του Άγγελου Μαύρου

«Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας»! «Έγραψε» ο Δήμος Σταρένιος όταν το είπε, όμως, εκτός κι αν είσαι βιβλιοφρικάριος και δη της λογοτεχνικής ρομαντικής σχολής, δεν θα… κοπείς ενώ απλώς ξεφυλλίζεις την ανεκδοτολογίας (που παίρνει ποιητική αδεία feelgood ελευθερίες) βιογραφίας boy meets girl κομεντί εποχής, με την οποία ο δημιουργός του απαγορευμένου video clip των Rammstein, «Stripped», δραματοποίησε ό,τι αστείο/παθιάρικο/κλαψιάρικο προηγήθηκε της συγγραφής του «Βέρθερου», αφήνοντας τη φαντασία του να οργιάσει στο κεφάλαιο «η άσημη απαρχή ενός τιτάνα καλλιτέχνη διανοητή».

Τα πας ή όχι τα γράμματα, «Η Πένα της Αμαρτίας» έχει αφήσει σημάδια στην κωμειδυλλίου α λα «Ερωτευμένος Σαίξπηρ» παραταύτα λαϊκίστικα ελαφρή (Bild κανείς;) εκδοχή ενός κεφιού και ντουβρουτζά πρώιμου σταθμού του ρεζουμέ του grosse Τεύτονα. Διφθέρα mash-up «Αμαντέους» με ZDF φωτογραφίας συν η απαγγελία με οίστρο αρχετύπων απ’ την περγαμηνή των στροφών νέμεσης – προϊσταμένου και κολλητού επίσης δε ριμάρουν στιβαρά ή πειστικά, αλλά έχε στο μνημόνι(κ)ό σου: το πηγαίο γκελ της fräulein Μίριαμ Στάιν ενζενί girl power χάρης, τα «φτερά του έρωτα» love story, ιδίως στο εκπληρωμένα ανεκπλήρωτο κλιμάκωσης, άντε, dankeschön και στον χερ Μόριτς Μπλάιμπτροϊ. Wunderbar το κατοπινό «βαρύ» corpus του Γιόχαν Βόλφγκανγκ, σε σελίδες, όμως, όχι ένα μεθυσμένο sturm und drang ημερολόγιό του στα 35 mm…