FreeCinema

Follow us

ΤΑ ΔΥΟ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ (2019)

(DRAGGED ACROSS CONCRETE)

  • ΕΙΔΟΣ: Αστυνομικό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σ. Κρεγκ Ζάλερ
  • ΚΑΣΤ: Μελ Γκίμπσον, Βινς Βον, Τζένιφερ Κάρπεντερ, Τόρι Κιτλς, Λόρι Χόλντεν, Μάικλ Τζάι Γουάιτ, Ντον Τζόνσον, Ούντο Κίερ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 159'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Δύο αστυνομικοί ντετέκτιβ που έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα αποφασίζουν να περάσουν στην απέναντι πλευρά του Νόμου και να πιάσουν την καλή, ακολουθώντας στοιχείο που ψαρεύει ο ένας εξ αυτών. Η δουλειά στην οποία μπλέκουν αποδεικνύεται πιο επικίνδυνη απ’ ό,τι φαντάζονταν, αυτοί όμως δεν δείχνουν πια διατεθειμένοι να κάνουν πίσω.

Μετά τον ιδιότυπο συνδυασμό γουέστερν και κανιβαλιστικού τρόμου του «Τσεκούρι από Κόκκαλο» (2015) και το εξίσου αιματηρά βίαιο θρίλερ «Καυγάς στο Κελί 99» (2017), ο Αμερικανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος Σ. Κρεγκ Ζάλερ επιστρέφει με μια πιο προσιτή στο ευρύ κοινό ιστορία αστυνομικού εγκλήματος, που αφενός κινείται στα γνώριμα από τα προηγούμενα φιλμ του πεδία της παρανομίας, αφετέρου πέφτει στην παγίδα μιας αδικαιολόγητα μεγάλης διάρκειας, γεγονός που την κάνει να στέκει ως φανερά κατώτερη των προηγουμένων, αφήνοντας (σε αντίθεση με εκείνες) ανάμεικτα αισθήματα.

Οι αστυνομικοί ντετέκτιβ Ρίτζμαν και Λαρασέτι συλλαμβάνουν ισπανόφωνο έμπορο ναρκωτικών κατάσχοντας μεγάλη ποσότητα ηρωίνης, έχοντας όμως χρησιμοποιήσει εξεζητημένες μεθόδους κατά τη διάρκεια της επιχείρησης. Εξαιτίας video που βγαίνει στην επιφάνεια, ο Διοικητής τους αναγκάζεται να τους θέσει σε δίμηνη διαθεσιμότητα, κάτι που δεν αποτελεί πρωτοφανές για κανέναν από τους δύο. Για τον βετεράνο Ρίτζμαν, όμως, αυτό είναι κάτι σαν το τελειωτικό χτύπημα. Με τη σύζυγό του άρρωστη από ανίατη ασθένεια και την κόρη του να πέφτει συστηματικά θύμα παρενοχλήσεων στην κακόφημη γειτονιά όπου τα πενιχρά οικονομικά του τους έχουν αναγκάσει να μένουν, συνειδητοποιεί πως ήρθε η ώρα να ρίξει την τελευταία του ζαριά. Χρησιμοποιεί άκρες που είχε από παλιές αμφιβόλου νομιμότητας δουλειές, μαθαίνει για μια μπίζνα με αρκετό χρήμα που ετοιμάζεται να παίξει στην πιάτσα, πείθει τον αρχικά αβέβαιο συνεργάτη του να τον ακολουθήσει στην περιπέτεια κι έτσι οι δυο τους ρίχνονται με αποφασιστικότητα στο κυνήγι του εύκολου πλην παράνομου κέρδους, εκλαμβάνοντας την πράξη τους ως αποζημίωση για την άδικη (όπως θεωρούν) παύση τους από τα αστυνομικά τους καθήκοντα.

Παράλληλα με τους δύο ξεστρατισμένους ντετέκτιβ, ο Ζάλερ συστήνει άρτι αποφυλακισθέντα μαύρο, ο οποίος ευρισκόμενος σε δεινή θέση έπειτα από την απελευθέρωσή του δέχεται πρόταση συμμετοχής ως οδηγός – τσιλιαδόρος σε επικείμενη ληστεία από άκρως σκληρή συμμορία. Ο αρχηγός της είναι αυτός που οι Ρίτζμαν και Λαρασέτι έχουν ήδη ξεκινήσει να παρακολουθούν, μιας κι έτσι τους σύστησε ο πληροφοριοδότης τους, χωρίς όμως να γνωρίζουν επακριβώς τι είναι αυτό που ετοιμάζει. Οι δρόμοι όλων (όπως είναι βέβαιον εξαρχής) θα συναντηθούν, τα πιστόλια θ’ αρχίσουν να μιλάνε, μέχρις όμως να συμβεί αυτό (αλλά και αφού έχει συμβεί…) πολύ νερό θα κυλήσει στο αυλάκι.

Παραμένοντας πιστός στο αγαπημένο του α λα ‘70s ταραντινικό πνεύμα, ο Ζάλερ προσθέτει εδώ μια ιδέα από την «Ένταση» (1995) του Μάικλ Μαν σε ό,τι έχει να κάνει με τη συχνά δυσδιάκριτη γραμμή που χωρίζει την ευνομία από την παρανομία, αλλά και τη νεονουάρ γραφή του Έλμορ Λέναρντ, καθώς οι σαρκαστικά κυνικές ατάκες παραπέμπουν ευθέως στον πιο άξιο σύγχρονο Αμερικανό συγγραφέα του είδους. Τα καταφέρνει πολύ καλύτερα στις σκηνές διαλόγου, καθώς ειδικά σε αυτές στις οποίες οι δύο ντετέκτιβ επιδίδονται στο ατελείωτο sport της παρακολούθησης των «υπόπτων», αντιπαραβάλλεται εύστοχα η πίκρα του Ρίτζμαν (του Μελ Γκίμπσον) που πάντα υπολογίζει με ποσοστά τις πιθανότητες επιτυχίας της επόμενής τους κίνησης, δίπλα στη λανθάνουσα ευθυμία του Λαρασέτι (του Βινς Βον), ο οποίος παραμένει μάλλον αρκετά διστακτικός μπροστά σε αυτό όπου ετοιμάζονται να μπλέξουν.

Συχνά, όμως, οι εξυπνάδες στις οποίες οι δυο τους επιδίδονται παραμένουν μόνο τέτοιες («αντζούγιες» επαναλαμβάνει πουλώντας πνεύμα ο Λαρασέτι, όταν βλέπει πως κάτι ετοιμάζεται να στραβώσει), με το όλο εγχείρημα να υπονομεύεται τόσο από την εν μέρει άστοχη πολυλογία, αλλά ακόμη περισσότερο από την αχρείαστα λεπτομερή καταγραφή της προετοιμασίας της ληστρικής συμμορίας, που μαζί με την εισαγωγή γυναικείου χαρακτήρα ο οποίος εμφανίζεται δήθεν στο άσχετο και απολύτως εκ του μηδενός με έναν τρόπο που συνηθίζει ο «δάσκαλος» Ταραντίνο, στέκουν ως βασικοί υπαίτιοι του ξεχειλώματος της διάρκειας, χωρίς μάλιστα η απόφαση να δικαιώνεται εκ του αποτελέσματος. Είναι αυτή ακριβώς η μανία του Ζάλερ να παρουσιάσει ένα πλήρες φάσμα του κόσμου του εγκλήματος, όπως έκανε ο Μαν στο προαναφερθέν αριστουργηματικό του έπος, που εν πολλοίς χαντακώνει το φιλμ του, που κατά τα άλλα δεν στερείται αρετών. Τόσο από πλευράς ηθοποιών (ο Γκίμπσον ειδικά είναι άψογος σε μια χαμηλών τόνων ερμηνεία, πολύ μακριά από τους υπερφίαλους αστυνομικούς ρόλους του παρελθόντος του), όσο και χαρακτήρων (έστω για κάποιους εξ αυτών), ο Ζάλερ δείχνει ξανά πως έχει ικανότητα τόσο στη σκηνοθετική καθοδήγηση όσο και στη συγγραφή. Η δε λατρεία του για τη γλυκιά soul του ’70 είναι σταθερά καλοδεχούμενη, με το αυτό να ισχύει και για την gore αισθητική του στις αρκετές σκηνές βίας. Λίγο ψαλίδι χρειάζονταν σίγουρα «Τα Δύο Πρόσωπα του Νόμου». Ας το έχει υπόψη του ο συμπαθής auteur την επόμενη φορά…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Βίαιο αστυνομικό δράμα χαρακτήρων και κυνικού νεονουάρ ύφους, αλλά… χαρακτηριστικά αργό και βραδυφλεγές. Όσοι περιμένουν κυνηγητά και ξύλο βασιζόμενοι στα ονόματα του καστ, αλλά και το (μικρό) δείγμα γραφής του σκηνοθέτη, θα απογοητευτούν. Θα αποζημιωθούν ίσως με σεκάνς που φλερτάρουν με το gore, καθώς και με ομοβροντίες από πιστολίδια, ταυτοχρόνως όμως θα πρέπει να επιδείξουν… μεγάλη υπομονή. Δυόμισι γεμάτες ώρες είναι αυτές.


MORE REVIEWS

ΕΝΚΑΝΤΟ: ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΓΙΚΟΣ

Πολυπληθής κι ευτυχισμένη κολομβιανή οικογένεια, κάθε μέλος της οποίας διαθέτει μαγικά χαρίσματα, βρίσκεται προ του κινδύνου να τα χάσει ολοσχερώς! Κόρη αποκαρδιωμένη από την ατυχία της να είναι η μόνη που την τέχνη της μαγείας δεν κατέχει, βάζει μπρος σχέδιο σωτηρίας για όλους. Θα μαγέψει;

Ο ΟΙΚΟΣ GUCCI

Τα γεγονότα που οδήγησαν στην πληρωμένη δολοφονία του Μαουρίτσιο Γκούτσι και η ανάμειξη της πρώην συζύγου του Πατρίτσια Ρετζιάνι σ’ αυτήν, με φόντο τα μοχθηρά, οικονομικά παρασκήνια του κόσμου της μόδας.

ΠΡΑΣΙΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Μέσω αγγελίας, η Άννα πηγαίνει να πιάσει δουλειά στην ξεχασμένη από το χρόνο ψαροταβέρνα του Ρούλα (από το Χάρης). Λιγομίλητη, σχεδόν αντικοινωνική, μα με ικανότητα στη μαγειρική, η Άννα κερδίζει τους καθημερινούς πελάτες του μαγαζιού, κρατώντας καλά κρυμμένο το μυστικό της… απώλειας της μνήμης της!

ΜΙΚΡΑ ΟΜΟΡΦΑ ΑΛΟΓΑ

Ζευγάρι με μικρό παιδί, απότομα προσγειωμένο από τα ψηλά στα χαμηλά κοινωνικά, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, «υποδύεται» βίο ευμάρειας σε βίλα στην οποία ο σύζυγος εκτελεί χρέη επιστάτη. Για πόσο καιρό θ’ αντέξει αυτό το ψέμα;

ΕΝΑΣ ΗΣΥΧΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Χήρος οινοποιός σε ακριτικό νησί, καταχρεωμένος και με προβλήματα επικοινωνίας με την 30χρονη κόρη του που παρατάει το στεφάνι της, πέφτει θύμα ομηρίας από επικίνδυνο δραπέτη. Για να την προστατεύσει, θα τον παρουσιάσει σαν τον καινούργιο του εργάτη και θ’ αφήσει το ψέμα να αιωρείται στην ατμόσφαιρα μέχρι να σκάσουν οι αναπόφευκτες συνέπειες.