FreeCinema

Follow us

ΟΙΔΙΠΟΔΕΙΟ ΑΛΑ ΓΑΛΛΙΚΑ (2015)

(LOLO)

  • ΕΙΔΟΣ: Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ζιλί Ντελπί
  • ΚΑΣΤ: Ζιλί Ντελπί, Ντανί Μπουν, Βενσάν Λακόστ, Καρίν Βιάρ, Αντουάν Λουνγκίν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 99'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Η Βιολέτ γνωρίζει και φλερτάρει με τον Ζαν-Ρενέ. Σαραντάρηδες και οι δύο, με παιδιά μεγάλα, μα μόνοι στη ζωή, πια. Η ρομαντική τους σχέση θα συναντήσει ένα αναπάντεχο εμπόδιο, με την εμφάνιση του Λολό, του υιού εκείνης, ο οποίος αρνείται να απωλέσει τις χαρές της συγκατοίκησης με την αγαπημένη του μητέρα.

Η έκτη σκηνοθετική απόπειρα της ηθοποιού Ζιλί Ντελπί είναι σαφώς βελτιωμένη στην αφήγηση και πιο εμπορική στους στόχους της, έστω κι αν αστοχεί ελαφρώς στους τόνους της κωμικότητας, της σοβαρότητας, της… ψυχαναλυτικής ματιάς και της mainstream ευχαρίστησης που πρέπει να σου προσφέρει το συγκεκριμένο genre, το οποίο οι Αμερικάνοι σίγουρα γνωρίζουν πολύ καλύτερα. Εδώ «κοπιάρεται» υποχρεωτικά… α λα γαλλικά, όπως λέει και ο ατυχής ελληνικός τίτλος (πραγματικά, πόσο πιο ταιριαστός και με διττή έννοια θα ήταν ο πρωτότυπος ως… «Λολό»!), κάνοντάς σε να απορείς για αρκετές από τις αποφάσεις ή επιλογές της Ντελπί, η οποία αυτο-περιορίζει εαυτόν στο στενό πλαίσιο μιας τυπικής ευρω-κομεντί, ενώ έχει στα χέρια της υλικό που θα μπορούσε να γυριστεί ακόμη και σαν… θρίλερ τρόμου!

Βλέπεις, ο πραγματικός πρωταγωνιστής εδώ δεν είναι το ζευγαράκι που τα φτιάχνει και μπλέκει σε διάφορες αφελείς γκάφες (τυπολογία του θερινού, ελληνικού συρφετού που μας κατακλύζει εβδομαδιαίως τούτη την περίοδο), αλλά ο Λολό, ένας εκκεντρικός teenager που αρχικά μας παρουσιάζεται ως το «αγκάθι» αυτής της σχέσης, καθώς σκαρφίζεται διάφορα χουνέρια για τον πιθανά μελλοντικό του πατριό, έτσι ώστε να εξασφαλίσει τη δική του ηρεμία στο σπιτικό της μανούλας του. Η εξέλιξη της σκιαγράφησης του νεαρού Λολό θα μπορούσε να φέρει στο μυαλό έως και μια adult εκδοχή του Μακόλεϊ Κάλκιν από το «The Good Son» (1993), γιατί οι δοκιμασίες τις οποίες υφίσταται ο Ζαν-Ρενέ κάπου παύουν να είναι αστείες και καταντούν καταστροφικά επικίνδυνες, από κάθε άποψη για τον δεύτερο. Ενώ η παράμετρος αυτή είναι εμφανής, η Ντελπί σκηνοθετεί με μια κομψή… απάθεια, επιμένοντας ότι γυρίζει κωμωδία σχέσεων. Το ψυχαναλυτικό υπόβαθρο των ηρώων, βέβαια, τη διαψεύδει.

Από την κωμική του πλευρά, το «Οιδιπόδειο αλά Γαλλικά» ήθελε ένα πιο… αμερικάνικο «κούρδισμα» σε ρυθμό και επεισοδιακές σκηνές, κάθε φορά που ο Λολό υλοποιεί τα σχέδια εξόντωσης του Ζαν-Ρενέ, εξασφαλίζοντας πάντα την κατανόηση και υποστήριξη της Βιολέτ, η οποία εμπιστεύεται ανεπιφύλακτα το τέκνο της. Οι φάρσες είναι ευχάριστες για τον θεατή, εξυπηρετούν σωστά την πλοκή, αλλά φαντάζουν μονοδιάστατες για το μεγαλύτερο μέρος του φιλμ, ενώ η ουσία που έπεται (και ωριμάζει σχετικά αργά) θέλει να σε ξαπλώσει ουχί στο κρεβάτι του ρομαντικού ζεύγους αλλά στον καναπέ του ψυχαναλυτή, για να κατανοήσεις τα βαθύτερα κίνητρα του Λολό!

Παρά τις ενστάσεις, αυτό το «Οιδιπόδειο» αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη για το σαφώς κουρασμένο είδος της γαλλικής κομεντί, προσφέροντας μια ανάσα «εναλλακτικής» ανατροπής, με τον αντίζηλο ανάμεσα στο πρωταγωνιστικό ζευγάρι να είναι όχι ένας ξενέρωτος γόης αλλά ένα… «Problem Child» (για να θυμηθούμε και εκείνη την οικογενειακή αμερικανιά του 1990) ετών 19, που χρησιμοποιεί ως υπέρτατο όπλο το μητρικό φίλτρο προστασίας της ίδιας του της μάνας. Απλά, για να «παίξω» και με ένα από τα ωραία ευρήματα του έργου, με έναν πιο ζόρικο σεναριογράφο και με περισσότερο θάρρος στη σκηνοθετική ματιά, θα βλέπαμε τον πύργο του Άιφελ από καλύτερη (και πιο ολοκληρωμένη) οπτική γωνία. Όχι ότι θα σε χαλάσει και η κορυφή (από μόνη της)…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Ανάσταση! Γαλλικό «του καλοκαιριού» που δεν θα σε κάνει να σιχτιρίσεις ή να βαρεθείς! Είχε τα φόντα να είναι κάτι παραπάνω από… ανάλαφρο, χάνει ευκαιρίες ή θυσιάζει κάποια… θριλερικά του χαρακτηριστικά για να παραμείνει κωμικό και πιο γήινα ρομαντικό, αλλά το απολαμβάνεις άφοβα, με ένα καστ που αρμόζει ταιριαστά στους ρόλους του δίχως στερεοτυπικές υπερβολές (ακόμη και ο Ντανί Μπουν έχει μετριάσει αρκετά τις μούτες του). Μερίδα των φανατικών εχθρών τού genre μπορεί να το αποτολμήσει, εδώ «λύγισε» (πιάνοντας καλό μέσο όρο βαθμολογίας) ακόμη κι εμένα! Όχι ότι χτίζει νέα θεμέλια ανατροπής των στερεοτύπων, αλλά κουβαλάει μια κάποια τρέλα.


MORE REVIEWS

LONGLEGS

Ντετέκτιβ του FBI που παρουσιάζει «παράξενα» δείγματα ενσυναίσθησης σε σχέση με τη δράση ενός επί σειρά δεκαετιών ασύλληπτου serial killer, εντοπίζει σταδιακά τα στοιχεία ενός εκκεντρικού puzzle του οποίου ίσως και η ίδια αποτελεί κομμάτι (από το παρελθόν).

FLY ME TO THE MOON

Καπάτσα δημοσιοσχετίστρια καταφθάνει στη Φλόριντα φορτωμένη με ιδέες χίλιες, ώστε να προσδώσει στη δύσκαμπτη NASA έναν σύγχρονο… pop αέρα! Οι πάλιουρες της υπηρεσίας δεν την παίρνουν με καθόλου καλό μάτι, όμως, εκείνη έχει στα χέρια της το ελευθέρας από δεξί χέρι του Προέδρου, αλλά και εναλλακτικό σχέδιο... τηλεσκηνοθετημένης προσομοίωσης της επικείμενης, κρίσιμης αποστολής του Apollo 11 στη Σελήνη!

ALL THAT JAZZ

«Bye-bye, life. Bye-bye, happiness. Hello, loneliness. I think I'm gonna die.»

ΑΝΕΞΙΧΝΙΑΣΤΟΙ ΦΟΝΟΙ

Όταν οι σκελετοί έντεκα γυναικών και κοριτσιών ανακαλύπτονται σε μια έρημο του Νέου Μεξικού, ξεκινά η εξονυχιστική έρευνα για την εντόπιση του ιθύνοντα νου πίσω από το ειδεχθές έγκλημα, κάτι που οδηγεί σε επιπλοκές και συγκρούσεις μεταξύ του αρχηγού της Αστυνομίας, Κάρτερ, του ντετέκτιβ Ορτέγκα και του πράκτορα Πέτροβικ, τριών ανθρώπων με τελείως διαφορετική μεθοδολογία και agenda.

ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ

Στη μεταπολεμική Ρώμη, παντρεμένη γυναίκα με τρία παιδιά ονειρεύεται ένα καλύτερο αύριο, ασφυκτιώντας στα αυστηρά δεσμά του πατριαρχικού περιβάλλοντος της εποχής.

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι ένα τσογλανάκι που το φωνάζουνε Λολό (όνομα και πράμα) και σαμποτάρει την καινούργια σχέση της μαμάς. Ένα δίκιο τού το δίνεις του αγοριού, αλλά ξέρεις πώς είναι σ’ αυτά τα έργα τα… γαλλικά!