FreeCinema

Follow us

OBLIVION (2013)

  • ΕΙΔΟΣ: Περιπέτεια Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζόζεφ Κοσίνσκι
  • ΚΑΣΤ: Τομ Κρουζ, Μόργκαν Φρίμαν, Όλγκα Κουριλένκο, Άντρεα Ράιζμποροου
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 126ʼ
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: UIP

Μηχανικός ρομποτοειδών επιβλέπει τις εγκαταστάσεις μέσω των οποίων αντλείται ενέργεια για να συντηρεί το ανθρώπινο είδος στον πλανήτη Τιτάνα, μακριά από την κατεστραμμένη από επίθεση εξωγήινων Γη. Όταν παρουσιαστούν κρούσματα σαμποτάζ των μηχανών, ο Τζακ θα ανακαλύψει πως πίσω από τις δολιοφθορές δεν κρύβεται απαραίτητα κάποια εξωγήινη απειλή…

Ο Τζόζεφ Κοσίνσκι αγαπά την αρχιτεκτονική, τα computer graphics και τις graphic novels. Το 2010, με το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στο σινεμά («TRON: Legacy»), σχεδόν… «το έληξε»! Αποθέωσε και τα τρία μαζί, με τρόπο τόσο εντυπωσιακό, που δυναμίτιζε κάθε είδους φιλοδοξία και προσμονή δική μας για την εξέλιξή του στο σινεμά. Το «Oblivion» αποτελεί αυτό το δεύτερο, δύσκολο βήμα ενός δημιουργού με εμφανείς εμμονές και σεβασμό στο είδος του φανταστικού. Είναι κάτι που κάνει με συνέπεια, ακόμη κι αν ενίοτε δεν πείθει για τις γνώσεις του στην αφήγηση.

Το πρώτο πράγμα που δείχνει να ενδιαφέρει τον Κοσίνσκι είναι το περιβάλλον της ταινίας. Στο ιδανικά ερημικό τοπίο της Ισλανδίας έχει στήσει έναν πλανήτη Γη έτους… 2077, μετά την ολοκληρωτική καταστροφή, τον οποίο κατοικούν, πλέον, μονάχα υπερσύγχρονα μηχανήματα, δίπλα σε απομεινάρια χτισμένων από τον άνθρωπο εγκαταστάσεων και κτιρίων που κάποτε έσφυζαν από ζωή, με αποθέωση το σχεδόν χαμένο μέσα στο έδαφος Empire State Building. Από την άλλη, η κατοικία του Τζακ, όπως και το ιπτάμενο όχημά του ή κάθε γκατζετιά που χρησιμοποιεί, απογειώνουν το φουτουριστικό design με αισθητική και λειτουργικότητα που σε κάνουν να ονειρεύεσαι τη μελλοντική τους χρήση και στην πραγματική ζωή. Το οπτικό μεγαλείο του «Oblivion» (επιπλέον φωτογραφημένου εκπληκτικά από τον Κλάουντιο Μιράντα της «Ζωής του Πι») όχι απλά μετατρέπεται στον πιο ουσιαστικό χαρακτήρα – πρωταγωνιστή του φιλμ, αλλά και… καταπίνει μέσα του οτιδήποτε έμψυχο τολμά να μοιραστεί το χρόνο παρουσίας μαζί του στην οθόνη.

Το ανθρώπινο στοιχείο, όπως και στο «TRON: Legacy», είναι σαφώς πιο σθεναρό, ψυχρό, υπηρετεί την ιστορία αλλά δεν εξερευνάται εσωτερικά με τόση ακρίβεια ή θέληση. Σε ένα ποσοστό, το μυστήριο και η βαρύτητα των plot twists υποχρεώνουν τον Κοσίνσκι να στραφεί προς αυτή την κατεύθυνση. Αλλά υπάρχουν στιγμές που αυτό μοιάζει περισσότερο με δικαιολογία. Το σίγουρο είναι πως ως δημιουργός σέβεται το genre και δεν τσιγκουνεύεται σε δόσεις φαντασίας, όσο κι αν θέλεις να μειώσεις το ποσοστό πρωτοτυπίας του σεναρίου. Ναι, υπάρχουν λεπτομέρειες που φέρνουν στο μυαλό από το «WALL-E» μέχρι το «Ζωντανός Θρύλος», με μια ερωτική υποπλοκή μνήμης που τολμά να αγγίζει το θεματικό πλαίσιο του «Solaris». Το μέγεθος της δουλειάς ενός καθαρού οραματιστή, όμως, προσπερνά τα όποια μικρά ή και αναληθή κενά της αφήγησης (το «μαύρο κουτί» του σκάφους της Κουριλένκο θα γίνει αντικείμενο στα πιο επιθετικά debates) και θα εκτοξεύσει το θεατή που θα μπει στην αίθουσα αποφασισμένος να ζήσει αυτό το project αγάπης του Κοσίνσκι, το οποίο βασίστηκε σε μια αρκετά παλιότερη graphic novel – ιδέα του ιδίου.

Οι ερμηνείες κυμαίνονται στο όριο της… χρησιμότητας για το story, δίχως πολλαπλά layers σκιαγράφησης προσωπικοτήτων, με τον Κρουζ να κάνει τη δουλειά του ως σωστός επαγγελματίας – και μόνο. Αν προστεθεί η λεπτομέρεια – γεγονός της διαγραφής των αναμνήσεων από τους θνητούς χαρακτήρες, και πάλι ο δεύτερος ρόλος που κρατά το καστ μέσα σε τούτο το σύμπαν έχει τα άλλοθί του. Στο φινάλε, το «Oblivion» είναι μια ταινία που δεν θα μπορέσεις να κατηγορήσεις για ασυνέπεια, κακές προθέσεις ή μη αποτελεσματικότητα του στόχου της. Το όχημά της είναι η φαντασία. Και με αυτήν… «σε στέλνει».

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Οι λάτρεις του sci-fi θα χαζέψουν με πάθος, τα multiplex freaks δε θα ικανοποιηθούν με το τόσο upscale επίπεδο που «μιλάει» καλύτερα σε πιο ενήλικες θεατές, οι οποίοι, όμως, στη χώρα μας απέχουν από τέτοιου είδους φιλμ, δυστυχώς! Αν αναζητάς έναν ιδανικό συνδυασμό θεάματος και αισθητικής, πάντως, το «Oblivion» είναι μια από εκείνες τις ταινίες που πρέπει να έχεις δει στη μεγάλη οθόνη.


MORE REVIEWS

BROADWAY

Ο Μάρκος βοηθά τη Νέλλη να ξεφύγει από τα τσιράκια που ‘χει στείλει η μάνα της για να την «μαζέψουν» από ένα στριπτιτζάδικο. Θα βρει καταφύγιο στις εγκαταστάσεις του εγκαταλελειμμένου Broadway, Αγίου Μελετίου και Πατησίων. Εκεί όπου έχει βρει στέγη μια συμμορία πορτοφολάδων, η οποία θα την υποδεχθεί ως νέο μέλος - «παγίδα» για περαστικούς που θα χαζεύουν το show της, καθώς θα ξαφρίζονται εν αγνοία τους.

ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

Χαρούμενο κι ερωτευμένο ζευγάρι ζει ειδυλλιακά σε ιδανικό συγκρότημα κατοικιών εταιρικής «πόλης», στην έρημο της Καλιφόρνια του ’50. Όλοι οι σύζυγοι εργάζονται ολημερίς για project «απόρρητο», ενώ οι γυναίκες τους ασχολούνται με τα οικιακά… και μόνο. Είναι προφανές ότι κάτι πάει (πολύ) στραβά σε τούτο τον ουτοπικό μικρόκοσμο.

ΦΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ

Σε μια θλιβερή επαρχία της Αιγύπτου, ένα παιδικό party γενεθλίων καταλήγει σε «τραγωδία», όταν ένας μάγος μεταμορφώνει με θαυματουργό trick τον πατέρα αφέντη σε… κότα, δίχως να καταφέρνει ν’ αντιστρέψει το αποτέλεσμα!

AVATAR

Στα μέσα του 22ου αιώνα, παραπληγικός πεζοναύτης καταφθάνει στην αποικία του πλανήτη Παντόρα και συμμετέχει με το avatar του στην αποστολή εξόρυξης πολύτιμου για τους γήινους ορυκτού, απειλώντας έτσι την ασφάλεια των ανθρωπόμορφων ντόπιων ιθαγενών, οι οποίοι σκοπεύουν να πολεμήσουν για την επιβίωσή τους.

Ο ΝΤΟΓΚΤΑΝΙΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ

Ο Ντογκτανιάν είναι ένας σκύλος μ’ ένα μεγάλο όνειρο: να πάει στο Παρίσι και να γίνει μέλος της βασιλικής φρουράς των Τριών Σωματοφυλάκων. Όταν το όνειρό του γίνει πραγματικότητα, θα καταλάβει ότι τελικά τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά.

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι ο Τομ Κρουζ κάπου στο μέλλον και δε θυμάται τίποτα κι έρχεται ο Μόργκαν ο Φρίμαν να του ξηγήσει τ’ όνειρο. Αλλά δεν του ξηγήθηκε λιανά. Παίζανε με ωραία toys, όμως! Πού είσαι, νονά…