FreeCinema

Follow us

ANGRY BIRDS: Η ΤΑΙΝΙΑ (2016)

(THE ANGRY BIRDS MOVIE)

  • ΕΙΔΟΣ: Animation
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κλέι Κέιτις, Φέργκαλ Ράιλι
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 97'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Ο Ρεντ προσπαθεί να τιθασεύσει τον θυμό του συμμετέχοντας σε συνεδρίες group therapy με άλλα… πουλιά που ξεχωρίζουν για τις αταξίες τους, σε ένα φανταστικό νησί γεμάτο από – αποκλειστικά και μόνο – φτερωτούς κατοίκους. Μέχρι τη μέρα της μυστηριώδους εμφάνισης ολίγων (;) απρόσκλητων επισκεπτών…

Ας ξεκινήσουμε από αυτή τη διαπίστωση: η ταινία των «Angry Birds» αποτελεί μια σαφή επιτυχία αν κριθεί υπό το πρίσμα της… προέλευσής της! Μιλάμε για ένα video game το οποίο παίζεται δίχως να σου προσφέρει ούτε χαρακτήρες ούτε καν μια υποτυπώδη ιστορία. Πρόκειται για την επιτομή του… άψυχου παιχνιδιού επιδεξιότητας, που απαιτεί από εσένα να εκσφενδονίζεις… πουλάκια και να γκρεμίζεις ή να ανατινάζεις εξωφρενικές κατασκευές άνευ περαιτέρω νοήματος. Τέλος! Από αυτό το αδιανόητα επιτυχημένο, εθιστικό και εμπορικό game, λοιπόν, προκύπτει σήμερα ένα ολόκληρο φιλμ μεγάλου μήκους, το οποίο σου συστήνει και ήρωες αλλά και μια κάποια πλοκή που θα επιτρέψει σε τουλάχιστον μια κατηγορία θεατών να το καταδιασκεδάσει στο σινεμά. Δεν το λες και κακή αρχή για την έναρξη ενός νέου φιλμικού franchise με… ανήλικο target group.

Τούτο το φινλανδικής καταγωγής παιχνίδι (το οποίο εμφανίστηκε στα τέλη του 2009 για συσκευές Apple iOS) δεν είχε καν πρωταγωνιστή! Η ταινία προσφέρει αυτόν το ρόλο στον ευτραφή Ρεντ, το πιο ζοχαδιασμένο από τα πουλιά ενός πτηνοκρατούμενου νησιού, που δικάζεται για έκρυθμα ανάρμοστη συμπεριφορά και υποχρεώνεται να εισέλθει σε group therapy καταστολής του θυμού του, για να γνωρίσει εκεί κάποιους αναπάντεχους και παρόμοια «προβληματικούς» για την κοινωνία φίλους.

Το κομμάτι της ψυχανάλυσης σίγουρα δεν ταιριάζει σε ένα τόσο παιδικό θέαμα, αλλά η όλη αφέλεια του φιλμ δεν επιτρέπει τις σοβαρές σκέψεις, πόσω μάλλον όταν στην αφήγηση προστίθενται τα κακά γουρούνια, εισβολείς του νησιού (ελαφρώς Δούρειος Ίππος το εύρημα!), τα οποία δεν έχουν ξεκάθαρο σκοπό για αρκετή ώρα (μάλλον αδικαιολόγητα), εωσότου θυμηθείς τις βουλιμικές τους προτεραιότητες. Κακά τα ψέματα, αυτή η σεναριακή ιδέα δεν αναπτύσσεται αρκετά ούτε και αντέχει για να δικαιολογήσει τη διάρκεια του «Angry Birds» στο μυαλό των μεγαλύτερων «παιδιών», τα οποία ήδη… βασανίζονται επειδή δεν ακουμπούν τα χέρια τους σε μια κάποια οθόνη για να κάνουν κουμάντο (λες και θα έπαιζαν το ομώνυμο παιχνίδι).

Η σύγκρουση ανάμεσα σε ανήλικους και ενήλικες θεατές είναι παρούσα υπέρ των δεύτερων σε αναφορές στην pop κουλτούρα (με αποκορύφωμα το homage στα δίδυμα της «Λάμψης» του Κιούμπρικ ή την κλασική, πια, slow-mo σκηνή του Quicksilver στην κουζίνα του Πενταγώνου από το «X-Men: Ημέρες Ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος»), οι οποίες περνάνε γρήγορα, σε κάνουν να θέλεις κι άλλο, όμως ύστερα σκέφτεσαι ότι θα ήταν ανώφελο, διότι ένα παιδάκι δεν θα καταλάβει ποτέ… γιατί γελά με αυτές ο συνοδός του.

Κατά τα άλλα, οι κατεδαφίσεις και οι εκρήξεις δίνουν και παίρνουν, το ψηφιακό σχέδιο και τα χρώματα οργιάζουν, τα μικρότερα γουρουνάκια θα ήθελαν πολύ να είναι τα… Minions και το ηθικό δίδαγμα δεν ευνουχίζει τις βιολογικές αντιδράσεις και τα ενίοτε πιο βίαια αισθήματα που μας κυριεύουν, προς όφελος ενός πειθαρχικά συστηματοποιημένου κώδικα συμπεριφοράς. Και η μοναξιά, όπως την αντιλαμβάνεται αρκετά σύνθετα ψυχολογικά ο Ρεντ, ή θα βρει τον «δάσκαλό» της ή θα μας κάνει πιο δυνατούς στη ζωή. Ισορροπημένο παιδαγωγικά (για να μην αναφερθώ και στη στιγμή που μια μάνα θρέφει τα μικρά της με τρόπο που μπορεί να σε κάνει να σαστίζεις για το θέαμα, όμως… διάβολε, είναι βιολογικά ακριβέστατη και τίμια!).

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αποκλειστικά παιδικό (και ουχί παιδιάστικο) θέαμα, το οποίο προσπαθεί (μάταια) να προσεγγίσει και το πιο ενήλικο κοινό, εκείνους που παίζουν μέχρι και σήμερα μετά μανίας το ομώνυμο παιχνίδι. Μακάρι να είχε μια πιο συμπαγή σεναριακή βάση, με μια ιστορία που να «τσουλάει» καλύτερα για όλους. Η ελληνική μεταγλώττιση θα μπορούσε να βγάζει λίγο περισσότερο… θυμό, αλλά χαρακτηρίζεται από επαγγελματισμό. Το 3D, όπως συνήθως, δεν είναι πραγματικά δελεαστικό.


MORE REVIEWS

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2022

Το κορυφαίο ετήσιο κινηματογραφικό γεγονός της πρωτεύουσας είναι ξανά εθιμικά πιστό στο ραντεβού του με το κοινό, εκ νέου και υγειονομικών συνθηκών επιτρεπουσών σε χειμερινές αίθουσες αποκλειστικά (ΑΣΤΟΡ, ΔΑΝΑΟ, ΙΝΤΕΑΛ, ΤΡΙΑΝΟΝ και, φέτος για πρώτη φορά, ΑΣΤΥ).

ΧΑΜΟΓΕΛΑ

Νοσοκομειακή ψυχίατρος καλείται να εξετάσει νεοεισαχθείσα σε κατάσταση κρίσης, η οποία πιστεύει πως κάποια υπερφυσική δύναμη «καταλαμβάνει» τα πρόσωπα των ανθρώπων γύρω της, με αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό ένα αρρωστημένο χαμόγελο. Έξαφνα, αυτοκτονεί μπροστά στα μάτια της κι εκείνη υποψιάζεται πως πρόκειται για ένα είδος «κατάρας» που, πλέον, πέρασε σ’ αυτήν!

Η ΦΛΕΓΟΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Όταν δεξαμενή άντλησης πετρελαίου στις νορβηγικές ακτές καταρρέει, διασώστες και ερευνητές ανακαλύπτουν πως το γεγονός οφείλεται σε κάτι που υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια του συνηθισμένου ατυχήματος.

BROADWAY

Ο Μάρκος βοηθά τη Νέλλη να ξεφύγει από τα τσιράκια που ‘χει στείλει η μάνα της για να την «μαζέψουν» από ένα στριπτιτζάδικο. Θα βρει καταφύγιο στις εγκαταστάσεις του εγκαταλελειμμένου Broadway, Αγίου Μελετίου και Πατησίων. Εκεί όπου έχει βρει στέγη μια συμμορία πορτοφολάδων, η οποία θα την υποδεχθεί ως νέο μέλος - «παγίδα» για περαστικούς που θα χαζεύουν το show της, καθώς θα ξαφρίζονται εν αγνοία τους.

ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

Χαρούμενο κι ερωτευμένο ζευγάρι ζει ειδυλλιακά σε ιδανικό συγκρότημα κατοικιών εταιρικής «πόλης», στην έρημο της Καλιφόρνια του ’50. Όλοι οι σύζυγοι εργάζονται ολημερίς για project «απόρρητο», ενώ οι γυναίκες τους ασχολούνται με τα οικιακά… και μόνο. Είναι προφανές ότι κάτι πάει (πολύ) στραβά σε τούτο τον ουτοπικό μικρόκοσμο.