του Άγγελου Μαύρου

«Το Μυστικό στα Μάτια της» το είδε αλλά δεν το… ξεπέρασε. Έστω κι έτσι, νέος περιζήτητος avocado των αιθουσών (ουχί δικαστηρίου) της Αργεντινής, ο filmer της πιο fun ταινίας της Νατάλια Ορέιρο (του προ 4ετίας «Música en Espera») ξεγλιστράει στη δεύτερη απόπειρά του μ’ ένα suspenser diy ξεσκεπάσματος τετραπέρατου, εν κρυπτώ ψυχάκια – προβοκάτορα από λειτουργό του Νόμου. Το déjà-vu κλου (εδώ σε βαριάντα ποινικού κώδικα για δύο) επικαλείται βέβαια ένα άλλοθι πολυχρησιμοποιημένο, πιο πρόσφατα από το «Θεωρίες Εγκλήματος» μέχρι το «Fracture», με χιτσκοκικές (στη δραματουργία) έως και giallo (σε κάποια αρχέτυπα κι ατμόσφαιρες) μαρτυρίες.

Ευτυχώς, υπάρχουν αδιάσειστα τεκμήρια υποστηρικτικά των προσαχθέντων: η αντιπαράσταση ειδώλων πλάι στο debate δεικτών νοημοσύνης δασκάλου – μαθητή με θεωρητικό διακύβευμα το διάτρητο και άδικο (και με ένα φόνο ως αποδεικτικό στοιχείο της κάμψης) της Θέμιδος, το επεισόδιο της σήμανσης της «Σταύρωσης» του Πάμπλο Πικάσο ζόρικα, το (αυτο)παγιδευτικό ξέσπασμα φυσικής βίας σε ένα show των Fuerza Bruta και, πολύτιμοι αυτουργοί, οι απέναντι Νταρίν – Άμαν στο εδώλιο.

Το μητρώο σου έχουν επιβαρύνει λαθροχειρίες στον «εγκέφαλο» της δουλειάς (ένα μυθιστόρημα του Πασκόφσκι που, μερικά υπεξαιρεθέν, αφήνει ανοιχτά μικροτραύματα στο σκίτσο του υπόβαθρου των 2 ανδροπερσόνων), οι τσίλιες κάμερας από έναν πιο ιλουστρασιόν Πάνο Κοκκινόπουλο με big budget και εμμονή στα pan shots του ½, αλλά, κυρίως, η αντικλιμάκωση αποκάλυψης εξαφάνισης πειστηρίου, που είναι ενοχοποιητικά απογοητευτική. Σύνολα αθώοι οι κατηγορούμενοι, όμως, η «Διατριβή για Ένα Φόνο» υποστηρίζεται. Καταθέτεις κι εσύ υπέρ της…