του Παναγιώτη Παναγόπουλου

Βλέποντας το καστ, νομίζει κανείς ότι θα δει ένα άτυπο σίκουελ των «Φιλενάδων» και χαίρεται. Τσάμπα χαίρεται, γιατί το σενάριο και τη σκηνοθεσία και τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχει αναλάβει η Τζένιφερ Γουέστφελντ, που πρέπει να είναι από τους πιο ατάλαντους «auter» που έχουν εμφανιστεί στην οθόνη τα τελευταία χρόνια. Μέχρι τώρα την ξέραμε ως σύντροφο του Τζον Χαμ, άντε κι από κάτι τηλεοπτικά, με highlight το «Grey’s Anatomy».

Η Γουέστφελντ την είδε δημιουργός με συνολικό όραμα. Έλα, όμως, που το όραμά της είναι αηδιαστικά κοινότοπο. Μόνο μέσα στην τελευταία χρονιά έχουν βγει άλλες δύο ταινίες με το μοτίβο των φίλων που αποφασίζουν να κάνουν σεξ χωρίς άλλες δεσμεύσεις, αλλά, τελικά, όχι, δεν πρόκειται να γλιτώσουν από τα βέλη του Έρωτα. Το «Όχι Μόνο Φίλοι» και το «Μόνο το Σεξ δεν Φτάνει», απέτυχαν. Τις ίδιες επιδόσεις σημειώνει και η Γουέστφελντ, με το επιπλέον αρνητικό ότι η ίδια, ως πρωταγωνίστρια, είναι εξαιρετικά ασήμαντη και καθόλου ελκυστική.

Την κατάσταση έχει κληθεί να σώσει… το στεφάνι της Τζένιφερ! Ο Τζον Χαμ φέρνει μαζί του από τις «Φιλενάδες» τη Γουίγκ, τη Ρούντολφ και τον Ο’Ντάουντ στους ρόλους των κολλητών ζευγαριών. Οι σκηνές τους έχουν και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, κυρίως επειδή είναι όλοι ταλαντούχοι και δεμένη σαν ομάδα. Αλλά το σενάριο τους δίνει φτωχό υλικό. Και μετά, πάλι, πρέπει ν’ ανεχτείς την Τζένιφερ, που κλαψουρίζει για τον έρωτα του κολλητού. «Και κλαις κι άσχημα!», που έλεγε και ο Αυλωνίτης…