FreeCinema

Follow us

ΚΡΙΣΤΕΝ ΣΤΙΟΥΑΡΤ. THE FAIREST GIRL.


Πριγκίπισσα των εφηβικών φαντασιώσεων ή star του ενός μονότονου βλέμματος; Οπως και να έχουν τα πράγματα, η Μπε… sorry, Κρίστεν Στιούαρτ στα 22 της χρόνια μπορεί να είναι πρωταγωνίστρια ενός από τα πιο επιτυχημένα franchise, του «Twilight», αλλά με βάση αυτή της την επιτυχία έχει αρχίζει να εξαργυρώνει τη δημοτικότητά της σε άλλα high profile projects. Η «Χιονάτη και ο Κυνηγός» είναι το «εμπορικό», το «On the Road» του Βάλτερ Σάλες (από το βιβλίο του Κέρουακ, που έκανε πρεμιέρα στις Κάννες) είναι το «καλλιτεχνικό».

Γεγονός, πάντως, είναι ότι παρά τις ερμηνείες της, που κυμαίνονται σε… μία χορδή, η Στιούαρτ εργάζεται διαρκώς από τα εννιά της χρόνια. Γεννημένη στο Λος Άντζελες και σε οικογένεια που ασχολείται με τον κινηματογράφο, μάλλον δεν είχε και πολλές επιλογές. Η πρώτη φορά που της δώσαμε σημασία ήταν στο «Δωμάτιο Πανικού» του Ντέιβιντ Φίντσερ, στο ρόλο της κόρης της Τζόντι Φόστερ και, μερικά χρόνια αργότερα, όταν την ξαναείδαμε ως Μπέλα Σουάν στο «Twilight», είπαμε «α, ξέρεις ποια είναι αυτή;». Τελικά την παραμάθαμε, αφού ο έρωτάς της με το χλωμό πρόσωπο – Ρόμπερτ Πάτινσον μετέτρεψε και τους δύο σε εφηβικά είδωλα που προκαλούν υστερικές αντιδράσεις παγκοσμίως.

Πριν από τη συνέντευξή μας για τη «Χιονάτη και τον Κυνηγό» στο Λος Άντζελες, οι συνάδελφοι που κάθονταν στο ίδιο τραπέζι και την είχαν ξανασυναντήσει ήταν όλο γκριμάτσες και «καλοσύνες». «Είναι ακατάδεχτη, μουτρωμένη, δεν απαντάει σε τίποτα»… Όταν η μικρόσωμη, μαυροντυμένη και διστακτική Κρίστεν κάθισε κοντά μου και οι ερωτήσεις άρχισαν, μπορούσε κανείς να καταλάβει γιατί δίνει αυτή την εντύπωση. Πώς αλλιώς θα αντιδρούσε κανείς σε ένα πλήθος ανόητων ερωτήσεων, οι περισσότερες από τις οποίες αφορούν τον γκόμενό σου;

Πώς ήταν το ντουέτο σου με τον «κυνηγό» Κρις Χέμσγουορθ;

Ήταν τέλειο. Είναι πολύ γλυκός τύπος. Και τεράστιος! Φαινόμασταν λες και ένα φορτηγό κυνηγούσε ένα σπουργίτι. Βρεθήκαμε, όμως, στο ίδιο μήκος κύματος σε ό,τι αφορά τη δουλειά, κάτι που είχε σημασία, επειδή δεν είχαμε πολύ χρόνο για πρόβες. Πέσαμε με τα μούτρα στα γυρίσματα. Μόλις αρχίσαμε και είδα πώς δουλεύει, σκέφτηκα: «ΟΚ, θα είναι εύκολα τα πράγματα». Πολλά στοιχεία των ρόλων μας ήταν ανοιχτά, μπορούσες να παίξεις μαζί τους. Και ο Κρις είναι καλός, έντιμος ηθοποιός, που έχει διάθεση να παίξει.

Από τις σκηνές της καταδίωξης, ποια ήταν η πιο δύσκολη;

Σίγουρα για μένα η δυσκολότερη ήταν η σκηνή που πηδάω στο νερό από έναν ψηλό βράχο. Γυρίσαμε τη σκηνή σε μια εξωτερική δεξαμενή στα στούντιο της Pinewood. Το νερό ήταν παγωμένο και ο βράχος μου φαινόταν τουλάχιστον επτά μέτρα ψηλός. Η αλήθεια είναι ότι απογοητεύτηκα όταν μου είπαν ότι ήταν μόνο τέσσερα. «Τι; Μόνο τόσο;». Τέλος πάντων, αυτό ήταν που με δυσκόλεψε πιο πολύ.

Σε διευκόλυνε ή σε δυσκόλεψε ότι γύρισες τη «Χιονάτη» αμέσως μετά από τη «Χαραυγή», παίζοντας ρόλους σε κοντινό κλίμα;

Η αλήθεια είναι ότι είχα λίγο ελεύθερο χρόνο μετά από τα γυρίσματα της «Χαραυγής». Δεν έχει σημασία για μένα ποιος είναι ο τόνος του ρόλου. Μ’ αρέσει να δουλεύω και να δουλεύω διαρκώς. Μακάρι να πάνε όλα καλά και να μπορέσουμε να κάνουμε μια ακόμη ταινία πάνω στην ιστορία της Χιονάτης.

Αν έπρεπε να διαλέξεις έναν πρίγκιπα στη ζωή σου, πώς θα ήταν; Ποια στοιχεία θα είχε; (Ερώτηση κουτσομπόλας «δημοσιογράφου», που ψαρεύει για απάντηση σχετική με τον Πάτινσον…)

Εεε… Τι να πω τώρα… Θα είχε… Πώς ν’ απαντήσεις σε μια τέτοια ερώτηση;… (Γελάει όλο το τραπέζι.) Τι να πω, ότι θέλω να έχει «αίσθηση του χιούμορ;». Δεν μπορείς να διαλέγεις έτσι. Πρέπει να είναι κάποιος που στη δίνει κατακέφαλα και τον διαλέγεις με το ένστικτο. Μπορεί να μην ακούγεται πρακτικό, αλλά βασίζομαι πολύ σ’ αυτό. Δεν μπορείς να έχεις λίστα με χαρακτηριστικά. Ξέρω ανθρώπους που λειτουργούν έτσι και το σιχαίνομαι πραγματικά.

Θέλεις να είναι και δυνατότερος από σένα; (Πετάγεται μια ακόμη κουτσομπόλα…).

Σωματικά; Ε, ναι! Hello!

Το «Twilight» σου έφερε πολλούς τρελούς fans, αλλά και ένα πλήθος ανθρώπων που σε σιχαίνονται. Πώς το αντιμετωπίζεις;

Πολλοί από τους haters με βλέπουν στραβά επειδή δε μιλάω συχνά. Αισθάνομαι πραγματικά άβολα όταν πρέπει να μιλήσω για τις ταινίες που κάνω. Αν με μισούν γι’ αυτό, θα ήθελα να τους αποδείξω ότι κάνουν λάθος. Αν πάλι με μισούν για άλλους λόγους, να κι εμένα! Είμαι ευτυχής που κάνω ό,τι κάνω και δε με νοιάζουν τα υπόλοιπα. Όσο για τους τρελούς fans, δεν είναι κάτι που συμβαίνει πραγματικά. Το έχουν φτιάξει τα δημοσιεύματα. Εντάξει, στις πρεμιέρες υπάρχει κόσμος που φωνάζει με ενθουσιασμό, αλλά δεν είναι κάτι που συναντάω κάθε μέρα στη ζωή μου.

Θα έδινες κάποια συμβουλή σ’ ένα κορίτσι που αισθάνεται ότι δεν ταιριάζει στο πλήθος;

Δεν μπορώ να βάλω τον εαυτό μου στη θέση εκείνου που δίνει συμβουλές στον κόσμο των γυναικών για το πώς είναι πιο εύκολο να είσαι κορίτσι. Προφανώς και δεν είναι εύκολο. Θα έλεγα ότι καταλαβαίνω πως είναι δύσκολο να αισθάνεσαι ότι δεν ταιριάζεις. Είναι, όμως, μια διαδικασία που σε κάνει αυτό που θα γίνεις τελικά. Και κάτι άλλο που θα έλεγα σ’ αυτό το κορίτσι: Σ’ αρέσει πραγματικά ν’ ανήκεις στο πλήθος;

Ποιο είναι το πιο σημαντικό στοιχείο από τη συνεργασία σου με τη Σαρλίζ Θέρον;

Πάντα πίστευα ότι ανήκει σε ένα άλλο επίπεδο. Ότι είναι μια υψηλότερη κατηγορία ηθοποιού από μόνη της. Και επειδή ήταν η πρώτη που είχε κλείσει για το καστ, ήταν και ένας από τους καθοριστικούς λόγους που με έκανε να δεχτώ κι εγώ να είμαι στην ταινία. Όταν αρχίζει μια παραγωγή, πολλά πράγματα δεν είναι έτοιμα και δεν έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη στο πώς θα εξελιχθούν. Το ότι θα βρισκόταν κι εκείνη εκεί, ήταν για μένα εγγύηση. Στα γυρίσματα ήθελα να σταθώ κι εγώ στο δικό της επίπεδο και είχα διαρκώς ένα φόβο απέναντί της, όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά επειδή ήθελα να μην είμαι κατώτερη. Ο φόβος σταμάτησε μόνο όταν τελειώσαμε την ταινία.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου παραμύθι;

Δεν ξέρω στ’ αλήθεια. Δε μεγάλωσα με παραμύθια. Περισσότερο μεγάλωσα με τις ταινίες της Disney. Η αγαπημένη μου είναι το «Βιβλίο της Ζούγκλας», οπότε, μάλλον, ο Μόγλης είναι… η αγαπημένη μου πριγκίπισσα!

Σκέφτεσαι τον ανταγωνισμό; Το αν οι θεατές θα έχουν επηρεαστεί από την άλλη φετινή Χιονάτη;

Σοβαρά, δε μου έχει κάνει κανείς άλλος αυτή την ερώτηση. Ξέρω πολύ καλά τη Λίλι Κόλινς. Είμαστε φίλες. Είναι, λοιπόν, πολύ παράξενο που ο υπόλοιπος κόσμος περιμένει ότι έχουμε μια ανταγωνιστική σχέση επειδή παίζουμε τον ίδιο χαρακτήρα. Νομίζω, όμως, ότι υπάρχει χώρος και για τις δύο ταινίες. Είναι διαφορετικές. Είμαστε cool.

Το «Η Χιονάτη και ο Κυνηγός» ξεκινά την προβολή του στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες από τις 31 Μαΐου.


MORE INTERVIEWS

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος για το «Monday».

Δεν είχε τύχει να το κάνουμε ξανά έτσι, να μιλάμε μόνοι μας, μπροστά από κάμερες. Μας αρέσει να μιλάμε εκεί έξω, γενικά. Το «Monday», η νέα ταινία του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, στάθηκε η καλύτερη αφορμή για να βρεθούμε… κι έτσι. Όπως συμβαίνει συνήθως, με ανθρώπους του (ελληνικού) σινεμά που εκτιμώ καλλιτεχνικά, δεν προέκυψε μία «συνέντευξη», αλλά μια μεγάλη σε διάρκεια κουβέντα. Που θα μπορούσε να συνεχίζεται για ώρες…

«Trainspotting»: The Cannes interview.

Το Μάιο του 1996, το Φεστιβάλ των Καννών υποδέχθηκε ένα βρετανικό φιλμ που είχε προκαλέσει σάλο στην πατρίδα του από τα τέλη Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς. Ο υπόλοιπος πλανήτης περίμενε να δει με τα ίδια του τα μάτια εάν όλο αυτό το hype για το «Trainspotting» ήταν αληθινό. Η πρεμιέρα της ταινίας έσκασε σαν βόμβα molotov στην Κρουαζέτ. Ακολούθησε το μεγαλύτερο και πιο rock party όλων των εποχών! Κι εγώ, μαζί μ’ αυτά, έχω να θυμάμαι μια συνέντευξη με τους τρεις ανθρώπους που δημιούργησαν… το μύθο.

ΟΥΜΑ ΘΕΡΜΑΝ: ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΡΙΕΜΕΝΟ ΠΛΗΘΟΣ.

Το 1994 βρέθηκα στο Φεστιβάλ των Καννών και είχα την ευκαιρία να συναντήσω την Ούμα Θέρμαν, με αφορμή την πρεμιέρα του «Pulp Fiction» του Κουέντιν Ταραντίνο. The rest is history. Κυριολεκτικά, από τα πράγματα που (αξίζει να) θυμάσαι για πάντα.

Γκιγέρμο ντελ Τόρο: Η φαντασία είναι το παν.

Το 2006 είχα τη χαρά να συναντήσω τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου παρουσίασε για πρώτη φορά στον κόσμο το φιλμ το οποίο απογείωσε την καριέρα του, όσο και τη σημασία του ονόματός του καλλιτεχνικά. Φυσικά, ήταν ο «Λαβύρινθος του Πάνα». Εννοείται πως η εμπειρία ήταν αξέχαστη. Γιατί ο άνθρωπος αυτός αγαπάει απίστευτα πολύ αυτό που κάνει. Μαζί και την κινηματογραφική Τέχνη. Και τι υπέροχο μυαλό, διάβολε!

Σοφία Κόπολα. Eat cake!

Το 2006, ακόμη αιχμάλωτη του ονόματός της, η Σοφία Κόπολα πήγε στις Κάννες σαν μικρή πριγκίπισσα προσφέροντας... παντεσπάνι και βγάζοντας γλώσσα απέναντι στην Ιστορία. Πρόλαβα να της μιλήσω, προτού της πάρουν το κεφάλι! Για τη «Marie Antoinette», φυσικά.