FreeCinema

Follow us

ΤΟ ΚΟΛΠΟ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ (2020)

(EL ROBO DEL SIGLO)

  • ΕΙΔΟΣ: Περιπέτεια Παρανομίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αριέλ Γουινογκράδ
  • ΚΑΣΤ: Ντιέγκο Περέτι, Γκιγέρμο Φρανσέγια, Χουάν Αλάρι, Πάμπλο Ράγκο
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 114'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ROSEBUD.21

Εν έτει 2006, σε ένα από τα πλουσιότερα προάστια του Μπουένος Άιρες, συμμορία πέντε ανθρώπων θα καταφέρει να πραγματοποιήσει μία από τις πιο παράτολμες και έξυπνες ληστείες που έγιναν ποτέ. Έκτοτε γνωστή ως «Η Ληστεία του Αιώνα», θ’ αφήσει εποχή στα ντόπια εδάφη, μετατρέποντας τους εμπλεκόμενους σε λαϊκούς ήρωες.

Με αρκετές αμφιβόλου ποιότητας ταινίας στο ενεργητικό του εδώ και περίπου 15 χρόνια, ο Αριέλ Γουινογκράδ φαίνεται πως βρήκε το mojo του, κινηματογραφώντας μία από τις πιο διάσημες ιστορίες τραπεζικής ληστείας στα χρονικά της Αργεντινής. Το «Κόλπο του Αιώνα» ακολουθεί το ομώνυμο περιστατικό στο υποκατάστημα της Banco Rio στο Σαν Ισίδρο, ένα από τα πιο εύρωστα προάστια του Μπουένος Άιρες, όταν μία ομάδα πέντε ληστών με επικεφαλής τον Φερνάντο Αραούχο θα καταφέρει να εισβάλει στο κτήριο, να κρατήσει περίπου είκοσι ομήρους και να ξεγλιστρήσει σαν καπνός κάτω από τη μύτη των εμβρόντητων αστυνομικών που είχαν περικυκλώσει κάθε σπιθαμή του περιρρέοντος χώρου. Τεράστια επιτυχία στην Αργεντινή (όπου, προφανώς, η ιστορία είναι πασίγνωστη και «χιλιοτραγουδισμένη»), η ταινία θα ήθελε να γίνει sleeper hit πατώντας πάνω στη so-hot-right now πεπατημένη των «έξυπνων» heist παραγωγών (βλέπε «La Casa De Papel»). Τα πράγματα, όμως, δεν εξελίσσονται ακριβώς όπως θα ήθελε (πόσω μάλλον κι εμείς…).

Αν κάποιος ξεχωρίζει από το καστ του φιλμ, αυτός είναι σίγουρα ο Ντιέγκο Περέτι ως Φερνάντο Αραούχο. Αφού μας χαρίσει μία αρκετά (έως πολύ) γελοία εναρκτήρια σεκάνς όπου μας αποκαλύπτει την έμπνευσή του για την επικείμενη ληστεία, ο Φερνάντο δείχνει ένας αρκούντως ενδιαφέροντας χαρακτήρας, ένας «φιλόσοφος» της ζωής, πράος και διαρκώς σε αναζήτηση του πραγματικού του εαυτού. Αυτή η εικόνα του καθημερινού ανθρώπου, με ανησυχίες, που προσπαθεί να βγάλει τα προς το ζην, είναι το σημείο ταύτισης του θεατή σ’ ένα φιλμ το οποίο ούτως ή άλλως εξιδανικεύει τη σπείρα, κάτι που συνάδει και με το θυμικό του αργεντίνικου λαού απέναντι στην πολύκροτη αυτή ιστορία. Είναι κάτι που δουλεύει στο «Κόλπο του Αιώνα», παράλληλα και με κάποια προσοχή στο φιλμάρισμα που μας χαρίζει αξιομνημόνευτα στιγμιότυπα, όπως το αρχικό του Φερνάντο μπροστά στο video club (ας μιλήσουμε για νοσταλγία…) ή τις σκηνές με το βανάκι της συμμορίας στους δρόμους του Μπουένος Άιρες.

Παρά το casting και τα επιμέρους αισθητικά στοιχεία που δουλεύουν, όμως, η ταινία του Γουινογκράδ δεν καταφέρνει να μας κεντρίσει το ενδιαφέρον κι αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στον σκηνοθετικό ρυθμό και το μοντάζ. Θέλει πραγματικά μεγάλη προσπάθεια για να παρουσιάσεις ένα heist movie με δράση που παραπέμπει σε… επίσκεψη ηλικιωμένης σε τραπεζικό υποκατάστημα ώστε να εισπράξει τη σύνταξή της, αλλά αυτό πετυχαίνει το φιλμ! Μαζί με την απουσία οποιασδήποτε στοιχειώδους σύγκρουσης και τη γενικότερη ευκολία στην αποτύπωση του εγχειρήματος μετατρέπεται σε μία επώδυνη εμπειρία παρακολούθησης. Για παράδειγμα, η πρώτη (υποτυπώδης) σκηνή δράσης εμφανίζεται περί το 75ο λεπτό! Αυτό που μας μένει ως επίγευση, είναι μία άχρωμη, άοσμη καταγραφή των γεγονότων, λες κι ο σκηνοθέτης να έχει μείνει στο γεγονός πως πρόκειται για πραγματική ιστορία. Και… that’s all folks!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Προσοχή στο κενό μεταξύ των προσδοκιών σας από το genre και του τι πραγματικά θα δείτε στη μεγάλη οθόνη. Αυτό θα βλάψει περισσότερο τους υποψήφιους θεατές του φιλμ, που ακούνε για παράτολμη και έξυπνη ληστεία και τους ανοίγει η όρεξη. Αν έχετε σοβαρές προθέσεις, προτιμήστε… το άρθρο του GQ για την αληθινή υπόθεση.


MORE REVIEWS

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2022

Το κορυφαίο ετήσιο κινηματογραφικό γεγονός της πρωτεύουσας είναι ξανά εθιμικά πιστό στο ραντεβού του με το κοινό, εκ νέου και υγειονομικών συνθηκών επιτρεπουσών σε χειμερινές αίθουσες αποκλειστικά (ΑΣΤΟΡ, ΔΑΝΑΟ, ΙΝΤΕΑΛ, ΤΡΙΑΝΟΝ και, φέτος για πρώτη φορά, ΑΣΤΥ).

ΧΑΜΟΓΕΛΑ

Νοσοκομειακή ψυχίατρος καλείται να εξετάσει νεοεισαχθείσα σε κατάσταση κρίσης, η οποία πιστεύει πως κάποια υπερφυσική δύναμη «καταλαμβάνει» τα πρόσωπα των ανθρώπων γύρω της, με αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό ένα αρρωστημένο χαμόγελο. Έξαφνα, αυτοκτονεί μπροστά στα μάτια της κι εκείνη υποψιάζεται πως πρόκειται για ένα είδος «κατάρας» που, πλέον, πέρασε σ’ αυτήν!

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΟΛΑ

Η Χίλντι, μετά την απεξάρτησή της από το αλκοόλ, ανασυνθέτει την καριέρα της στη Νέα Αγγλία, επαναπροσδιορίζοντας αξίες οικημάτων και ζωής, μιλώντας απευθείας στην κάμερα, «στα κορίτσια της» (δύο πανέμορφα σκυλιά και όχι στις κόρες της), στον ψυχίατρο της περιοχής και στον Φρανκ, ένα παλιό της flirt που αναθερμαίνεται. Το οικογενειακό (και όχι μόνο) περιβάλλον θα εκφράσει ανησυχία και gay πρώην σύζυγος θα παρευρεθεί σε δείπνο, κατά το οποίο η Χίλντι μας εξηγεί γιατί τους άφησε να τη στείλουν στην απεξάρτηση και πώς είναι η ζωή της τώρα.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΒΑΣΙΛΙΑΣ

Μία δραματοποιημένη απόπειρα καταγραφής της ιστορίας των Αγκότζι, μιας αποκλειστικά γυναικείας ομάδας πολεμιστριών οι οποίες προστάτευαν το Αφρικανικό Βασίλειο της Δαχομέης, από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα.

Η ΦΛΕΓΟΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Όταν δεξαμενή άντλησης πετρελαίου στις νορβηγικές ακτές καταρρέει, διασώστες και ερευνητές ανακαλύπτουν πως το γεγονός οφείλεται σε κάτι που υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια του συνηθισμένου ατυχήματος.

MR KLEIN

MR KLEIN

… είναι που κάτι τύποι στην Αργεντινή βρήκανε τρόπο να πουλάνε τέτοιες σάχλες για να παίζουν στα σινεμά της Ελλάδας τα καλοκαίρια. Γελάνε στο Νέτφλιξ!