του Ηλία Φραγκούλη

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Γαλλίδας ηθοποιού Ζαν Ερί βασίζεται πάνω σε μια σεναριακή ιδέα που αρχίζει να καταρρέει πριν το φιλμ φτάσει τα πρώτα του 15 λεπτά διάρκειας. Αρχικά, γίνονται οι απαραίτητες συστάσεις. Εκείνη μεγαλώνει δύο παιδιά μόνη και είναι τρελαμένη, με τον τρόπο που θα αντιδρούσε ένα σχολιαρόπαιδο, με τον τραγουδιστή Βενσάν Λακρουά, του οποίου δεν χάνει σχεδόν καμία ζωντανή εμφάνιση. Μετά από ένα κονσέρτο, ο τραγουδιστής επιστρέφει στο σπίτι του με φίλους, παίζει χαρτιά μαζί τους και εκνευρίζει τη γκόμενά του που αισθάνεται παρατημένη «στη γωνία». Σε μια στιγμή καυγά, εκείνη χτυπάει το κεφάλι της και πεθαίνει. Ενώ πρόκειται για ένα απλό ατύχημα, ο ήρωας αντιδρά όσο πιο… ανόητα γίνεται, τυλίγει το πτώμα, το κρύβει στο porte-bagage του αυτοκινήτου του και από εκεί κι ύστερα… η λογική (μεταξύ άλλων) εγκαταλείπει το σενάριο της ταινίας.

Ανάμεσα σε αμέτρητα γράμματα θαυμαστριών του, ο Βενσάν επιλέγει τη Μιριέλ, εμφανίζεται στην πόρτα του σπιτιού της και της ζητά βοήθεια, έχοντας καταστρώσει το τέλειο σχέδιο, να εξαφανίσει το πτώμα της κοπέλας του, χρησιμοποιώντας ένα… κρεματόριο ζώων! Φυσικά, εκείνη θα αναλάβει τον ρόλο του «chauffeur», για να μην ενοχοποιηθεί (ουσιαστικά, πλέον, αφού επιχειρείται συγκάλυψη «εγκλήματος») ο τραγουδιστής. Η αφελής Μιριέλ, όμως, δεν θα ακολουθήσει το σχέδιο κατά γράμμα και η συνέχεια, ενώ θα μπορούσε να μετατρέψει το φιλμ σε μαύρη κωμωδία παρεξηγήσεων, τηρεί τη… γαλλική πεπατημένη της φλυαρίας και της πλήξης, με τους ντετέκτιβ που αναλαμβάνουν την υπόθεση να είναι επίσης φορτωμένοι με άλυτα, προσωπικά προβλήματα, τα οποία δεν οδηγούν την πλοκή ούτε προς το σασπένς και, φυσικά, σε καμία κορύφωση (αφού εξαρχής δεν αναζητούμε κανέναν δολοφόνο…).

Υπάρχει ένα μικρό twist στην εξέλιξη της ιστορίας, το οποίο δραματοποιεί λιγάκι τη θέση τής Μιριέλ, όμως το αληθινό «Έγκλημα» που «Ψάχνει Άλλοθι» εδώ είναι η πρόθεση να παρακολουθήσει κανείς τούτο το εργάκι της σειράς, το οποίο χάνει κάθε ευκαιρία να γίνει ενδιαφέρον, ακόμη και ως βιτριολικό σχόλιο πάνω στη σχέση ενός fan με το είδωλό του. Αν μη τι άλλο, πάντως, η Ερί διέθετε ένα κάποιο θράσος ώστε να αποπειραθεί και να αφηγηθεί μια τόσο… απίθανη μετριότητα ιστορίας.