FreeCinema

Follow us

ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. ΤΑ ΠΗΡΕ ΟΛΑ ΚΙ ΕΦΥΓΕ…


Αφορμή ήταν η έξοδος του ντοκιμαντέρ «Σκηνοθετώντας την Κόλαση» του Χρήστου Χουλιάρα, για το κινηματογραφικό έργο του Νίκου Νικολαΐδη. Από το αρχείο της τηλεοπτικής εκπομπής CINEMaD, κυριολεκτικά… ξεθάψαμε μια σπάνια συνέντευξη – ντοκουμέντο ενός από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες που πέρασαν ποτέ από το ελληνικό σινεμά. Βλέπε, πτώμα, να μαθαίνεις.

Ήταν το 2003, θα έβγαινε στους κινηματογράφους «Ο Χαμένος τα Παίρνει Όλα» και μου τηλεφωνεί η Έφη Παπαζαχαρίου, που δούλευε για την ταινία, να με ρωτήσει αν μπορώ να κάνω κάτι σε επίπεδο publicity. Εγώ της είπα πως κάνω κυρίως τηλεόραση, την εκπομπή στο MAD, και οι δύο γνωρίζαμε πως ο Νικολαΐδης είχε πάψει να κάνει εμφανίσεις on camera από καιρό. Πρότεινα στην Έφη να του πει να παρακολουθήσει την εκπομπή κι αν ενδιαφέρεται, να κάνουμε μια τηλεοπτική συνέντευξη, όπου επιθυμούσε ο ίδιος.

Ο Νίκος Νικολαΐδης είδε το CINEMaD και έδωσε την έγκριση! Μας ζήτησε να πάμε στο σπίτι του. Εκεί όπου είχαν γυριστεί «Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα». Δέος. Τραβήξαμε το υλικό της συνέντευξης με δύο κάμερες, στο χέρι. Τη μια την κρατούσα εγώ. Αυτό που λένε «low budget» η κατάσταση…

Μου μίλησε για τις δυσκολίες που είχε με τον Αγγελάκα στα γυρίσματα του «Χαμένου», για «τη γενιά που έζησε το rock ‘n’ roll στην Ελλάδα», που ήξερε «πως η Κύπρος δεν θα γίνει ποτέ ελληνική», για τον εγκλωβισμό στις πολιτικές νεολαίες της εποχής, τα «Κουρέλια» σαν «παράδειγμα των ταινιών που πρέπει να αποφεύγουμε» κατ’ εντολή του ΚΚΕ (!), για την τριλογία που συνέχισε με τη «Γλυκιά Συμμορία» και ολοκληρώθηκε μ’ εκείνους τους χαμένους, για το καθαρό φευγιό σαν εκδίκηση και… για τους λάκκους στον κήπο! Αν κρύβουν κανένα πτώμα; Δες το συνοδευτικό video και θα μάθεις.


MORE INTERVIEWS

ΟΥΜΑ ΘΕΡΜΑΝ: ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΡΙΕΜΕΝΟ ΠΛΗΘΟΣ.

Το 1994 βρέθηκα στο Φεστιβάλ των Καννών και είχα την ευκαιρία να συναντήσω την Ούμα Θέρμαν, με αφορμή την πρεμιέρα του «Pulp Fiction» του Κουέντιν Ταραντίνο. The rest is history. Κυριολεκτικά, από τα πράγματα που (αξίζει να) θυμάσαι για πάντα.

Γκιγέρμο ντελ Τόρο: Η φαντασία είναι το παν.

Το 2006 είχα τη χαρά να συναντήσω τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου παρουσίασε για πρώτη φορά στον κόσμο το φιλμ το οποίο απογείωσε την καριέρα του, όσο και τη σημασία του ονόματός του καλλιτεχνικά. Φυσικά, ήταν ο «Λαβύρινθος του Πάνα». Εννοείται πως η εμπειρία ήταν αξέχαστη. Γιατί ο άνθρωπος αυτός αγαπάει απίστευτα πολύ αυτό που κάνει. Μαζί και την κινηματογραφική Τέχνη. Και τι υπέροχο μυαλό, διάβολε!

Σοφία Κόπολα. Eat cake!

Το 2006, ακόμη αιχμάλωτη του ονόματός της, η Σοφία Κόπολα πήγε στις Κάννες σαν μικρή πριγκίπισσα προσφέροντας... παντεσπάνι και βγάζοντας γλώσσα απέναντι στην Ιστορία. Πρόλαβα να της μιλήσω, προτού της πάρουν το κεφάλι! Για τη «Marie Antoinette», φυσικά.

Μπέντζαμιν Ρι: Μια ζωγράφος, ένας κλέφτης κι ένας σκηνοθέτης.

Ο νεαρός Νορβηγός ντοκιμαντερίστας και πρώην δημοσιογράφος Μπέντζαμιν Ρι δημιούργησε ένα από τα πιο πολυβραβευμένα και δημοφιλή φιλμ της χρονιάς, το «The Painter and the Thief», θριαμβεύοντας στην παγκόσμια πρεμιέρα του στο φετινό Sundance και πιο πρόσφατα στο Φεστιβάλ Λονδίνου, όπου κέρδισε το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ. Η Κατερίνα Ανδρεάκου μίλησε μαζί του λίγο πριν την επάξια νίκη του.

Γιάννης Οικονομίδης: Κουβέντα για μια «Μπαλάντα».

Κάθε φορά που μιλάω μαζί του, αισθάνομαι πως και οι δύο μαθαίνουμε κάτι, ο ένας για τον άλλον. Και ο Γιάννης Οικονομίδης δεν είναι ένας εύκολος άνθρωπος, που ανοίγεται. Ή δέχεται. Μοιάζουμε σε αυτό. Και το διασκεδάζω απίστευτα! Είχαμε να κουβεντιάσουμε έτσι, on camera, από το 2014. Ο σαματάς κρατάει ακόμη στο YouTube, από τότε! You have been warned…