FreeCinema

Follow us

J.A.C.E. (2011)

  • ΕΙΔΟΣ: Αστυνομικό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μενέλαος Καραμαγγιώλης
  • ΚΑΣΤ: Άλμπαν Ουκάζ, Στεφανία Γουλιώτη, Αργύρης Ξάφης, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Κόρα Καρβούνη, Ακύλλας Καραζήσης
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 142’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: AUDIO VISUAL

Ελληνάκι του Αργυρόκαστρου, γιόκας μακελεμένου από γκάνγκστερ, ανεπίγνωστα δότης νεφρού σε φυγόδικο γιατρό, βαλτός ζητιάνος στα φανάρια της Αθήνας, τσιρκολάνος φροντιστής νέων ελεφάντων με λαλά, σπιτωμένος πισωγλέντη σχεδιαστή, προστατευόμενος showman ψυχούλας τραβεστί, έρωτας γκόμενας με «αφέντη» και παιδί, θα βρεθεί εξιλαστήριο θύμα φόνου. Στόχος και θύμα ενός δικτύου παρανομίας, μια ζωή χωρίς φωνή, θα διασωθεί;

Εμπόριο λευκής σαρκός / ναρκωτικών / οργάνων, ξεπουλημένη αστυνομία και θεσμοί, (λαθρο)μεταναστευτική εμπειρία, κρίση ταυτότητας, το γενεαλογημένο καταπίστευμα της βίας. Μας τα’ παν κι άλλοι (ενίοτε ντόπιοι, ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε) γοητευτικότερα, ευρηματικότερα, ευκρινέστερα. Μπράβο, μεν, στο Μενέλαο Καραμαγγιώλη που 13 χρόνια μετά το – σκηνοθετικά δεξιοτεχνικότερο, πάντως, «Black Out» – δεν τιθασεύει το πάθος του, έχοντας, όμως, γίνει υποχείριο των… παθών του διαστέλλοντας άτσαλα και σε σημείο έκρηξης τα όρια του «κοινωνικού» crime μελό πορτρέτου ενηλικίωσης.

Το αποτέλεσμα: τα «Όλιβερ Τουίστ» του Ντίκενς (το ορφανό on / off στα νύχια σπείρας) και «Τσαϊνατάουν» του Χιούστον (το εξιχνιαστικό μυστήριο και το κλου ταμπού), το «Χωρίς Οικογένεια» του Μαλό (η περιπέτεια ζωής ενός ακηδεμόνευτου ανήλικου) και το «The Cement Garden» του Μπέρκιν (ο θάνατος τσακμάκι παρενδυσίας και ερωτοξυπνήματος τύπου «το σόι μου μέσα»), οι παλιοί Φατίχ Ακίν (η ξεπλυμένων αποχρώσεων, «πραγματική» υφή εικόνας και αστικών φόντων συν το «χάλασμα» στο περιθώριο των «Βαθιά Κοφτά Ανθρώπινα» και «Μαζί Ποτέ») και Αλμοδόβαρ (ο χιούμορ τρανσεξουαλισμός του «Ψηλά Τακούνια» και ο Α.Μ.Ε.Α. κερατάς του «Καυτή Σάρκα») να τραβιούνται μεταξύ τους – αλλά και στην αυτοχειρία από τη συχνά χωρίς ερείσματα φιλοδοξία μιας σύνθεσης σε μορφή τρόικας «ανδριάντας / τραγωδία / policier».

Ο… Κόκκινος Κύκλος μετράει στα θύματά του τον τηλε-ρεαλισμό νουάρ υποκόσμου Βαλκανίων, την (ελέω πολυετούς production;) εικαστικά μακριά από «τζαστ» απόδοση και «τρέξιμο» χωροχρόνων, την πιθανώς (ερωτο)χτυπημένη στο μοντάζ «εν τω άμα και το θάμα» «Είσαι Το Ταίρι Μου» κατάσταση του έτερου ημίσεος – μύστη, τους ενίοτε εξωφρενικά αστήρικτα φαταλιστικούς δεσμούς χαρακτήρων – σημάτων και ιστοριών bigger than life μυθοπλασίας, και τη σταχυολόγηση / διδασκαλία «καλών» αντί των κατάλληλων, για νιοστή φορά, ηθοποιών που «χτυπάει» – εις βάρος τους και εις βάρος της ταινίας, με εξαίρεση τον (δίκαια πλέον το it boy της εγχώριας σελιλόζης) Καλετσάνο, εν μέρει χάρη στην αβανταδόρικη περσόνα του.

Η προσπάθεια μετράει εφόσον «γράφουν» οι διάλογοι στα χιούμορ καλιαρντών επεισόδια (κυρίως), ο σιωπηρά υπεργλαφυρός Κοσσοβάρος Άλμπαν Ουκάζ είναι τεφαρίκι και η pulp κλιμάκωση opera seria (που αφηγηματικά στην κάθεται οιονεί εμπαθητικά) επιβιώνει. Εν τω μεταξύ, όμως, ο J.A.C.E. έχει κάνει τις σκηνές για το όλο «ποιος είμαι, πού πάω» και «το σήμερις διαφθείρεσαι ολούθε» πρόβλημά του. Μην πληρώσεις το κακό το ριζικό ή για το σήμερα την εγκληματικά ρομαντική άγνοιά του…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

«Πας» άγρια τις εκπομπές του Καραμαγγιώλη στο ραδιόφωνο; Κόπιασε, at your own risk, όμως, αυτό «δαγκώνει». Επιμένεις ελληνικά, αν όχι σε σινεμά, σε θεατροφάτσες; Κάτι θα πιάσεις. Θεωρείς εαυτόν τού crowdpleaser εμπορικού; Είσαι γι’ αλλού.


MORE REVIEWS

ΥΠΟΨΙΕΣ

Ακαταμάχητος playboy «τυλίγει» γοητευτική κληρονόμο, παντρεύονται, όμως σταδιακά εκείνη υποψιάζεται ότι ο μοναδικός του στόχος είναι να τη σκοτώσει.

ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ

Η Κάρολ, μια υπερευαίσθητη νεαρή κοπέλα που δουλεύει σε ινστιτούτο αισθητικής και συγκατοικεί με την αδελφή της σ’ ένα λονδρέζικο διαμέρισμα, απομονώνεται σταδιακά από τον κοινωνικό περίγυρο, εξαιτίας της αποστροφής της προς τους άνδρες και το σεξ. Ο διαρκώς αυξανόμενος εγκλεισμός της, όμως, θα την βυθίζει όλο και περισσότερο στην παράνοια.

ΠΟΥ ΠΑΩ ΠΑΛΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ;

Κατά το δελτίο Τύπου, «ένας δημόσιος υπάλληλος από μικρός ονειρευόταν να δουλέψει για το κράτος και το κατάφερε! Τώρα ζει μία άνετη ζωή και απολαμβάνει τα προνόμιά του. Όλα αυτά μέχρι την ημέρα που η Κυβέρνηση θα αποφασίσει να καταργήσει την υπηρεσία του».

Ο ΚΑΚΟΣ ΜΠΕΛΑΣ

Πληρωμένος δολοφόνος πιάνει δωμάτιο ξενοδοχείου έναντι δικαστικού μεγάρου, προκειμένου να καθαρίσει μάρτυρα που ετοιμάζεται να κελαηδήσει. Ο αυτοκτονικός γείτονάς του, όμως, τού κάνει τη ζωή κόλαση.

ΕΧΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΖΗΣΩ

Άπαξ της αποφυλάκισής του, πρώην κατάδικος επιχειρεί να μπει στον ίσιο δρόμο. Παντρεύεται την πιστή του αγαπημένη, πιάνει δουλειά, νοικοκυρεύεται, σύντομα όμως ανακαλύπτει πως ο κόσμος είναι άδικος για τους πρώην κατάδικους που επιχειρούν να μπουν στον ίσιο δρόμο...