FreeCinema

Follow us

Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΖΙΤΖΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΚΑΥΣΗ».


Γίναμε φίλοι στην πόλη όπου ζούμε και οι δυο, το Βερολίνο, πριν λίγα χρόνια. Ήταν θέμα χρόνου να κάνουμε μια συνέντευξη, και μάλιστα on camera. Και βρήκαμε την ευκαιρία με την κυκλοφορία της νέας του ταινίας με τίτλο «Καύση», η οποία διανέμεται στους κινηματογράφους από τις 3 Μαρτίου.

Είναι πολύ εύκολο να μιλάς με τον Στράτο Τζίτζη. Όχι μόνο εύκολο, αλλά και απολαυστικό. Δεν υπάρχουν στιγμές αμηχανίας μαζί του και διαθέτει το σπάνιο χάρισμα, από τη μια να είναι συγκεντρωμένος και από την άλλη να επεκτείνεται επί παντός θέματος με αφορμή ένα ερώτημα, πάντα ουσιωδώς ομιλών. Είπαμε πολλά στο πριν και το μετά αυτής της σύντομης συνέντευξης, αυτά που από μόνα τους αποτελούν ένα ξέχωρο, διαφορετικό κομμάτι με φιλοσοφικά, θρησκευτικά, πολιτικά, κοινωνικά και όποια άλλα μπορεί να βάλει ο νους σας θέματα. Μια αληθινά αστείρευτη πηγή σκέψεων και στοχασμών.

Η «Καύση» είναι η τέταρτη ταινία του και μπαίνει σχεδόν σα σφήνα στο έργο του, όπως μας λέει. Όταν την παρακολούθησα είχα αμέσως την εντύπωση ότι τούτοι οι άνθρωποι που σουλατσάρουν με ασυνεννοησία μεταξύ τους μπροστά στην κάμερα, όντας όλοι πρωταγωνιστές μέσα στο δικό τους ατομικιστικό σύμπαν, είναι δικοί μας άνθρωποι, οι φίλοι μας, οι γνωστοί μας, η οικογένειά μας. Συμφωνείς ή δεν συμφωνείς με το σινεμά τού Τζίτζη, οι άνθρωποί του είναι δικοί μας άνθρωποι και μαζί τους έχεις μια a priori οικειότητα, τους αναγνωρίζεις και τους ψηλαφείς μέσα σου και στο περιβάλλον σου. Kαι αυτή η εύκολη αναγνωρισιμότητά τους είναι ανακουφιστική μέσα στο παροντικό χάος – εντός και εκτός ταινίας.

Off camera μου είπε ότι, σε αυτή την περιορισμένη διανομή της ταινίας, το στοίχημα είναι μόνο να κερδίσει, όσο γίνεται, τον κόσμο. Να μπουν στην αίθουσα και να μείνουν οι θεατές και να τους απασχολήσει η ταινία. Να γίνει αφορμή συζήτησης και δίαυλος επικοινωνίας. Το ευχόμαστε ολόψυχα. Και… save the date: 3 Μαρτίου 2016.

CREDITS
Kάμερα: Κατερίνα Μάρθα Κλαρκ
Μοντάζ: Δάνης Καραϊσαρίδης


MORE INTERVIEWS

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος για το «Monday».

Δεν είχε τύχει να το κάνουμε ξανά έτσι, να μιλάμε μόνοι μας, μπροστά από κάμερες. Μας αρέσει να μιλάμε εκεί έξω, γενικά. Το «Monday», η νέα ταινία του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, στάθηκε η καλύτερη αφορμή για να βρεθούμε… κι έτσι. Όπως συμβαίνει συνήθως, με ανθρώπους του (ελληνικού) σινεμά που εκτιμώ καλλιτεχνικά, δεν προέκυψε μία «συνέντευξη», αλλά μια μεγάλη σε διάρκεια κουβέντα. Που θα μπορούσε να συνεχίζεται για ώρες…

«Trainspotting»: The Cannes interview.

Το Μάιο του 1996, το Φεστιβάλ των Καννών υποδέχθηκε ένα βρετανικό φιλμ που είχε προκαλέσει σάλο στην πατρίδα του από τα τέλη Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς. Ο υπόλοιπος πλανήτης περίμενε να δει με τα ίδια του τα μάτια εάν όλο αυτό το hype για το «Trainspotting» ήταν αληθινό. Η πρεμιέρα της ταινίας έσκασε σαν βόμβα molotov στην Κρουαζέτ. Ακολούθησε το μεγαλύτερο και πιο rock party όλων των εποχών! Κι εγώ, μαζί μ’ αυτά, έχω να θυμάμαι μια συνέντευξη με τους τρεις ανθρώπους που δημιούργησαν… το μύθο.

ΟΥΜΑ ΘΕΡΜΑΝ: ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΡΙΕΜΕΝΟ ΠΛΗΘΟΣ.

Το 1994 βρέθηκα στο Φεστιβάλ των Καννών και είχα την ευκαιρία να συναντήσω την Ούμα Θέρμαν, με αφορμή την πρεμιέρα του «Pulp Fiction» του Κουέντιν Ταραντίνο. The rest is history. Κυριολεκτικά, από τα πράγματα που (αξίζει να) θυμάσαι για πάντα.

Γκιγέρμο ντελ Τόρο: Η φαντασία είναι το παν.

Το 2006 είχα τη χαρά να συναντήσω τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου παρουσίασε για πρώτη φορά στον κόσμο το φιλμ το οποίο απογείωσε την καριέρα του, όσο και τη σημασία του ονόματός του καλλιτεχνικά. Φυσικά, ήταν ο «Λαβύρινθος του Πάνα». Εννοείται πως η εμπειρία ήταν αξέχαστη. Γιατί ο άνθρωπος αυτός αγαπάει απίστευτα πολύ αυτό που κάνει. Μαζί και την κινηματογραφική Τέχνη. Και τι υπέροχο μυαλό, διάβολε!

Σοφία Κόπολα. Eat cake!

Το 2006, ακόμη αιχμάλωτη του ονόματός της, η Σοφία Κόπολα πήγε στις Κάννες σαν μικρή πριγκίπισσα προσφέροντας... παντεσπάνι και βγάζοντας γλώσσα απέναντι στην Ιστορία. Πρόλαβα να της μιλήσω, προτού της πάρουν το κεφάλι! Για τη «Marie Antoinette», φυσικά.