FreeCinema

Follow us

ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΑ (2017)

(UNA MUJER FANTASTICA)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σεμπαστιάν Λέλιο
  • ΚΑΣΤ: Ντανιέλα Βέγκα, Φρανσίσκο Ρέγες, Λουίς Νιέκο, Αλίν Κούπενχαϊμ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 104'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: STRADA FILMS / SEVEN FILMS

Όταν ο σύντροφός της πεθαίνει ξαφνικά, ο κόσμος της trans τραγουδίστριας Μαρίνα καταρρέει κυριολεκτικά εν μια νυκτί, έχοντας να αντιμετωπίσει την εχθρική κι εκδικητική του οικογένεια αλλά και τις εξευτελιστικές διαδικασίες της αστυνομίας.

Το 2013, ο σκηνοθέτης Σεμπαστιάν Λέλιο έγινε παγκόσμια γνωστός με το «Gloria», έναν ύμνο στο ώριμο θηλυκό. Φέτος, επιστρέφει με άλλη μια ηρωίδα που δεν πρωταγωνιστεί συχνά στο σινεμά: μια trans γυναίκα που προσπαθεί να ζήσει μια κανονική ζωή. Η Μαρίνα Βιδάλ είναι τραγουδίστρια σε νυχτερινό κέντρο, αν και διαθέτει μια σπουδαία οπερετική φωνή. Είναι, όμως, ευτυχισμένη στο πλευρό του ώριμου Ορλάντο, ο οποίος άφησε την οικογένειά του για μια ευτυχισμένη σχέση μαζί της. Τη νύχτα των γενεθλίων της, ο Ορλάντο αρρωσταίνει και πεθαίνει λίγο αργότερα στο νοσοκομείο, όπου τον οδηγεί η σοκαρισμένη Μαρίνα. Αυτό που ακολουθεί γι’ αυτήν τις επόμενες μέρες είναι ένα αληθινό μαρτύριο, καθώς έρχεται αντιμέτωπη με τις στερεοτυπικές υποψίες της αστυνομίας αλλά κυριότερα την (έως και βίαια) εχθρική αντίδραση της οικογένειας του Ορλάντο, την ίδια στιγμή που θα έπρεπε να έχει το δικαίωμα και τον χρόνο να θρηνήσει τοn νεκρό σύντροφό της. Αρχικά συνεργάσιμη και φαινομενικά ψύχραιμη, η Μαρίνα δέχεται παθητικά να της «κλέψουν» όλη της την κοινή ζωή με τον Ορλάντο (σπίτι, αυτοκίνητο), καθώς και τις προσβολές για την ταυτότητά της που στωικά σηκώνει στους ώμους. Όταν το πρώτο σοκ περνά και η μεγαλύτερη πληγή που αισθάνεται, πέραν της φυσικής απώλειας, είναι η δυσπιστία των άλλων για τα ειλικρινή της συναισθήματα για τον σύντροφό της, η Μαρίνα αποφασίζει να αντισταθεί και να διεκδικήσει τη θέση που της αρμόζει αλλά και τα δικαιώματά της.

Ο Λέλιο συνεργάζεται εδώ στην παραγωγή με δυο μεγάλα ονόματα του σύγχρονου παγκόσμιου σινεμά, τον Πάμπλο Λαραΐν («Νερούδα») και τη Μάρεν Άντε («Toni Erdmann»), και το αποτέλεσμα είναι άλλη μια λαμπρή επιτυχία για τον ίδιο και το χιλιανό σινεμά, η οποία ήδη απέσπασε το βραβείο σεναρίου στο φετινό Φεστιβάλ Βερολίνου. Χωρίς πολλές φανφάρες και με μια αξιέπαινη αφηγηματική ειλικρίνεια, η ιστορία της Μαρίνα γίνεται ταυτόχρονα τραγική αλλά και θριαμβευτική. Ωστόσο, όσο και να προσπαθεί να την κάνει να μοιάσει με μια ρεαλιστική, μοντέρνα ματιά σε ένα άτομο του οποίου η κοινωνική ομάδα μόλις πρόσφατα αρχίζει να απορροφάται και να κατανοείται από το ευρύτερο σύνολο, είτε στη Χιλή είτε οπουδήποτε, δεν αποφεύγει κάποιες «ποιητικές άδειες» (όπως το φάντασμα του Ορλάντο που ακολουθεί και κατευθύνει τη Μαρίνα ή την ξεκάθαρα συμβολική σκηνή με τον αέρα που φυσά κόντρα καταπάνω στην ηρωίδα) αλλά και κάποιες στιγμές που φαίνονται μάλλον «τραβηγμένες» για μεγαλύτερο συναισθηματικό αντίκτυπο (δεν θα τις ονομάσω «εκβιαστικές», αλλά πλησιάζουν συχνά κοντά σε αυτή τη λεπτή κόκκινη γραμμή). Κάποιοι φτάνουν να τον αποκαλούν και «νέο Αλμοδόβαρ», όμως, όσο ενθαρρυντικά κι αν είναι τα σημάδια αυτής της άμεσης σύγκρισης, ο Λέλιο δεν έχει φτάσει  ακόμα τα αντίστοιχα επίπεδα τόλμης, δημιουργικότητας και – γιατί όχι; – εκκεντρικότητας του Ισπανού δημιουργού. Το σενάριο και η σκηνοθεσία του μπορούν να χαρακτηριστούν και κάπως δισδιάστατα ή «πεζά» ώστε να αξίζουν τον τίτλο, ενώ η έλλειψη έστω και κάποιου ελάχιστου λυτρωτικού χιούμορ είναι ίσως το μεγαλύτερο «αμάρτημα» της ταινίας.

Παρ’ όλα αυτά, ο αδιαμφισβήτητος άσος στο μανίκι του Λέλιο είναι η πρωταγωνίστριά του, Ντανιέλα Βέγκα, η οποία «κεντάει» στο πρόσωπο, τις εκφράσεις και το σώμα της όλα τα στάδια που περνά μέσα σε ελάχιστες μόνο μέρες η πολύπαθη ηρωίδα της. Πότε με περήφανη αξιοπρέπεια, πότε με αυτοκαταστροφική ηττοπάθεια, πότε αψηφώντας τα πάντα με ατίθαση θέληση, η Βέγκα ανάγει τον ρόλο σε έναν από τους πιο σημαντικούς του σύγχρονου σινεμά, σίγουρα εγχέοντάς του και προσωπικές, αληθινές της εμπειρίες. Το γεγονός πως και στην πραγματικότητα είναι μια σπουδαία οπερετική τραγουδίστρια «αποθεώνει» την τελική σκηνή, σε μια ταινία που εξυμνεί τη φράση (η οποία υπάρχει και στην ταινία) «ό,τι δεν σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό».

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αν είσαι τρανσφοβικός, τότε… καλά θα κάνεις να τη δεις (και ως κοινωνικό μάθημα)! Κατά τα άλλα, είναι μια σοβαρή, συνολικά καλογραμμένη και έντονα συναισθηματική δραματική ταινία για τον θρίαμβο της ψυχής απέναντι στις προσωπικές και κοινωνικές αντιξοότητες, με μια ερμηνεία που μπορεί να στείλει μια trans ηθοποιό μέχρι τα Όσκαρ! Αν όλα αυτά δεν σου κινούν το ενδιαφέρον, τότε μάλλον δεν είναι η ταινία σου (αλλά θα βρεθείς στη μειοψηφία).

MORE REVIEWS

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΓΚΡΙΝ

Αγγλία, 1959. Χήρα θέλει ν’ ανοίξει βιβλιοπωλείο σε γραφικό επαρχιακό χωριό, συναντώντας τη σφοδρή αντίδραση των ντόπιων που δεν δείχνουν να ενστερνίζονται την επιθυμία της. Η κυρία Γκριν, όμως, είναι αποφασισμένη να πραγματοποιήσει το όνειρό της όσα εμπόδια κι αν μπουν στο διάβα της.

IL POSTINO: Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Άνεργος λόγω… ναυτίας γιος ψαρά σε απομονωμένο ψαροχώρι της Ιταλίας των 50s, ο Μάριο αναλαμβάνει χρέη ταχυδρόμου του εξόριστου εκεί Χιλιανού, περίφημου ποιητή και κομουνιστή Πάμπλο Νερούδα. Και αφού γίνει φίλος και συνομιλητής του, θα κατακτήσει τα λόγια και τη γυναίκα της ζωής του, που τόσο καιρό του διέφευγαν.

ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ

Υποαμειβόμενος μηχανικός σε αμαξοστάσιο του ΟΣΕ των Σκοπίων βάζει στο χέρι προσωρινά ορφανή ποσότητα χασίς. Ανίκανος να το ξεφορτωθεί, φτιάχνει space cake που ανασταίνει από τους αφόρητους πόνους και την αυτολύπηση τον τερματικά καρκινοπαθή γέρο του, για τον οποίο είχε εγκαταλείψει σπουδές, ώσπου η κατάσταση θα ξεφύγει ιλαροτραγικά. Σε trip θ’ αφήσουν πίσω τα παλιά;

Ο 20ος ΜΟΥ ΑΙΩΝΑΣ

Δύο δίδυμα κορίτσια που ζουν πάμφτωχα, υπό κάκιστες συνθήκες στην Ουγγαρία, χωρίζονται όταν δύο διαφορετικοί άνθρωποι τις παίρνουν μαζί τους. Χρόνια αργότερα, θα βρεθούν στο ίδιο τρένο του Οριάν Εξπρές, χωρίς να έχουν ιδέα η μία για την άλλη.

MAMMA MIA! HERE WE GO AGAIN

Η Ντόνα έχει πεθάνει, η Σόφι είναι έγκυος και ανακαινίζει το παλιό ξενοδοχείο τής… «mamma mia», όλα τα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής της βρίσκονται καθ’ οδόν για να το γιορτάσουν μαζί της και οι μνήμες φέρνουν έντονα συναισθήματα.