Λέσλι Μάνβιλ, Ιμέλντα Στόντον, Τζούνο Τεμπλ, Σαμ Ράιλι
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 97’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Μικρή νεράιδα δάσους οχυρωμένου και απάτητου από άνθρωπο, θα προδοθεί από νεανικό σκίρτημα με πτωχό αγόρι που για να κερδίσει ένα θρόνο θα… της κόψει τα φτερά. Η ενήλικη Μαλέφισεντ, όμως, θα επιστρέψει ζητώντας εκδίκηση όταν γεννηθεί η κόρη του βασιλιά, την οποία και καταριέται σε ύπνο ίδιο με το θάνατο όταν γιορτάσει τα 16 της χρόνια.

Εάν έχεις έστω και μια στοιχειώδη σχέση με τα κλασικά παραμύθια, κατάλαβες πως μιλάμε για την «Ωραία Κοιμωμένη» του Σαρλ Περό, που το studio της Disney είχε μετατρέψει σε ένα animated έπος ομορφιάς το 1959, με μουσική επένδυση εμπνευσμένη από το ομώνυμο έργο του Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι. Στο πλαίσιο της πρόσφατης – και πλέον κερδοφόρας – μόδας που θέλει τα παραμύθια κινουμένων σχεδίων τα οποία «μας έμαθε» ο θείος Γουόλτ να ζωντανεύουν σε live-action μεταφορές, σειρά είχε και τούτο εδώ, το οποίο, όμως, επικεντρώνεται στη φιγούρα της Μαλέφισεντ, της νεράιδας που απογοητεύεται από την άδικη μοίρα της και υποχωρεί προς τις δυνάμεις του σκότους για να τιμωρήσει εκείνους που την έβλαψαν.

Από νωρίς αντιλαμβάνεσαι πως το κοινό που θα ικανοποιηθεί περισσότερο με τη «Maleficent» είναι οι οικογένειες και τα teen κορίτσια. Η ψηφιακή νεραϊδοχώρα της κεντρικής ηρωίδας, μαζί με το νεαρό τής ηλικίας της στην εισαγωγή, δίνουν το ξεκάθαρο μήνυμα πως πρόκειται να δούμε μια ταινία… κατάλληλη δι’ ανηλίκους. Ή, έστω, να περιμένουμε να μεγαλώσει η Μαλέφισεντ και να πάρει την πιο «απειλητική» μορφή τής Αντζελίνα Τζολί, η οποία δείχνει να το διασκεδάζει με τις εκφράσεις που παίρνει, όμως, δεν έχει πού να πατήσει σεναριακά, στερημένη από αντίστοιχες ατάκες που θα πρόσφεραν πολλά χαιρέκακα χαμόγελα στους θεατές. Η Τζολί είναι μια star που καταλαμβάνει τη μεγάλη οθόνη με απίστευτη άνεση. Γνωρίζει το βλέμμα της, γνωρίζει πώς πρέπει να επιδείξει τις γωνίες του προσώπου της, σχεδόν σε μαγεύει με το «προσωπείο» που έχει σχεδιαστεί επάνω της, αλλά… δεν έχει στο στόμα της τα λόγια που θα έπρεπε να εξαπολύει στους εχθρούς της με μισητό κέφι. Όπως στη σκηνή της εισόδου στο βασιλικό κάστρο, που ενώ εντυπωσιάζει και τρομοκρατεί τους πάντες, η μόνη φράση που έχει για να ολοκληρώσει την entrance της είναι ένα… «Well, well…»!

Αυτή η πιο σκοτεινή πλευρά τής Μαλέφισεντ, μαζί με κάποιες σκηνές μαχών (με ζωντανά δέντρα που παραπέμπουν σε αντίστοιχες σεκάνς της σειράς του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών»), θα «ζωντανέψουν» τις υπόλοιπες κατηγορίες των θεατών που αναζητούν λίγη δράση, κάμποσα μαγικά τρικ (ένα κοράκι που μεταμορφώνεται από άνθρωπο μέχρι και σε δράκο με το πρόσταγμα της ηρωίδας) και την πιο εφετζίδικη φαντασμαγορία. Τα περιλαμβάνει όλα αυτά το φιλμ, όμως, οι δόσεις δεν είναι τόσο χορταστικές και η απουσία ενός σκηνοθέτη πίσω από το project δηλώνει τον προφανή στόχο της Disney να ελέγχει τα πάντα. Ο Ρόμπερτ Στρόμπεργκ μπορεί να κατέχει δύο βραβεία Όσκαρ για το σκηνογραφικό του σχεδιασμό στο «Avatar» (2009) και την ντισνεϊκή «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων» (2010), όμως, ως δημιουργός – σκηνοθέτης δε διαθέτει έμπνευση και όραμα, με το τελικό αποτέλεσμα να φέρνει περισσότερο στο νου τη «Χιονάτη και τον Κυνηγό» (2012), παραγωγή άλλου studio, παραδόξως! Εδώ αξίζουν και πολλά συγχαρητήρια στον Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ, το score τού οποίου εμψυχώνει ουσιαστικά τις καλύτερες στιγμές της ταινίας ή, σε κάποιες περιπτώσεις, γίνεται η κινητήρια δύναμή τους.

Το οικογενειακό κοινό, λοιπόν, θα θαυμάσει μια άψογη δουλειά υψηλού κόστους (τα λεφτά φαίνονται), οι πάντες θα γουστάρουν το ανέμελο joyride τής… ιπτάμενης (ώσπου να της κόψουν τα φτερά) Τζολί, οι αναγνώστες του κλασικού παραμυθιού θα απορήσουν με τις μεταλλάξεις της αρχικής πηγής και μια μερίδα θεατών θα πλήξει με το τόσο παιδιάρισμα που στερεί αρκετούς πόντους από το όλο εγχείρημα. Το ερώτημα είναι… πόση παραμύθα θέλεις να σου πουλήσει τούτο το έργο. Και η απάντηση δε σχετίζεται με το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, αλλά με το ηλικιακό target group που θέτει η Disney. Λίγο άδικα, γιατί τα υλικά υπήρχαν…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Λίγο πιο αφελές και πολύ πιο αθώο από τα κινηματογραφικά παραμύθια που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στο σινεμά, προσφέρεται για έξοδο μάνας και κορούλας ή φιλενάδων, περνώντας κι ένα φευγαλέα φεμινιστικό μήνυμα περί «girl power». Το πρόσωπο της Τζολί είναι το βασικό δέλεαρ για τους υπόλοιπους… Όσο για το «ακανθώδες» ζήτημα του 3D, έχουμε ακόμη ένα φιλμ που δεν αξιοποιεί το μέσο, περιορίζεται σε μια κάποια ανάγλυφη ποιότητα της εικόνας και… δεν πείθει ως αναγκαίο. Πού θα πάει αυτή η κατάσταση;


MORE REVIEWS

ΚΑΠΟΙΑ ΜΙΛΗΣΕ

Δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας The New York Times αναλαμβάνουν το reportage που αποκάλυψε σωρεία καταγγελιών για σεξουαλική κακοποίηση και παρενόχληση γυναικών από τον κινηματογραφικό παραγωγό Χάρβεϊ Γουάινστιν.

ΣΩΣΕ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ

Μια ομάδα από ξωτικά - προστάτες των δέντρων θα κάνουν ό,τι περνά από τα μικροσκοπικά τους χέρια, προκειμένου να καταφέρουν να σώσουν το πάρκο της πόλης από τα σατανικά σχέδια του Δημάρχου, ο οποίος θέλει να το μετατρέψει σε… τεχνολογικό ανοσιούργημα!

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ

Κάπου στο βόρειο Δουβλίνο, η μητέρα της Σαρ εξαφανίζεται. Όταν τελικά επιστρέφει στο σπίτι, η Σαρ συνειδητοποιεί πως κάτι πάει… πολύ λάθος μ’ εκείνη.

DEVOTION: ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΑΙΘΕΡΩΝ

Οι πιλότοι του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού προετοιμάζονται ν’ αντιμετωπίσουν τον κόκκινο κίνδυνο, όποτε κι όπου αυτός εμφανιστεί! Το καλοκαίρι του 1950, λοιπόν, οι δυνάμεις της Βόρειας Κορέας περνούν τον 38ο παράλληλο... Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα.

ΛΑΪΛ, Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΣ

Νεοαφιχθείσα στη Νέα Υόρκη οικογένεια ανακαλύπτει στο πατάρι του σπιτιού της έναν… ολοζώντανο κροκόδειλο! Ο Λάιλ δεν είναι ένα συνηθισμένο ερπετό, καθώς έχει την ικανότητα να τραγουδά με χάρη που θα ζήλευαν και τα πρώτα αστέρια του πενταγράμμου. Μπορεί, όμως, ένας κροκόδειλος να ζήσει ως κατοικίδιο τη σήμερον ημέρα;