FreeCinema

Follow us

EMOJI: Η ΤΑΙΝΙΑ (2017)

(THE EMOJI MOVIE)

  • ΕΙΔΟΣ: Animation
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τόνι Λεοντίς
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 86'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Emoji της οικογενείας των Meh παθαίνει malfunction και αναζητά τη λύση των υπαρξιακών του προβλημάτων σε διαδικτυακό cloud, έξω από τα σύνορα της Textopolis του… smartphone ενός πιτσιρικά που κάνει τα γλυκά μάτια σε συμμαθήτριά του.

Το emoji της σκατούλας θα ήταν αρκετό για να αντικαταστήσει την όποια κριτική αυτής της «παιδικής» ταινίας. Αλλά είμαι υποχρεωμένος να γράψω κάτι παραπάνω για αυτό το στα όρια της νοσηρότητας και της κατάντιας του σημερινού Χόλιγουντ κατασκεύασμα. Ειλικρινά, σε ποιους μπορεί να απευθύνεται ένα αφόρητα παιδιάστικο animation με ήρωες τα emojis ενός κινητού τηλεφώνου; Με τι ακριβώς μπορεί να ταυτιστεί το ανήλικο κοινό εδώ; Με την επιθυμία της απόκτησης μιας παρόμοιας συσκευής, έτσι ώστε να ζουλάει μια οθόνη και να σκορπίζει αυτά τα εικονίδια… όπου βρίσκει; Για να μάθει τι είναι το κάθε app από μικρή ηλικία, με το άλλοθι ενός παιχνιδιού όπως το «Candy Crush» (το οποίο χρησιμοποιείται σε μια από τις ελάχιστες, σχετικά ευφάνταστες σκηνές του φιλμ); Εάν ζούμε πραγματικά σε μια τέτοια κοινωνία, μας αξίζουν τα χειρότερα. Και αυτή η διαπίστωση δεν είναι αποτέλεσμα ούτε γερασμένης, ούτε και συντηρητικής σκέψης. Απλά, επισημαίνω την έλευση του… τέλους του κόσμου (που ξεκίνησε με την εμφάνιση των συγκεκριμένων τηλεφώνων).

Χωρίς να πλασάρεται σαν μια ταινία ψηφιακού animation που απευθύνεται περισσότερο σε ενήλικες, το «Emoji», με έναν πραγματικά παράδοξο τρόπο, κάνει το περσινό «Πάρτι με… Λουκάνικα» να φαντάζει ως παιδική φαντασμαγορία με λιγότερο μαστουρωμένη διάθεση «χιούμορ»! Οι τεχνολογικές πληροφορίες που περιέχει η δράση του ξεπερνούν κατά πολύ τις γνώσεις τού ανήλικου κοινού, ενώ ταυτόχρονα η ιδέα να αντιμετωπιστεί η ταινία σαν εφηβική θα σήμαινε ότι η αντίστοιχη σημερινή γενιά έχει ξεπεράσει τα όρια της αποβλάκωσης (μερικώς αληθές, αν ρωτάς κι εμένα…). Ειλικρινά, κατά τη διάρκεια της ταινίας ήθελα να βρω κάτι για να κουτουλήσω το κεφάλι μου!

Αν «Τα Μυαλά που Κουβαλάς» (2015) τόλμησαν να οπτικοποιήσουν με πνευματώδη τρόπο τις λειτουργίες των ανθρώπινων συναισθημάτων… εκ των έσω, το «Emoji» πραγματεύεται κάτι απόλυτα ρηχό και… αφηγηματικά ανύπαρκτο, όπως το λειτουργικό ενός smartphone, έχοντας για ήρωες (ή κομπάρσους) μια απίστευτη πληθώρα από emoticons κάθε δεκαετίας, σχολιάζοντας με έναν λανθάνοντα τρόπο το εφήμερο της χρήσης τους. Από το wallpaper του τηλεφώνου μέχρι τον τελικό σκοπό τού ταξιδιού αναζήτησης, το cloud, οι στάσεις αποτελούν μια προσπάθεια παντρέματος του εξωφρενικού σεναρίου του φιλμ με διαστάσεις ή φαινόμενα της pop κουλτούρας, ενίοτε απλώς διαφημίζοντας τη χρήση ονομαστών app όπως το Spotify ή το Dropbox. Εεε… παιδική ταινία;

Θα μπορούσε να είναι κάτι σαν το «The Lego Movie»: κι εκείνο αποτελούσε ένα υπερβατικό σημείο αναφοράς για το genre, με τους πάντες να αρνούνται να φανταστούν ότι αυτά τα «άψυχα» τουβλάκια θα είναι ικανά να λειτουργήσουν ως κινηματογραφικοί ήρωες. Κι όμως, το «Emoji» κάνει ακόμη και την (επίσης από άλλο ανέκδοτο…) ταινία των «Angry Birds» (2016) να στέκει ως επιτυχημένο παράδειγμα παιδικού (ή έστω ηλιθιωδώς παιδιάστικου) φιλμ! Κι αν αυτό δεν αρκεί για να ακουστεί σαν βρισιά, κάποιος να με σταματήσει πριν ξεκινήσω τα πραγματικά «γαλλικά»…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Οδεύουμε προς το τέλος. Αν όχι της ανθρωπότητας συνολικά, τότε… σώστε ό,τι μπορείτε. Έξω από τα σινεμά που θα παίζουν αυτή τη φρίκη.

MORE REVIEWS

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΓΚΡΙΝ

Αγγλία, 1959. Χήρα θέλει ν’ ανοίξει βιβλιοπωλείο σε γραφικό επαρχιακό χωριό, συναντώντας τη σφοδρή αντίδραση των ντόπιων που δεν δείχνουν να ενστερνίζονται την επιθυμία της. Η κυρία Γκριν, όμως, είναι αποφασισμένη να πραγματοποιήσει το όνειρό της όσα εμπόδια κι αν μπουν στο διάβα της.

IL POSTINO: Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Άνεργος λόγω… ναυτίας γιος ψαρά σε απομονωμένο ψαροχώρι της Ιταλίας των 50s, ο Μάριο αναλαμβάνει χρέη ταχυδρόμου του εξόριστου εκεί Χιλιανού, περίφημου ποιητή και κομουνιστή Πάμπλο Νερούδα. Και αφού γίνει φίλος και συνομιλητής του, θα κατακτήσει τα λόγια και τη γυναίκα της ζωής του, που τόσο καιρό του διέφευγαν.

ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ

Υποαμειβόμενος μηχανικός σε αμαξοστάσιο του ΟΣΕ των Σκοπίων βάζει στο χέρι προσωρινά ορφανή ποσότητα χασίς. Ανίκανος να το ξεφορτωθεί, φτιάχνει space cake που ανασταίνει από τους αφόρητους πόνους και την αυτολύπηση τον τερματικά καρκινοπαθή γέρο του, για τον οποίο είχε εγκαταλείψει σπουδές, ώσπου η κατάσταση θα ξεφύγει ιλαροτραγικά. Σε trip θ’ αφήσουν πίσω τα παλιά;

Ο 20ος ΜΟΥ ΑΙΩΝΑΣ

Δύο δίδυμα κορίτσια που ζουν πάμφτωχα, υπό κάκιστες συνθήκες στην Ουγγαρία, χωρίζονται όταν δύο διαφορετικοί άνθρωποι τις παίρνουν μαζί τους. Χρόνια αργότερα, θα βρεθούν στο ίδιο τρένο του Οριάν Εξπρές, χωρίς να έχουν ιδέα η μία για την άλλη.

MAMMA MIA! HERE WE GO AGAIN

Η Ντόνα έχει πεθάνει, η Σόφι είναι έγκυος και ανακαινίζει το παλιό ξενοδοχείο τής… «mamma mia», όλα τα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής της βρίσκονται καθ’ οδόν για να το γιορτάσουν μαζί της και οι μνήμες φέρνουν έντονα συναισθήματα.