FreeCinema

Follow us

ΚΩΔΙΚΑΣ 46 (2004)

(CODE 46)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μάικλ Γουίντερμποτομ
  • ΚΑΣΤ: Τιμ Ρόμπινς, Σαμάνθα Μόρτον, Ομ Πούρι, Τόγκο Ιγκάουα
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 93'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Σ’ ένα δυστοπικό και υπερβολικά… φωτεινό (για την ανθρώπινη υγεία) μέλλον, οι πόλεις χωρίζονται σε κοινωνίες «μέσα» και «έξω», με τη ζωή να ορίζεται από πιστοποιητικά και κώδικες αυστηρής τήρησης, που φτάνουν να ελέγχουν ακόμη και την γονιδιακή συμβατότητα των ανθρώπων.

Θυμάμαι ένα τραγούδι στα 80’s που έλεγε πως το μέλλον είναι τόσο φωτεινό, που θα χρειαστεί να φορέσεις γυαλιά ηλίου. Δεν μιλάμε για την περίπτωση του χαρακτήρα του Γουίλιαμ, ενός κυβερνητικού πράκτορα με ενόραση και ικανότητες να διαβάζει τη σκέψη. Στη μακρινή Σαγκάη, θα κληθεί ν’ ανακαλύψει ποιος υπάλληλος μεγάλης εταιρείας προμηθεύει παράνομα στην αγορά «άδειες εξόδου» με προορισμό μέρη που ονειρεύτηκες να ταξιδέψεις ή να διαφύγεις για το υπόλοιπο της ζωής σου. Όλα αυτά υπό τη σκιά του Κώδικα 46, ενός νόμου που θεωρεί εγκληματική τη σεξουαλική σχέση και οποιοδήποτε άλλο δεσμό ανάμεσα σε γονιδιακά συμβατούς ανθρώπους, αποτέλεσμα της εκτός ελέγχου κλωνοποίησης στην οποία υφίστατο το ανθρώπινο είδος για χρόνια. Ναι, το μέλλον έχει καταντήσει μαύρο κι άραχνο, πόσω μάλλον για τον Γουίλιαμ, ο οποίος ερωτεύεται την ένοχη Μαρία, περνά μαζί της μια νύχτα παθιασμένου σεξ και… εγκληματεί, καθώς τα γονίδιά τους ταιριάζουν 50/50.

Απροσδόκητος και αλλοπρόσαλλος στις επιλογές του, θεματικά και αισθητικά, ο Μάικλ Γουίντερμποτομ υπογράφει αυτή τη φορά ένα δοκίμιο κοινωνιολογικής επιστημονικής φαντασίας, με αναμασήματα από πλήθος πηγών. Είναι εύκολο να περάσει από το μυαλό το «Gattaca» (χωρίς την εμμονή στο στιλιζάρισμα εκείνου), κάποιες ενδιαφέρουσες ιδέες από το γενικά αποτυχημένο «Μέχρι το Τέλος του Κόσμου» του Βιμ Βέντερς και, φυσικά, το πρότυπο αναφοράς, το «Blade Runner» (από το διαμέρισμα της Μαρία, μέχρι την πολιτισμική εικόνα μιας σύγχρονης Βαβέλ που μιλά σπασμένα multilingual). Το ταλέντο ο Γουίντερμποτομ το έχει και μας το έχει αποδείξει πλείστες όσες φορές. Εδώ, όμως, δεν μπορούν να «δέσουν» τα υλικά, το πρωταγωνιστικό ζεύγος των Τιμ Ρόμπινς και Σαμάνθα Μόρτον δεν έχει καθόλου χημεία για να ενδιαφερθείς για το μοιραίο της ερωτικής του περιπέτειας, κι όταν το σενάριο τους βγάζει σε ένα no man’s land πιο εξωτικό και (πάλι) αταίριαστο με την υπόλοιπη ταινία, όλα κυλάνε βιαστικά προς ένα δράμα που δε σε αγγίζει. Κλινικά νεκρό το κλίμα και ουχί ελεγειακό. Κι ας έπαιζε και το «Warning Sign» των Coldplay στο τέλος, κομμάτι… πλερέζα από μόνο του! Ούτε καν αυτό δεν μου έφερε το ρίγος…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το άνωθεν κείμενο είναι η κριτική που έγραψα το 2004, όταν το φιλμ διανεμήθηκε για πρώτη φορά στους ελληνικούς κινηματογράφους. Ωραίο καστ, ατμόσφαιρα και προσοχή στο production design, θαυμάσιο score από τον Ντέιβιντ Χολμς, αλλά το τελικό αποτέλεσμα σου βγάζει μία… μη συμβατότητα.


MORE REVIEWS

ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΖΩΝΗ

Επιχείρηση των Ειδικών Δυνάμεων στις Νότιες Φιλιππίνες, με σκοπό την απελευθέρωση απαχθέντος πράκτορα των αμερικανικών Μυστικών Υπηρεσιών, πηγαίνει εντελώς λάθος κι αφήνει πίσω της έναν αρχάριο ελεγκτή μάχης της Πολεμικής Αεροπορίας, ο οποίος αναζητά τρόπο διαφυγής.

ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΡΧΗ

Κατακλυσμιαία βροχή «πνίγει» το Λονδίνο υποχρεώνοντας σε εκκενώσεις και μια απέλπιδα φυγή των κατοίκων προς περιοχές της βρετανικής υπαίθρου οι οποίες αν και δεν έχουν πληγεί, βιώνουν σοβαρά επισιτιστικά προβλήματα. Μ’ ένα νεογέννητο μωρό στην αγκαλιά, μια γυναίκα παλεύει να βρει την ελπίδα για ένα ασφαλές μέλλον.

ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΜΕΡΕΣ

Ο κύριος Χιραγιάμα ξυπνά νωρίς το πρωί και ετοιμάζεται να πάει στη δουλειά του. Καθαρίζει δημόσιες τουαλέτες στο Τόκιο. Το ίδιο κάνει και την επόμενη μέρα. Και την επόμενη μέρα. Και την επόμενη μέρα. Και την επόμ…

ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΙΚΗΣ

Πρώην πρωτοπαλίκαρο βίαιης εγκληματικής οργάνωσης αναγκάζεται να επιστρέψει στους κόλπους της, προκειμένου να ξεπληρώσει το χρέος του γαμπρού του προς την αδίστακτη αρχηγό της. Ο Κας, όμως, μάλλον έχει τελειώσει οριστικά με την παρανομία.

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΑΡΑΜΟΝΕΥΕΙ

Δύο αδέλφια θα επιχειρήσουν να δώσουν τη «γιατρειά» στον τόπο τους απομακρύνοντας δαιμονική οντότητα, μα δεν θα τηρήσουν τους κανόνες που έχουν θέσει οι επαρχιακές τους παραδόσεις και διάφορες δεισιδαιμονίες, προκαλώντας μία επιδημική εξάπλωση του Κακού.