του Παναγιώτη Μήτσικα

Γιατί να κάθεσαι και να πονοκεφαλιάζεις για την κάθε ταινία και το πώς θα την προμοτάρεις στο ελληνικό κοινό, όταν μπορείς απλά να κυκλοφορήσεις ένα οποιοδήποτε animation και να βγάλεις με σιγουριά (τουλάχιστον) τα λεφτά σου πίσω; Κάπως έτσι σκέφτονται οι περισσότερες εταιρείες του ελληνικού μικρόκοσμου, μιας και οι οικογένειες με μικρά παιδιά είναι ένα αγαπημένο, safe target group και, με αυτόν τον τρόπο, εμφανίζονται στη χώρα μας παραγωγές κινουμένων σχεδίων ακόμη και με έτος παραγωγής… το 2015! Κι όσο κι αν ο πρωταγωνιστής μας, ο Μπλίνκι, είναι ένα αξιαγάπητο ζωάκι, ε, πόσο να ενδιαφερθεί και το μικρό σας παιδί για ένα κοάλα που περιπλανάται στο Outback της Αυστραλίας;

Σε σκηνοθεσία του Ντιν Τέιλορ, 18 (!) ολόκληρα χρόνια μετά την τελευταία σκηνοθετική του προσπάθεια στο επίσης animated «Duck Ugly», το φιλμ στηρίζεται κυρίως στις φωνητικές ικανότητες των πρωταγωνιστών του, μερικές σπουδαίες αυστραλιανές προσωπικότητες του κινηματογράφου και του θεάτρου όπως ο Μπάρι Χάμφρις, η πάντα εξαιρετική Τόνι Κολέτ, ο Ντέιβιντ Γουέναμ (λέγε με και Φάραμιρ) και ο κατά το ήμισυ Ουαλός Ρούφους Σιούελ. Τι σας νοιάζει εσάς αυτό; Καθόλου, μιας και η ταινία θα προβληθεί αποκλειστικά μεταγλωττισμένη. (Ένας τρόπος να της πεις «άντε γεια», προκαταβολικά…)

«Το Απίθανο Κοάλα» βασίζεται στην από το 1939 bestseller σειρά παιδικών βιβλίων της Ντόροθι Γουόλ. Η πολιτιστική του σημαντικότητα σχεδόν εξαντλείται στην Ωκεανία (προφανώς), όπου έχουν προηγηθεί και τηλεοπτικές σειρές με πρωταγωνιστή τον νεαρό Μπλίνκι. Η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση εδώ είναι ένα απλά ευχάριστο CGI παραμύθι που δεν διαφέρει ιδιαίτερα από οποιαδήποτε άλλη ταινία η οποία φαίνεται κατασκευασμένη για ν’ αποτελέσει έναν ανώδυνο τρόπο να περάσουν 90 λεπτά με το παιδί σας στην κινηματογραφική αίθουσα. Η δράση, που πιθανώς θα κεντρίσει το ενδιαφέρον των μικρών, ξεκινά με την περιπλάνηση του Μπλίνκι στην αχανή έρημο, εκεί όπου μαζί με την ετερόκλητη παρέα φίλων του, το κοάλα / πρωταγωνιστής μας θα προσφέρει κάποιες ατάκτως ερριμμένες στιγμές γέλιου και διασκέδασης (;) στο ανήλικο κοινό.

Κατά τα άλλα, μπορείτε να φανταστείτε το μείγμα του θεματικού περιεχομένου της ταινίας, γεμάτο διδάγματα για τη γενναιότητα, την εξερεύνηση, την οικολογική συνείδηση, πόσο σημαντικοί είναι οι φίλοι στη ζωή μας, και τη χαρά της ομαδικής δουλειάς. Φυσικά και όλα τα παραπάνω είναι ευπρόσδεκτα, απλά, μοιάζουν με φτηνά, πρόχειρα slogan για να πιάσουν τα standards μίας κλασικής ταινίας κινουμένων σχεδίων. (Δεν τα πιάνουν.)