FreeCinema

Follow us

ΝΤΕΝΗΣ ΗΛΙΑΔΗΣ: PLUS TALENT.


Περιμέναμε υπομονετικά, από το 2009, για να δούμε ποιο θα ήταν το επόμενο βήμα του Ντένη Ηλιάδη στην Αμερική, μετά το remake του «The Last House on the Left». Και, επιτέλους, προέκυψε αυτή η… «Plus One» ταινία στη φιλμογραφία του. Τα υπόλοιπα… πατώντας play στο video της συνέντευξης μαζί του.

Το 2004, πριν όλα γίνουν… «weird» στο ελληνικό κινηματογραφικό τοπίο, ο Ντένης Ηλιάδης έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλου μήκους με το «Hardcore». Το βιβλίο το είχα παρατήσει πριν το τέλος. Και δεν πίστευα πως βγήκε μέσα από αυτό τέτοια ταινία! Πέντε χρόνια αργότερα, επέστρεφε από την Αμερική για να μιλήσουμε ξανά, σε μια μεγάλη συνέντευξη που είχε παίξει στο CINEMaD, την εκπομπή μου στο MAD TV. Ήμουν χαρούμενος που τα είχε καταφέρει, όχι μόνο να περάσει τα σύνορα (και έναν ωκεανό ακόμη, διάβολε!) αλλά και να διασώσει ένα μέτριο b-movie του παρελθόντος, το οποίο χαρακτηρίζεται ως cult κυρίως εξαιτίας της τολμηρότητάς του για το 1972. Το «The Last House on the Left» ήταν μια πετυχημένη «παραγγελιά», κάτι που λίγοι Έλληνες σκηνοθέτες θα δέχονταν να κάνουν, πόσω μάλλον να φέρουν και εις πέρας…

Περίμενα με μεγάλη περιέργεια να δω τη συνέχεια. Και το «Plus One» δεν με απογοήτευσε. Είναι μια από τις πιο έξυπνες σπαζοκεφαλιές της φετινής κινηματογραφικής σεζόν και ένα φιλμ που «μιλάει» στους fans του sci-fi και της νεανικής παρτοκατάστασης. Παραδοσιακά, βρεθήκαμε ξανά για μια μεγάλη συνέντευξη. Μιλήσαμε για το φιλμ, τις δυσκολίες του να κάνεις σινεμά στις ΗΠΑ και… κάμποσα ακόμη που θα προστεθούν την επόμενη εβδομάδα, μετά την πρώτη τηλεοπτική προβολή και του τρίτου μέρους της κουβέντας μας. Προσωρινά, πατάς play πάνω δεξιά κι ύστερα… τσεκάρεις ώρες προβολών και πλησιέστερη αίθουσα.


MORE INTERVIEWS

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος για το «Monday».

Δεν είχε τύχει να το κάνουμε ξανά έτσι, να μιλάμε μόνοι μας, μπροστά από κάμερες. Μας αρέσει να μιλάμε εκεί έξω, γενικά. Το «Monday», η νέα ταινία του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, στάθηκε η καλύτερη αφορμή για να βρεθούμε… κι έτσι. Όπως συμβαίνει συνήθως, με ανθρώπους του (ελληνικού) σινεμά που εκτιμώ καλλιτεχνικά, δεν προέκυψε μία «συνέντευξη», αλλά μια μεγάλη σε διάρκεια κουβέντα. Που θα μπορούσε να συνεχίζεται για ώρες…

«Trainspotting»: The Cannes interview.

Το Μάιο του 1996, το Φεστιβάλ των Καννών υποδέχθηκε ένα βρετανικό φιλμ που είχε προκαλέσει σάλο στην πατρίδα του από τα τέλη Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς. Ο υπόλοιπος πλανήτης περίμενε να δει με τα ίδια του τα μάτια εάν όλο αυτό το hype για το «Trainspotting» ήταν αληθινό. Η πρεμιέρα της ταινίας έσκασε σαν βόμβα molotov στην Κρουαζέτ. Ακολούθησε το μεγαλύτερο και πιο rock party όλων των εποχών! Κι εγώ, μαζί μ’ αυτά, έχω να θυμάμαι μια συνέντευξη με τους τρεις ανθρώπους που δημιούργησαν… το μύθο.

ΟΥΜΑ ΘΕΡΜΑΝ: ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΡΙΕΜΕΝΟ ΠΛΗΘΟΣ.

Το 1994 βρέθηκα στο Φεστιβάλ των Καννών και είχα την ευκαιρία να συναντήσω την Ούμα Θέρμαν, με αφορμή την πρεμιέρα του «Pulp Fiction» του Κουέντιν Ταραντίνο. The rest is history. Κυριολεκτικά, από τα πράγματα που (αξίζει να) θυμάσαι για πάντα.

Γκιγέρμο ντελ Τόρο: Η φαντασία είναι το παν.

Το 2006 είχα τη χαρά να συναντήσω τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου παρουσίασε για πρώτη φορά στον κόσμο το φιλμ το οποίο απογείωσε την καριέρα του, όσο και τη σημασία του ονόματός του καλλιτεχνικά. Φυσικά, ήταν ο «Λαβύρινθος του Πάνα». Εννοείται πως η εμπειρία ήταν αξέχαστη. Γιατί ο άνθρωπος αυτός αγαπάει απίστευτα πολύ αυτό που κάνει. Μαζί και την κινηματογραφική Τέχνη. Και τι υπέροχο μυαλό, διάβολε!

Σοφία Κόπολα. Eat cake!

Το 2006, ακόμη αιχμάλωτη του ονόματός της, η Σοφία Κόπολα πήγε στις Κάννες σαν μικρή πριγκίπισσα προσφέροντας... παντεσπάνι και βγάζοντας γλώσσα απέναντι στην Ιστορία. Πρόλαβα να της μιλήσω, προτού της πάρουν το κεφάλι! Για τη «Marie Antoinette», φυσικά.