του Παναγιώτη Παναγόπουλου

Με την περιγραφή του σεναρίου, θα περίμενε κανείς μια πιο σοβαρή, δραματική, ίσως και πληκτική ταινία παραλληλισμού της κλασικής και της σύγχρονης ηρωίδας. Ευτυχώς, το φιλμ που σκηνοθέτησε η Αν Φοντέν δεν είναι καθόλου πληκτικό, ούτε και υπερβολικά δραματικό, μια ιδιαίτερα ευχάριστη έκπληξη, δηλαδή, ιδιαίτερα με το παρελθόν της σκηνοθέτριας, που δεν είναι και γεμάτο από εξαιρετικά ενδιαφέρουσες δουλειές. Η «Άλλη Μποβαρί» είναι επαρκώς χαριτωμένη ή δραματική σε σωστές δόσεις και κυρίως ανάλαφρη, κάτι που μάλλον οφείλεται στο γεγονός ότι βασίζεται σε ένα comic της Πόουζι Σίμοντς, δημιουργού και της «Tamara Drew», που σκηνοθέτησε ο Στίβεν Φρίαρς, με πρωταγωνίστρια και πάλι την Άρτερτον.

Η Βρετανίδα ηθοποιός υποδύεται μια γυναίκα όμορφη, γοητευτική, σεξουαλική, που αναστατώνει τους άνδρες. Τον δικό της, το γείτονα, τον νεαρό γόη του χωριού και τον πρώην εραστή της, που επανέρχεται διεκδικώντας την. Όπως η Έμμα Μποβαρί και αυτή πλήττει, και μέσα στην πλήξη της αναζητεί διέξοδο σε μια ερωτική σχέση που είναι μάλλον από την αρχή καταδικασμένη.

Απέναντί της, ζει παρατηρώντας την, ο φούρναρης Μαρτέν, που αναπτύσσει εμμονή με το τι κάνει και πώς περνάει η γειτόνισσά του, χωρίς να ξεπεράσει το δισταγμό του και να της δηλώσει το πάθος του, έστω κι αν εκείνη αναστατώνεται και ιδρώνει, ζυμώνοντας ψωμιά στο φούρνο του. Εκεί που η Τζέμα φαίνεται έτοιμη να ενδιαφερθεί περισσότερο για τα… γαλλικά καρβέλια και τα κρουασάν, όμως, γνωρίζει τον νεαρό Ερβέ και βρίσκει κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον να ασχοληθεί.

Η κατάληξη δεν μπορεί παρά να είναι δραματική. Η Φοντέν, όμως, δίνει πολύ χώρο στο χιούμορ, το οποίο παίρνει κυρίως πάνω του ο Φαμπρίς Λουκινί. Ο πάντοτε εξαιρετικός ηθοποιός ξεστομίζει θαυμάσια τις ατάκες του και είναι η άψογη ενσάρκωση του ξελιγωμένου μεν, συγκρατημένου δε, ώριμου άνδρα, ο οποίος είναι έτοιμος να κάνει πολλά (και όχι πάντα έντιμα πράγματα) για έναν έρωτα που δεν μπορεί να εκδηλώσει.