της Σοφίας Σταυριανίδου

Γίναμε φίλοι στην πόλη όπου ζούμε και οι δυο, το Βερολίνο, πριν λίγα χρόνια. Ήταν θέμα χρόνου να κάνουμε μια συνέντευξη, και μάλιστα on camera. Και βρήκαμε την ευκαιρία με την κυκλοφορία της νέας του ταινίας με τίτλο «Καύση», η οποία διανέμεται στους κινηματογράφους από τις 3 Μαρτίου.

Είναι πολύ εύκολο να μιλάς με τον Στράτο Τζίτζη. Όχι μόνο εύκολο, αλλά και απολαυστικό. Δεν υπάρχουν στιγμές αμηχανίας μαζί του και διαθέτει το σπάνιο χάρισμα, από τη μια να είναι συγκεντρωμένος και από την άλλη να επεκτείνεται επί παντός θέματος με αφορμή ένα ερώτημα, πάντα ουσιωδώς ομιλών. Είπαμε πολλά στο πριν και το μετά αυτής της σύντομης συνέντευξης, αυτά που από μόνα τους αποτελούν ένα ξέχωρο, διαφορετικό κομμάτι με φιλοσοφικά, θρησκευτικά, πολιτικά, κοινωνικά και όποια άλλα μπορεί να βάλει ο νους σας θέματα. Μια αληθινά αστείρευτη πηγή σκέψεων και στοχασμών.

Η «Καύση» είναι η τέταρτη ταινία του και μπαίνει σχεδόν σα σφήνα στο έργο του, όπως μας λέει. Όταν την παρακολούθησα είχα αμέσως την εντύπωση ότι τούτοι οι άνθρωποι που σουλατσάρουν με ασυνεννοησία μεταξύ τους μπροστά στην κάμερα, όντας όλοι πρωταγωνιστές μέσα στο δικό τους ατομικιστικό σύμπαν, είναι δικοί μας άνθρωποι, οι φίλοι μας, οι γνωστοί μας, η οικογένειά μας. Συμφωνείς ή δεν συμφωνείς με το σινεμά τού Τζίτζη, οι άνθρωποί του είναι δικοί μας άνθρωποι και μαζί τους έχεις μια a priori οικειότητα, τους αναγνωρίζεις και τους ψηλαφείς μέσα σου και στο περιβάλλον σου. Kαι αυτή η εύκολη αναγνωρισιμότητά τους είναι ανακουφιστική μέσα στο παροντικό χάος – εντός και εκτός ταινίας.

Off camera μου είπε ότι, σε αυτή την περιορισμένη διανομή της ταινίας, το στοίχημα είναι μόνο να κερδίσει, όσο γίνεται, τον κόσμο. Να μπουν στην αίθουσα και να μείνουν οι θεατές και να τους απασχολήσει η ταινία. Να γίνει αφορμή συζήτησης και δίαυλος επικοινωνίας. Το ευχόμαστε ολόψυχα. Και… save the date: 3 Μαρτίου 2016.

CREDITS
Kάμερα: Κατερίνα Μάρθα Κλαρκ
Μοντάζ: Δάνης Καραϊσαρίδης