FreeCinema

Follow us

ΚΑΠΟΙΑ ΜΙΛΗΣΕ (2022)

(SHE SAID)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραματική Βιογραφία
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μαρία Σράντερ
  • ΚΑΣΤ: Κάρεϊ Μάλιγκαν, Ζόι Καζάν, Πατρίσια Κλάρκσον, Αντρέ Μπράουερ, Σαμάνθα Μόρτον, Άσλεϊ Τζαντ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 129'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: TULIP

Δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας The New York Times αναλαμβάνουν το reportage που αποκάλυψε σωρεία καταγγελιών για σεξουαλική κακοποίηση και παρενόχληση γυναικών από τον κινηματογραφικό παραγωγό Χάρβεϊ Γουάινστιν.

Καταπληκτικό θέμα, εντελώς λάθος επιλογή σκηνοθέτη! Σημεία των καιρών στο Χόλιγουντ. Προσλαμβάνουμε γυναίκα, διότι το θέμα είναι… γυναικείο, άρα εκείνη θα ξέρει καλύτερα τι να κάνει. Λυπάμαι, αλλά στο σινεμά δεν είναι το φύλο ο παράγοντας που κάνει την ποιοτική διαφορά, αλλά η ικανότητα. Βάλτε δίπλα-δίπλα το «Κάποια Μίλησε» με τη «Βόμβα» (2019) του Τζέι Ρόουτς και θα καταλάβετε το #fail της Μαρία Σράντερ εδώ.

Αρκούν ελάχιστα λεπτά ανέμπνευστης εναλλαγής κακοσκηνοθετημένων πλάνων και άδοξου μοντάζ για να καταλάβεις ότι τούτη η ταινία αντιμετωπίζει ισχυρό δραματουργικό πρόβλημα, καθώς στην ουσία η αφηγηματική γραμμή / ματιά της Σράντερ ακολουθεί (ή τρέχει πίσω από…) ένα πρωτογενές υλικό δημοσιογραφικό, που για να δημιουργήσει μια «ιστορία» και να χτίσει πάνω της μικρές δόσεις σασπένς (πραγματικά, γιατί;), χρησιμοποιεί κάθε είδος εξαντλημένου κλισέ των φιλμ του συγκεκριμένου genre, δίχως όμως την αντίστοιχη δραματική βαρύτητα πρόσφατων τίτλων όπως το «Spotlight» (2015) του Τομ ΜακΚάρθι ή το «The Post» (2017) του Στίβεν Σπίλμπεργκ (εξαιρετικά και τα δύο).

Με μία αφελή σιγουριά, η Σράντερ νομίζει πως το «Κάποια Μίλησε» μπορεί να λειτουργήσει μέσω ενός είδους σκηνοθετικού «αυτόματου πιλότου» μονάχα επειδή το θέμα της ταινίας έχει δύναμη και αφορά (ιδιαίτερα σήμερα). Έτσι, ο άμοιρος θεατής περιορίζεται στην οπτικοποίηση ενός ρεπορταζιακού «storyline» που θέλει τις δύο κεντρικές ηρωίδες του φιλμ να προσπαθούν ν’ αποσπάσουν μαρτυρίες και αποδεικτικά στοιχεία που θα φανερώσουν τη δράση του Χάρβεϊ Γουάινστιν, ώστε να δημοσιεύσουν το άρθρο τους χωρίς να κινδυνεύσει η εφημερίδα τους να συρθεί στα δικαστήρια. Περιττό ν’ αναφέρω πως η όλη εκτέλεση είναι παντελώς βαρετή και οι Κάρεϊ Μάλιγκαν και Ζόι Καζάν εκτίθενται υποκριτικά, καθώς δεν έχουν στοιχειώδεις ρόλους στα χέρια τους (πλην ελαχίστων στιγμών, στις οποίες οφείλουν να παριστάνουν τις μητέρες – συζύγους, έστω σε… αληθοφανή διαμερίσματα της Νέας Υόρκης και ουχί σε χολιγουντιανές φαντασιώσεις καθημερινού βίου) για να δώσουν ζωή στους αληθινούς χαρακτήρες τους.

Η διάρκεια των 129 (!) ανοικονόμητων λεπτών καταδικάζει την αξία του φιλμικού αποτελέσματος, που γυροφέρνει από coffee shops και diners μέχρι χώρους ξενοδοχείων (πετυχημένα αλλά ελαφρώς ντοκιμαντερίστικης υφής τα πλάνα των διαδρόμων, συνοδεία ηχητικών αποσπασμάτων διαλόγων του Γουάινστιν και θυμάτων του) και τα γραφεία της εφημερίδας. Οι γυναίκες δικαιώνονται, το σινεμά όχι. Μαρία Σράντερ, νοίκιασε να δεις το «Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου» (1976) του Άλαν Τζ. Πακούλα, μπας και νιώσεις την κανονική ντροπή που σου αρμόζει, και (για το καλό όλων μας) γύρνα πίσω στη βασική επαγγελματική σου ιδιότητα (εκείνη της ηθοποιού).

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Θέμα με ηθικό πλεονέκτημα που βουλιάζει από την ανικανότητα του ανθρώπου που βρέθηκε πίσω από τις κάμερες για να το φέρει εις πέρας σε μορφή ταινίας. Θα το ξαναπώ. Δεν είναι το φύλο το πρόβλημα. Ξεπεράστε το! Ειλικρινά, δηλαδή, όποιος δεν γελάσει ή δεν πει μέσα του «Τι ανοησία είναι αυτή!» στο καταληκτικό πλάνο με τις δύο δημοσιογράφους και το διευθυντικό επιτελείο της New York Times να κρέμονται πάνω από ένα monitor υπολογιστή πριν πατηθεί το «Publish», λες και θα ξεκινήσουν τον πυρηνικό όλεθρο ενός παγκόσμιου πολέμου, κάτι δεν έχει καταλάβει σωστά γύρω από την Τέχνη του κινηματογράφου…


MORE REVIEWS

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ

Ένα σπονδυλωτό τρίπτυχο για ανθρώπους που θέλουν να σε χρησιμοποιήσουν ή θέλουν να χρησιμοποιηθούν από σένα, για ανθρώπους που θέλουν να σε κακομεταχειριστούν ή θέλουν να τους κακομεταχειριστείς.

ΖΩΙΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

Στη σύγχρονη Γαλλία και για ανεξήγητους λόγους, μερίδα ανθρώπων μεταμορφώνονται σταδιακά σε ζώα. Πατέρας με έφηβο γιο εγκαταλείπει το Παρίσι για τα δάση του Νότου, προς αναζήτηση της σκαστής από κέντρο κράτησης μεταλλαγμένης συζύγου του, όμως, ο υιός οδεύει ολοταχώς προς τα ζωικά χνάρια της μητέρας του.

Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ

Πατέρας που έχει μεγαλώσει την κόρη του μόνος, καθώς η μητέρα της από νωρίς εγκατέλειψε αμφότερους, συνειδητοποιεί πως έφτασε η ώρα που η νεαρή θα φύγει μακριά του για σπουδές. Όλα αυτά τα χρόνια, όμως, το «φάντασμα» της πρώην του δεν φαίνεται να τον έχει αφήσει.

FURIOSA: A MAD MAX SAGA

Η παιδική ηλικία της Φιουριόζα, από την ανέμελη ζωή στη γη της αφθονίας και την ομηρεία της από τη συμμορία του Δρ. Ντεμέντους, μέχρι τα νεανικά χρόνια της «πλαστής ταυτότητας» ενός αγοροκόριτσου που περνά απαρατήρητο από τους τυραννικούς δυνάστες του, ώστε ν’ αρπάξει την κατάλληλη ευκαιρία για ν’ αποδράσει.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΒΑΛΙΤΣΑΣ

Πιλότος με ένοχο μυστικό ικανό να του στερήσει τη θέση στο cockpit των αργεντίνικων αερογραμμών, πέφτει θύμα εκβιασμού από μέλη κυβερνητικής υπηρεσίας, αναγκάζοντάς τον να μεταφέρει μια αγνώστου περιεχομένου μαύρη βαλίτσα σε κάθε του πτήση από Μπουένος Άιρες προς Μαδρίτη. Θα πάει μακριά η… βαλίτσα;