FreeCinema

Follow us

DOGVILLE (2003)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Λαρς φον Τρίερ
  • ΚΑΣΤ: Νικόλ Κίντμαν, Λόρεν Μπακόλ, Πολ Μπέτανι, Τζέιμς Κάαν, Πατρίσια Κλάρκσον, Τζέρεμι Ντέιβις, Μπεν Γκαζάρα, Φίλιπ Μπέικερ Χολ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 178'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: AMA FILMS

Ενώ καταδιώκεται από τη Μαφία, μια γυναίκα ζητά πρόσκαιρο καταφύγιο σε μία μικρή, σχεδόν χαμένη πόλη του Κολοράντο. Οι κάτοικοί της την υποδέχονται φιλικά, χωρίς να φαντάζεται πως μπορεί να υπάρξει και κάποιο τίμημα.

Τόσο μεγαλομανής όσο δεν τόλμησε ποτέ να σκεφτεί ότι μπορεί να γίνει ακόμη και ένας Όρσον Γουέλς, ο Δανός αυτοκράτωρ Λαρς φον Τρίερ «χαμηλώνει» για άλλη μια φορά το βλέμμα του προς το ταπεινό είδος του κινηματογραφόφιλου θεατή και (του) παραδίδει ακόμη ένα μάθημα διάσπασης της φόρμας σε 35mm. Εσείς, όμως, αυτή τη φορά, θα μπείτε στον κόπο να αναρωτηθείτε: είναι σινεμά τούτο το πράγμα;

Από το 1984, με το «Στοιχείο του Εγκλήματος», επιτρέψαμε τα πάντα στον Τρίερ. Κι εκείνος μας ευχαριστούσε σαν γελωτοποιός της κάμερας, αλλάζοντας ύφος ανά ταινία και τινάζοντας στον αέρα ότι είχαμε μάθει από μια τέχνη 100 χρόνων ιστορίας και βάλε. Στο «Dogville», όμως, κάνει το μεγαλύτερο ατόπημα της καριέρας του, στήνοντας ένα έργο – παράσταση, που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι το «Θέατρο της Δευτέρας» ξαναχτυπά, αλλά στη μεγάλη οθόνη!

Επαναλαμβάνοντας τα κραυγαλέα μοτίβα του melo που με επιτυχία απενοχοποίησε στο «Δαμάζοντας τα Κύματα» (1996) ή το «Χορεύοντας στο Σκοτάδι» (2000), οδηγεί την ηρωίδα του σε μια «Μικρή μας Πόλη», σχεδιασμένη από την κιμωλία της μπρεχτικής αποστασιοποίησης, μέσα σ’ ένα άδειο plateau. Και παραγεμίζοντας με ιδεαλιστική αφέλεια το στόρι εκμετάλλευσης της πτωχής ηρωίδας, ολοκληρώνει με μία αλληγορία σύγχυσης για το αυτοκαταστροφικό έργο του ανθρώπινου είδους. Δεν θα ήθελα να μαρτυρήσω το φινάλε, αλλά θα ευχόμουν στο αμαρτωλό παρελθόν της κινηματογραφίας μας να έβλεπα μια Μάρθα Βούρτση να απαντά στην αδικία της ζωής με οπλοπολυβόλο…

Ο τυραννικός μισογυνισμός του Τρίερ είναι και πάλι εδώ, ο από μηχανής Θεός δεν ταυτίζεται ούτε με την αριστερή προπαγάνδα ούτε με την τρομοκρατία, όπως ειπώθηκε σε τεταμένες συζητήσεις στις φετινές Κάννες (εκτός κι αν ανήκετε σ’ εκείνους που «χρωματίζουν» πολιτικά το αιώνιο… άνθρωπος δαγκώνει άνθρωπο), η Νικόλ Κίντμαν δεν αρκεί για να σώσει το ναυάγιο κι αν όλα αυτά σας ακούγονται τρομακτικά κακοήθη, απαντήστε μου με ζαρζαβατικά ή στείλτε τους θεατρολόγους να αποκωδικοποιήσουν το «μυστήριο» ώστε να βρει και η Τέχνη το δίκιο της. Εγώ βλέπω σινεμά!

Όσο για την περικοπή περίπου 45 λεπτών από την αρχική τρίωρη version του φιλμ, αποδεικνύει πόσο ντροπιασμένος μπορεί να αισθάνεται ο «Δημιουργός» μπροστά στην εμπορική καταδίκη της ταινίας. Αποθέωση του δήθεν, στο πλαίσιο του «statement» αχταρμά, οι κοινωνικής αφύπνισης φωτογραφίες ονείδους της Δωροθέα Λανγκ από την περίοδο του αμερικανικού κραχ στα credits τέλους, υπό τους ήχους του «Young Americans» του Ντέιβιντ Μπόουι! Ακόμη κι εκεί άστοχος, κύριε Τρίερ. Το «This is not America» θα προκαλούσε μεγαλύτερη σύγχυση…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το άνωθεν κείμενο είναι η κριτική που έγραψα για το φιλμ το 2003, όταν αυτό διανεμήθηκε για πρώτη φορά στους ελληνικούς κινηματογράφους. Ευτυχώς, το ντόπιο κοινό ήρθε αντιμέτωπο με το μικρότερης διάρκειας edit και ουχί με πλήρες cut των σχεδόν τριών ωρών που έκανε πρεμιέρα στις Κάννες. Ο Λαρς φον Τρίερ είχε οραματιστεί να σκηνοθετήσει μία κινηματογραφική τριλογία για τις ΗΠΑ, με το «Dogville» να αποτελεί το πρώτο μέρος της. Τα ονόματα του καστ είχαν επιτρέψει στους παραγωγούς να συρρεύσουν, όμως μετά τις προβολές του market, προβληματισμένοι αγοραστές / διανομείς από πολλές χώρες απαίτησαν να υπάρξει και μία μικρότερη version, αισθανόμενοι πως οι… μη φεστιβαλικοί θεατές θα υποφέρουν. Το φιλμ είχε εμπορική επιτυχία στην Ελλάδα και έλαβε διθυραμβικές κριτικές. Ακολούθησε το «Manderlay» (2005), ένα τόσο παταγώδες φιάσκο, που είχε σαν αποτέλεσμα να μην γυριστεί ποτέ το τρίτο μέρος του project «USA: Land of Opportunities»! Έκτοτε, το έργο ανεβάζεται σε διάφορες θεατρικές σκηνές ανά τον κόσμο, (μάλλον) βρίσκοντας το… φυσικό του περιβάλλον.


MORE REVIEWS

ΜΑΝΤΕΨΕ ΠΟΙΟΣ ΗΡΘΕ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΣΟΥ;

Η οικογενειακή μάζωξη για τον εορτασμό των εβδομηκοστών γενεθλίων της μαμάς παίρνει άβολη τροπή, όταν σε αυτήν καταφθάνει η ψυχολογικά ασταθής και εξαφανισμένη τα τελευταία χρόνια κόρη της.

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΤΡΥΠΙΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Πρώην φίρμα του λαϊκού τραγουδιού, που τα πήρε κρανίο και τα γάμησε όλα στην Αθήνα, πλέον ζει στην επαρχία με καταχρεωμένο σκυλάδικο, γκρίνια μανούλας και παντρεμένη γκόμενα την οποία θέλει να «κλέψει». Εκείνη θα διαπράξει το τελευταίο κυριολεκτικά, αδειάζοντας 1.000.000 ευρώ από το χρηματοκιβώτιο του συζύγου της. Ο τελευταίος αναζητά το σκαστό ζευγάρι και ζητά τη βοήθεια της δικής του μανούλας…

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ

Ακόμα πληγωμένος από τον χωρισμό του με τη σύζυγό του, ο οξύθυμος και εθισμένος στο αλκοόλ Τζακ Κάνινγκχαμ δέχεται την πρόσκληση να γίνει ο προπονητής της ομάδας basketball του παλιού του σχολείου, στο οποίο ο ίδιος είχε διαπρέψει ως αθλητής και παίκτης. Θα βρει έτσι τον δρόμο για τη σωτηρία του;

ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΝΕΡΑ

Ένας μεγαλοδικηγόρος τα βάζει με μία από τις μεγαλύτερες αμερικανικές εταιρείες χημικών όταν συνειδητοποιεί το μέγεθος και την έκταση της περιβαλλοντικής ζημιάς που αυτή έχει προκαλέσει επί δεκαετίες.

ΦΥΓΑΜΕ

Σε ένα φανταστικό σύμπαν που θυμίζει αρκετά τη δική μας καθημερινότητα, δύο έφηβα αδέλφια… ξωτικά έχουν λιγότερο από 24 ώρες ώστε να ολοκληρώσουν ένα ξόρκι και να δουν τον νεκρό τους πατέρα για μια τελευταία φορά.