FreeCinema

Follow us

ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΓΑΛΑΞΙΑ 2 (2017)

(GUARDIANS OF THE GALAXY VOL. 2)

  • ΕΙΔΟΣ: Κωμική Περιπέτεια Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζέιμς Γκαν
  • ΚΑΣΤ: Κρις Πρατ, Ζόι Σαλντάνα, Ντέιβ Μπαουτίστα, Πομ Κλεμεντίφ, Σιλβέστερ Σταλόνε, Κερτ Ράσελ, Μάικλ Ρούκερ, Κάρεν Γκίλαν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 136'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Ο Κουίλ, η Gamora, ο Drax, o Rocket και ο μικρός Groot βρίσκονται ξανά αντιμέτωποι με μια άκρως επικίνδυνη απειλή και ταξιδεύουν για ακόμη μια φορά ανά τον γαλαξία ώστε να την αποτρέψουν. Για τον Κουίλ, όμως, η υπόθεση γίνεται πολύ προσωπική, με την εμφάνιση του πιο μυστηριώδους προσώπου της ζωής του.

Οι «Φύλακες» επιστρέφουν και, μαζί με τα διαγαλαξιακά καθήκοντά τους, καλούνται να λύσουν και τα… οικογενειακά τους! Οι άσπονδες αδελφές Gamora και Nebula βρίσκονται ένα βήμα πριν ή την αλληλεξόντωση ή τη συμφιλίωσή τους, ενώ, ακόμη πιο σημαντικά, ο Κουίλ βρίσκει τον έως τώρα άγνωστο πατέρα του στο πρόσωπο του Θεού Ego. Την ίδια στιγμή, οι λοιποί της παρέας ανακαλύπτουν κι εκείνοι τις διάφορες μορφές που μπορεί να έχει ο θεσμός της οικογένειας και όλοι μαζί δοκιμάζονται, καθώς μάχονται ενάντια σε άλλη μια θανάσιμη απειλή κατά του σύμπαντος.

Τρία χρόνια μετά την πρώτη ταινία ενός από τα πιο πρόσφατα, νεοεισαχθέντα franchise της Marvel, η επιστροφή της ομώνυμης εκκεντρικής ομάδας είναι ολίγον τι πιο φιλόδοξη αλλά, μάλλον αναπόφευκτα, και πιο «παραφουσκωμένη». Το χιούμορ για το οποίο αγαπήθηκε η πρώτη ταινία βρίσκεται και πάλι εδώ, και μάλιστα – σε σημεία – με περισσότερες και καλύτερες δόσεις, όμως το γενικότερο σύνολο είναι πιο αναιδές. Μεγάλο μέρος του φιλμ αναλώνεται σε – τι άλλο; – CGI μάχες, ενώ το ηθικό δίδαγμα του «πάνω απ’ όλα η οικογένεια» μας κάθεται επαναλαμβανόμενα στον λαιμό σαν γλυκερό σιρόπι, ταυτόχρονα με το γενικότερο ύφος του «ήρθατε να περάσετε καλά!» που απευθύνεται άμεσα και κραυγαλέα στους θεατές. Και περνάς καλά, πολύ καλά μάλιστα, μόνο που αυτή, τη δεύτερη φορά το «party» μοιάζει κάπως πιο εξαναγκαστικό, πιο επιτηδευμένο. Το μωρό Groot είναι αξιολάτρευτο (duh!) και το σενάριο φροντίζει να μας το υπενθυμίζει συνεχώς, ενώ η έλξη μεταξύ του Κουίλ και της Gamora είναι ολοφάνερη αλλά, και πάλι, το σενάριο νομίζει πως είναι αστείο να μας κλείνει ευθαρσώς το μάτι υποδεικνύοντας τα υπονοούμενα ξανά και ξανά.

Η παρουσία του Κερτ Ράσελ ως Ego δίνει μια καλοδεχούμενη βαρύτητα κι ένα coolness, αν και ο προφανής (;) συμβολισμός του φαινομενικά παντοδύναμου Θεού / Δημιουργού και του ημίθεου υιού / Μεσσία μοιάζει κάπως αταίριαστη στο συγκεκριμένο franchise, το οποίο αποτελεί το πιο ελαφρών βαρών κλαδί της κινηματογραφικής βιομηχανίας που έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια η Marvel. Ωστόσο, το (αναμενόμενο) σεναριακό twist επάνω σε τούτη τη σχέση προσδίδει στην ιστορία μια αξιόλογη συναισθηματική περιπλοκή.

Αλλά… τέρμα η γκρίνια! Όπως και η πρώτη, αυτή η δεύτερη περιπέτεια της ομάδας έχει την καρδιά της στη σωστή θέση και είναι εναλλασσόμενα αστεία, συγκινητική, θρασεία (με την καλή έννοια), νοσταλγική (από τις αναμενόμενες 80’s αναφορές σε ξεκαρδιστικά cameos) και, το σημαντικότερο, άκρως ψυχαγωγική. Έστω και αν μια μεγάλη μερίδα του κοινού δεν καταφέρει να την πάρει μαζί του (οι «Φύλακες του Γαλαξία» δεν είχαν ιδιαίτερα πετυχημένη πορεία στο ελληνικό box-office…) μετά την έξοδο από την αίθουσα, η επιστροφή αυτών των φανταστικών ηρώων είναι καλοδεχούμενη, σαν το playlist του Κουίλ, το – πάντα – ειλικρινές γέλιο του Drax και την αφοπλιστική ματιά τού Groot. Εν τέλει, από τη «σκοτεινή» δηθενιά των πιο πρόσφατων ταινιών της DC, αυτή η πιο ανάλαφρη και, ναι, μάλλον «χαζοχαρούμενη» πλευρά της Marvel είναι σαφώς πιο τίμια και πιο σεβαστή στις προθέσεις της – σαν τον μικρό, αξιολάτρευτο Groot ένα πράμα…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αν δεν ήσουν fan ούτε του πρώτου μέρους, μια δεύτερη απόπειρα επίσης… δεν θα σε πείσει. Το ίδιο ισχύει κυρίως και για τους μη λάτρεις των ταινιών comics, γενικώς: αυτή δεν είναι η ταινία που θα σας κάνει να αλλάξετε γνώμη για τον κινηματογραφικό τους κόσμο. Αν, πάλι, διασκέδασες / είσαι οπαδός της πρώτης, τούτη εδώ ίσως να σου φανεί και πιο αστεία. Το σίγουρο είναι ότι πρόκειται για μια επάξια συνέχεια.


MORE REVIEWS

LONGLEGS

Ντετέκτιβ του FBI που παρουσιάζει «παράξενα» δείγματα ενσυναίσθησης σε σχέση με τη δράση ενός επί σειρά δεκαετιών ασύλληπτου serial killer, εντοπίζει σταδιακά τα στοιχεία ενός εκκεντρικού puzzle του οποίου ίσως και η ίδια αποτελεί κομμάτι (από το παρελθόν).

FLY ME TO THE MOON

Καπάτσα δημοσιοσχετίστρια καταφθάνει στη Φλόριντα φορτωμένη με ιδέες χίλιες, ώστε να προσδώσει στη δύσκαμπτη NASA έναν σύγχρονο… pop αέρα! Οι πάλιουρες της υπηρεσίας δεν την παίρνουν με καθόλου καλό μάτι, όμως, εκείνη έχει στα χέρια της το ελευθέρας από δεξί χέρι του Προέδρου, αλλά και εναλλακτικό σχέδιο... τηλεσκηνοθετημένης προσομοίωσης της επικείμενης, κρίσιμης αποστολής του Apollo 11 στη Σελήνη!

ALL THAT JAZZ

«Bye-bye, life. Bye-bye, happiness. Hello, loneliness. I think I'm gonna die.»

ΑΝΕΞΙΧΝΙΑΣΤΟΙ ΦΟΝΟΙ

Όταν οι σκελετοί έντεκα γυναικών και κοριτσιών ανακαλύπτονται σε μια έρημο του Νέου Μεξικού, ξεκινά η εξονυχιστική έρευνα για την εντόπιση του ιθύνοντα νου πίσω από το ειδεχθές έγκλημα, κάτι που οδηγεί σε επιπλοκές και συγκρούσεις μεταξύ του αρχηγού της Αστυνομίας, Κάρτερ, του ντετέκτιβ Ορτέγκα και του πράκτορα Πέτροβικ, τριών ανθρώπων με τελείως διαφορετική μεθοδολογία και agenda.

ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ

Στη μεταπολεμική Ρώμη, παντρεμένη γυναίκα με τρία παιδιά ονειρεύεται ένα καλύτερο αύριο, ασφυκτιώντας στα αυστηρά δεσμά του πατριαρχικού περιβάλλοντος της εποχής.

MR KLEIN

MR KLEIN

OK, γουστάρουμε το ρακούν το τσαμπουκαλεμένο και το δεντράκι που μιλάει, αλλά… ρε παιδιά, ακόμη και η παρέλαση του Gay Pride πιο φιλόξενη στο μάτι είναι! Είμαι και νέος για να πάθω καταρράκτη.