FreeCinema

Follow us

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΖΩΑ: ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΝΤΑΜΠΛΝΤΟΡ (2022)

(FANTASTIC BEASTS: THE SECRETS OF DUMBLEDORE)

  • ΕΙΔΟΣ: Περιπέτεια Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ντέιβιντ Γέιτς
  • ΚΑΣΤ: Έντι Ρέντμεϊν, Τζουντ Λο, Μαντς Μίκελσεν, Έζρα Μίλερ, Νταν Φόγκλερ, Άλισον Σούντολ, Τζέσικα Γουίλιαμς, Γουίλιαμ Νάντιλαμ, Κάλουμ Τέρνερ, Βικτόρια Γέιτς, Φιόνα Γκλάσκοτ, Πόπι Κόρμπι-Τούις, Ρίτσαρντ Κόιλ, Κάθριν Γουότερστον
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 142'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: TANWEER

Ανίκανος να παλέψει μαζί του εξαιτίας ενός «δεσμού αίματος» του παρελθόντος, ο Άλμπους Ντάμπλντορ αναθέτει στον Νιουτ Σκαμάντερ και την παρέα του ν’ αποτρέψουν την άνοδο του Γκέλερτ Γκρίντελβαλντ, ο οποίος χρησιμοποιεί ύπουλες μεθόδους για να κατακτήσει την εξουσία στην παγκόσμια κοινότητα των μάγων.

Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορεί (ή πρέπει) να πει ένας κριτικός κινηματογράφου για ένα τέτοιο έργο. Υπάρχει μαγεία. Και ομορφιά. Που μεγεθύνονται σε απίστευτο βαθμό στη μεγάλη οθόνη. Κι ακόμη κι αν σε κάποιους θεατές το franchise των «Φανταστικών Ζώων» μπορεί να φαντάζει άστοχο, βαρετό, άνευ νοήματος ή αδικαιολόγητα μπερδεμένο, ίσως αυτοί οι «αρνητές» αξίζει να κάνουν μια δεύτερη σκέψη, προσπαθώντας ν’ απαντήσουν στο ερώτημα «Γιατί πάμε σινεμά;». Για τρίτη φορά, τούτη η κινηματογραφική σειρά αποδεικνύει πως έχει τα φόντα να δώσει μια (τουλάχιστον) εντυπωσιακή απάντηση, με σοβαρά επιχειρήματα… μεγέθους!

Και τα λέω εγώ αυτά, που με τις προηγούμενες μεταφορές βιβλίων της Τζέι Κέι Ρόουλινγκ με ήρωα τον ονομαστό και πιο δημοφιλή (από τούτους εδώ) ανήλικο διοπτροφόρο, περνούσα απλά «ΟΚ» όσο διαρκούσαν οι ταινίες και… ξεχνούσα τα πάντα λίγη ώρα αργότερα! Η αλήθεια είναι πως (και) τα «Φανταστικά Ζώα» δεν αποτελούν ουσιαστικά αξιομνημόνευτες φιλμικές εμπειρίες που θα μείνουν στην Ιστορία του σινεμά, όμως, όσο βρίσκεσαι εντός της αιθούσης, είναι δύσκολο ν’ αντισταθείς στη γοητεία του θεάματος και το πλέον προφανές στοιχείο αυτής της μαγικής φαντασίας και μιας υπερβολής που συνδέει με αλλόκοτο τρόπο μια κάποια αληθοφάνεια σε περιβάλλοντα βίου vintage εποχής με μοναδικές εικόνες παραμυθένιας CGI «φυγής». Με πλοκή πολύ πιο βατή από εκείνη των «Εγκλημάτων του Γκρίντελβαλντ», τα «Μυστικά του Ντάμπλντορ» αποκτούν μια αφηγηματική τόλμη που προσεγγίζει ευκολότερα ένα πιο ενήλικο κοινό (άλλωστε, όπως συνέβη και με τις ταινίες του «Χάρι Πότερ» στο πέρασμα του χρόνου, έτσι κι εδώ έχουν ήδη περάσει έξι χρόνια από την έξοδο του πρώτου φιλμ κι ένας έφηβος θεατής του τότε σίγουρα έχει ωριμάσει περισσότερο), το οποίο μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα θέματα όπως ο θάνατος, φασίζουσας τακτικής αλληγορίες, οικογενειακά τραύματα εγκατάλειψης ή κακοποίησης, έως και συναισθήματα ομοφυλοφιλικής έλξης.

Η επιτυχία του Ντέιβιντ Γέιτς στα σκηνοθετικά κουμάντα εδώ είναι ένα μείγμα συνεχούς αλλαγής τόνων, ανάμεσα στο χιούμορ, την καθαρά εφετζίδικη δράση (υπέροχος συνδυασμός και των δύο η… «χορευτική» σκηνή διαφυγής των αδελφών Σκαμάντερ από ορδή μικροκαμωμένων τεράτων, η οποία θα γίνει all-time classic), το σασπένς που σε κάποιες στιγμές απογειώνεται κυριολεκτικά (η σεκάνς της επιθετικής κόντρας ανάμεσα στους Κοβάλσκι και Γκρίντελβαλντ στο συνέδριο των μάγων στη Γερμανία και η αποτελεσματική επέμβαση της Λάλι είναι ένα αριστούργημα) και μια συγκινησιακή φόρτιση που με απρόσμενο τρόπο αγγίζει το… παιδί που (μακάρι να κρύβεις ακόμα) μέσα σου. Και (ταυτόχρονα) καταφέρνει να δώσει ένα τόσο θαυμαστό αποτέλεσμα ξεπερνώντας κατά πολύ τους περιορισμούς του PG-13 rating!

Η αντικατάσταση του Τζόνι Ντεπ από τον Μαντς Μίκελσεν είναι ένα καλοδεχούμενο upgrade για τον χαρακτήρα του Γκρίντελβαλντ και ο Έζρα Μίλερ (ως Κρίντενς Μπέαρμποουν) αναβαθμίζεται σε μια τραγική φιγούρα που αντιπροσωπεύει και το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο των προσωπικοτήτων των «Φανταστικών Ζώων»: το Καλό και το Κακό δεν απέχουν όσο θα φανταζόταν κανείς πραγματικά. Κι αυτό βγάζει μια ανθρωπιά που κάνει το έργο (πιο) ξεχωριστό. Περί φαντασίας, δεν τίθεται θέμα λόγου. Σε γεμίζει. Και θέλεις κι άλλο!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Δεύτερο sequel κι όμως διατηρεί τα υψηλά ποιοτικά standards τούτου του franchise! Σπάνιο φαινόμενο αυτό. Και… φανταστικό κατόρθωμα. Οι θεατές των προηγούμενων «Φανταστικών Ζώων» μπορούν να μπουν με προσδοκίες στις κινηματογραφικές αίθουσες και ν’ ανταμειφθούν μ’ ένα λειτουργικά μαγικό και ψυχαγωγικό φιλμ. Εάν βγήκατε με πίκρα από τα προηγούμενα, απλά, το έργο δεν ήταν ποτέ για εσάς. Τα «μυστήρια του σύμπαντος», όπως λέω συχνά…


MORE REVIEWS

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2022

Το κορυφαίο ετήσιο κινηματογραφικό γεγονός της πρωτεύουσας είναι ξανά εθιμικά πιστό στο ραντεβού του με το κοινό, εκ νέου και υγειονομικών συνθηκών επιτρεπουσών σε χειμερινές αίθουσες αποκλειστικά (ΑΣΤΟΡ, ΔΑΝΑΟ, ΙΝΤΕΑΛ, ΤΡΙΑΝΟΝ και, φέτος για πρώτη φορά, ΑΣΤΥ).

ΧΑΜΟΓΕΛΑ

Νοσοκομειακή ψυχίατρος καλείται να εξετάσει νεοεισαχθείσα σε κατάσταση κρίσης, η οποία πιστεύει πως κάποια υπερφυσική δύναμη «καταλαμβάνει» τα πρόσωπα των ανθρώπων γύρω της, με αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό ένα αρρωστημένο χαμόγελο. Έξαφνα, αυτοκτονεί μπροστά στα μάτια της κι εκείνη υποψιάζεται πως πρόκειται για ένα είδος «κατάρας» που, πλέον, πέρασε σ’ αυτήν!

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΟΛΑ

Η Χίλντι, μετά την απεξάρτησή της από το αλκοόλ, ανασυνθέτει την καριέρα της στη Νέα Αγγλία, επαναπροσδιορίζοντας αξίες οικημάτων και ζωής, μιλώντας απευθείας στην κάμερα, «στα κορίτσια της» (δύο πανέμορφα σκυλιά και όχι στις κόρες της), στον ψυχίατρο της περιοχής και στον Φρανκ, ένα παλιό της flirt που αναθερμαίνεται. Το οικογενειακό (και όχι μόνο) περιβάλλον θα εκφράσει ανησυχία και gay πρώην σύζυγος θα παρευρεθεί σε δείπνο, κατά το οποίο η Χίλντι μας εξηγεί γιατί τους άφησε να τη στείλουν στην απεξάρτηση και πώς είναι η ζωή της τώρα.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΒΑΣΙΛΙΑΣ

Μία δραματοποιημένη απόπειρα καταγραφής της ιστορίας των Αγκότζι, μιας αποκλειστικά γυναικείας ομάδας πολεμιστριών οι οποίες προστάτευαν το Αφρικανικό Βασίλειο της Δαχομέης, από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα.

Η ΦΛΕΓΟΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Όταν δεξαμενή άντλησης πετρελαίου στις νορβηγικές ακτές καταρρέει, διασώστες και ερευνητές ανακαλύπτουν πως το γεγονός οφείλεται σε κάτι που υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια του συνηθισμένου ατυχήματος.

MR KLEIN

MR KLEIN

Η ζαβή φακιδόφατσα που βγάζει φανταστικά ζωάκια μέσα από μια βαλίτσα ξαναχτυπά. ‘Ντάξει, μωρέ. Πιο «του γιατρού», αλλά μ’ εκείνα τα τερατάκια στο καταγώγιο – φυλάκα, μου έφυγε το ποπκόρν από τα γέλια!