FreeCinema

Follow us

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ (2012)

(STORIES WE TELL)

  • ΕΙΔΟΣ: Ντοκιμαντέρ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σάρα Πόλεϊ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 108’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: STRADA FILMS

Ηθοποιός και σκηνοθέτις στήνει έναν προς έναν όλη της την πρώτου βαθμού φάρα (και κάποιους insider – κλειδιά, συν κάποιους συναδέλφους της για αναπαραστάσεις εποχής) μπρος στο φακό, ώστε να ιστορήσουν θύμησες της οικογένειάς τους. Και συν τω χρόνω (ανα)συνθέτει πρισματικά ως μωσαϊκό τα φανερά ή κρυμμένα των δύο γονιών της και του γάμου τους, ως whodunit το πώς προέκυψε αυτή από άλλο (!) μπαμπά, και ως υβρίδιο – καλλιτέχνημα την «εμφάνιση» του φιλμ του κοινού βίου τους.

Οι εξορύξεις απ’ το κοίτασμα της μνήμης, τα δεσμά των δεσμών ζωής και ο αγώνας της αγάπης στο «Το Υστερόγραφο Μιας Σχέσης». Το no man’s land της γυναικείας επιθυμίας και το εγγενώς φθαρτό του έρωτα στο «Το Δικό μας Βαλς». It’s a family affair στο «τρίτωσε το… καλό» όπισθεν κάμερας, πρώτο ντοκιμαντέρ της απόλυτης Καναδής ρολίστα, που παιγνιωδώς, ακομπλεξάριστα κι ευφάνταστα ανιχνεύει, σκαλίζει, ρεμιξάρει και εκθέτει τα εν οίκω μη εν δήμω της ως κόρη. Στοχαζόμενη ευφρόσυνα πάνω στα κοσμογονικά μυστικά της φύτρας της, στα συναισθηματικά ζωτικά ψεύδη, στην οπτική γωνία και το γενετικό υλικό του «actually, what happened was…», στην «καρδιακή» επίπτωση της γνώσης του, στο «άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου» και – αυτό μας ενδιαφέρει παραπάνω – στου auteur την ακατάβλητη ροπή για την στο εκράν ή στο χαρτί μυθοπλασία, που μετατρέπει σε μεταπλασμένη μαγεία την πιο σημαντική ή ασήμαντη, βάσιμη ή όχι μαρτυρία.

Εκκινώντας ειδυλλιακά από το «τα ετερώνυμα έλκονται» boy meets girl των κηδεμόνων της (το εκπληκτικό «αυτός ήθελε να ακούει τη μουσική, αυτή να τη χορεύει» λέει τα πάντα για τη larger than life ηθοποιό και τον εσωστρεφή συνερμηνευτή της και συγγραφέα, που χαντακώθηκε στη βιοπάλη ως ασφαλιστής) για να δει να της «σκάει» το ξεφούρνισμα της απρογραμμάτιστης κυοφορίας της και η παραλίγο έκτρωσή της, «φέρνοντας» λάου λάου νωρίς στο θεατή το θάνατο από καρκίνο της μητέρας της (η μόνη φύσει απούσα εδώ αλλά ολοζώντανη, η ταινία ουσιαστικά κεντράρει σε αυτήν) και βγάζοντας απροσδόκητα στη φόρα τον πρώτο της γάμο και τη σκανδαλώδη για τη χώρα απώλεια της επιμέλειας των παιδιών της, το puzzle δανείζεται clip από το «Γάμος α λα Ιταλικά» (τη σινεαπεικόνιση του «Φιλουμένα Μαρτουράνο» που είχαν κάποτε ανεβάσει οι γονείς της) πριν καταδείξει ευφυώς το σχετικό κλου πατρικού διακυβεύματος ως κομβικό, αρχικά αφανές κομμάτι της εικόνας.

Ακολουθούν η έρευνα ανάμεσα σε μια τρόικα πιθανών μπαμπάδων, μία εξέταση DNA, η οριστικοποίηση του ποιος είναι ο βιολογικός σπορέας της (ναι, είναι το outsider), η κατατριβή μαζί του και… Αλλά ας μην καταστήσουμε γραπτώς δημόσιο θέαμα τα πάντα! Που έχουν βεβαίως φιλοτεχνηθεί τοιουτοτρόπως στο μοντάζ (καθώς της έχουν βάλει λόγια οι δικοί, της Πόλεϊ της έχουν έρθει έγκαιρα εκτός πλατό οι ταμπλάδες της – αν και γινόμαστε μάρτυρες ενός τους realtime – και μανιπιουλάρει προς τους δικούς του το θεατή). Εκεί που οι vintage look δραματοποιήσεις στιγμιοτύπων αγκαλιάζουν αξεχώριστα για τους μη γνώστες τον πακτωλό oldies super 8 home movies. Εκεί που η ειλικρίνεια / η θυμηδία / η ζέση / η απλότητα στις πλείστες συνεντεύξεις των οικείων («Το στοματικό σεξ νομίζαμε ότι ήταν κάτι που κάνουν στη Γαλλία», λέει αφοπλιστικά ο πατριάρχης) δε σε αφήνουν να πλήξεις επί ώρα. Εκεί που οι εκπλήξεις πλοκής γίνονται το τσίγκλημα σ’ αυτό το διαγενεακό infotainment σου.

Εκεί που, καρπερότερα, το εύρημα του… casting των δύο «Daddy Cool» ως κάτι παραπάνω από πρωταγωνιστών (του ενός τους, πένας και τριτοπρόσωπου αναγνώστη – αφηγητή των βιωμάτων του και του όλου «Αποκάλυψη Τώρα» χρονικού, ενώ του άλλου, κριτικού της δραματούργησης του υλικού από τη cineaste θυγατέρα του – κινηματογραφικός παραγωγός διετέλεσε, άλλωστε) ενηλικιώνει το auteur απότοκο. Η «τα στερνά δεν τιμούν τα πρώτα» κλεισούρα ξεφυλλίσματος του album τής εδώ γενεαλογίας «άσ’ τα να πάνε» και μία κάποια επιθυμία ρήξης των σχέσεών σου με το μπούρου μπούρου και την τηλε-ετεροθαλή φόρμα είναι αναμενόμενη, αλλά ποιος, ταινία ή ον, δεν κρύβει μία mini οιδιπόδεια ροπή να την πέσει – έτσι ή αλλιώς – και στους πιο αγαπημένους του. Κι αυτή είναι μια (άλλη) αλήθεια…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Παιδί του εξομολογητικού ή / και του ανακριτικού ντοκιμαντέρ, μαμάκια ή daddy’s girl, κουτσομπόλη του arthouse, σιγουράκι ότι το θες. Αλλά προσοχή, αν είσαι του εμπορικού: εδώ σόι δεν πάει το βασίλειο.


MORE REVIEWS

BONES AND ALL

Στην Αμερική του Ρόναλντ Ρέιγκαν, ένα κορίτσι που αρέσκεται στο να τρώει ανθρώπινη σάρκα παίρνει τους δρόμους σε αναζήτηση της «χαμένης» μητέρας της και κάποιας πιθανής εξήγησης για την κατάσταση που βιώνει. Στη μοναχική της πορεία, θα βρεθεί η στιγμή που θα… οσμιστεί την παρουσία ενός αγοριού με το οποίο μοιράζεται το ίδιο «μυστικό».

ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Ερευνητική αποστολή ανακαλύπτει «μαγικό» φυτό, του οποίου οι καρποί χαρίζουν δύναμη ενέργειας ωφέλιμη για την καθημερινότητα της κοινωνίας των Αβαλονιανών. Όταν οι καλλιέργειες του φυτού προσβάλλονται από μυστηριώδη «ιό», μονάχα τα έγκατα της γης μπορούν να δώσουν μια αποτελεσματική απάντηση σχετικά με τον επερχόμενο κίνδυνο.

ΠΙΝΟΚΙΟ ΤΟΥ ΓΚΙΓΙΕΡΜΟ ΝΤΕΛ ΤΟΡΟ

Ο Τζεπέτο έχει χάσει το παιδί του, φτιάχνει μια ξύλινη μαριονέτα αγοριού και… εντάξει, τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε ήδη, μη σας πω κι από το 1940 (τουλάχιστον)!

THE FABELMANS

Από «μπαγκάζι» του πατέρα του μέχρι «υποχρέωση» ανατροφής από τη μητέρα του, ο μικρός Σάμι βρίσκει το ιδανικό καταφύγιο στη φαντασία της κινηματογραφικής εμπειρίας και προσπαθεί να γίνει μέρος αυτού του (καλύτερου) «κόσμου».

ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ 2022

Το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το μακροβιότερο κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Αθήνας, είναι και πάλι εδώ και γιορτάζει τα 35α γενέθλιά του! Η διοργάνωση θα φιλοξενηθεί από την Πέμπτη 24/11 μέχρι την Τετάρτη 30/11 στους αθηναϊκούς κινηματογράφους ΕΛΛΗ και ΑΝΔΟΡΑ.