FreeCinema

Follow us

STAR WARS: Η ΔΥΝΑΜΗ ΞΥΠΝΑΕΙ (2015)

(STAR WARS: THE FORCE AWAKENS)

  • ΕΙΔΟΣ: Περιπέτεια Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζέι Τζέι Έϊμπραμς
  • ΚΑΣΤ: Ντέιζι Ρίντλεϊ, Τζον Μπογιέγκα, Άνταμ Ντράιβερ, Χάρισον Φορντ, Κάρι Φίσερ, Όσκαρ Άϊζακ, Ντόνολ Γκλίσον
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 135'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Τρεις δεκαετίες μετά την ήττα της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας, η Αντίσταση βρίσκεται μπροστά στις νέες προκλήσεις του Κάιλο Ρεν, διαδόχου του Νταρθ Βέιντερ στις υπηρεσίες της σκοτεινής Δύναμης.

Τίποτα δεν είναι σαν την πρώτη φορά. Όταν παίχτηκε το πρώτο «Star Wars» στην Ελλάδα, δεν γνωρίζαμε και πολλά πράγματα γι’ αυτό. Ούτε πότε προβλήθηκε στην Αμερική, ούτε αν καθυστέρησε μέρες ή μήνες για έρθει μέχρι εδώ, ούτε καν ιδιαίτερη ενημέρωση από τα media είχαμε περί εισπρακτικών ρεκόρ και τα λοιπά. Έβγαιναν εφημερίδες και περιοδικά, βλέπαμε τα λιγοστά, κρατικά κανάλια στην τηλεόραση, ακούγαμε τους επίσης ελάχιστους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Κανένα διαδίκτυο, καμία έγνοια. Η ταινία ήταν… μια ταινία! Το «Star Wars» του 1977, λοιπόν, πρέπει να είχε κάποιο κύρος ως ταινία, διότι προβλήθηκε αποκλειστικά στο Ράδιο Σίτυ της οδού Πατησίων, μια από τις πλέον μεγαλοπρεπείς κινηματογραφικές αίθουσες των Αθηνών, με σύστημα Cinerama και μια τεράστια, σχεδόν ημικυκλική οθόνη. Η εμπειρία θύμιζε μεγάλο θέατρο, με προπωλήσεις εισιτηρίων και αριθμημένες θέσεις. Είχα αγγαρέψει τον πατέρα μου να βγάλει εισιτήρια, από μικρός δεν έχανα σχεδόν τίποτα στο σινεμά, έτσι κι αλλιώς. Φτάσαμε αρκετά πριν τελειώσει η προηγούμενη προβολή και τα ηχητικά εφέ που ακουγόντουσαν μέσα από την αίθουσα ήταν αδύνατον να τα αγνοήσεις. Μια ταξιθέτρια, με προσοχή, μας άφησε να μπούμε επειδή επέμεινα (δεν λες «όχι» σε ένα παιδάκι…). Έπαιζε η σκηνή της τελικής επίθεσης στο Death Star. Δεν μπορώ να περιγράψω το μέγεθος της οθόνης ή την εντύπωση που μου έδωσαν οι πρώτες εικόνες. Παραλίγο να πέσω στο πάτωμα! Τα υπόλοιπα τα γνωρίζουν όλα τα «παιδιά» της γενιάς μου, ειδικά εκείνα που αισθάνονταν τόση υπερηφάνεια επειδή… ο μπαμπάς τους τα συνόδευσε στο σινεμά για να δουν το «Star Wars»…

Το «Empire Strikes Back» (1980) μου πήρε ακόμη περισσότερο τα μυαλά, το «Return of the Jedi» (1983) δεν μου είχε αρέσει, θυμάμαι πως το αποκαλούσα πάντοτε ως… «το ‘Muppet Show’ μπήκε στο ‘Star Wars’»! Είχα μεγαλώσει… Τα τρία επόμενα επεισόδια της σειράς που είδαμε στο διάστημα 1999 – 2005 ήταν… μεγάλες μαλακίες! Κανένα από αυτά τα τρία φιλμ δεν άντεξα να το ξαναδώ ολόκληρο, ούτε για δεύτερη φορά! Για εμάς, τους «παλιούς», ήταν σα να μας έφτυνε κάποιος στα μούτρα. Ντράπηκα. Χωρίς να έχω υπάρξει ποτέ σκληροπυρηνικός fan, αισθανόμουν πάντοτε το «Star Wars» σαν ένα όμορφο κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας. Μου είχε δώσει αναμνήσεις και, κατά κάποιο τρόπο, ήταν η ταινία που μου είχε «διευρύνει» το βλέμμα στο σινεμά (το λες και κυριολεκτικά…).

Ο ερχομός τού «Η Δύναμη Ξυπνάει» δεν μου έλεγε κάτι παραπάνω, ίσως λόγω της μεγάλης απογοήτευσης από τα προηγούμενα φιλμ. Όποτε ερχόταν η ώρα του, θα το έβλεπα. Μια ταινία είναι, απλά, μια ταινία. Είχα, βέβαια, μια περίσσια περιέργεια, λόγω της συμμετοχής των πρωταγωνιστών του original. Όχι τρομακτικές προσδοκίες, όμως. Γιατί σήμερα, σε αντίθεση με το 1977, τα πάντα εκεί έξω σε υποχρεώνουν να αισθάνεσαι πως μια ταινία είναι… κάτι παραπάνω από μια ταινία. Έχεις τους fans, έχεις το marketing, έχεις το publicity, έχεις όλη αυτή τη «μυστικότητα» και τα «περίφημα» spoilers, έχεις το διαδίκτυο, έχεις και… τα «κουκλάκια»! Καταλαβαίνεις…

Αρχικά, αντιλαμβάνεσαι τον… πανικό και το άγχος που πρέπει να είχε ο Τζέι Τζέι Έϊμπραμς αναλαμβάνοντας το project. Τι δρόμο επέλεξε να πάρει; Αυτόν που δηλώνει σεβασμό στο… παλιό. Και επειδή τιμά και τα δύο, τούτο το «Star Wars» είναι μια απόλυτα επιτυχημένη ταινία. Εάν με ανάγκαζες να πω έστω μια «κακία» για το «Η Δύναμη Ξυπνάει», θα ομολογούσα πως το φιλμ αυτό μοιάζει με ένα «αναθεωρημένο» remake του original «Star Wars» και του «Empire Strikes Back»… μαζί! Άρα δεν υπάρχει η τόλμη για κάτι καινούργιο. Άρα, τα «spoilers» της πλοκής είναι πράγματα που μπορείς να σκεφτείς και από μόνος σου – χωρίς καμία «Δύναμη» και καμία «ενόραση». Και θα τα δεις να συμβαίνουν. Αλλά θα δεις πράγματα που… έχεις αγαπήσει. Και θα σου θυμίσουν όχι απλά εκείνο το «Star Wars» αλλά και εκείνο το παιδί. Κι εκείνο το «παιδί» είναι που θα βάλει τα κλάματα χωρίς δεύτερη σκέψη με το που θα δει τον Χάρισον Φορντ να μπαίνει ξανά στο Millennium Falcon. «Chewie, we’re home…»! Και η ταινία θα γίνει και πάλι… μια ταινία. Όπως έπρεπε (και πρέπει) να είναι.

Τι να κάτσω να σου πω και τι να κάτσω να γράψω για το «Η Δύναμη Ξυπνάει»; Ωραίοι οι νέοι χαρακτήρες, θαυμάσια η τόσο παλιομοδίτικη αφήγηση (που ανέκαθεν παρέπεμπε στις «επεισοδιακές» σειρές του ’30), τρελή σαπουνόπερα (ναι, μάγκες, εκεί έχει τις βάσεις της η «space opera») δίχως αύριο στις ανατροπές κι ένα φινάλε που δεν θα χορταίνεις (με άπειρο κλάμα ξανά, εννοείται!). Μικρή ένσταση για το αίμα πάνω στο κράνος του Φιν (Τζον Μπογιέγκα) και δεν είμαι σίγουρος για το αν χρειαζόταν τόσο… χιούμορ ανά στιγμές (δεν σε «χαλάει», λειτουργεί, αλλά δεν ήταν απαραίτητο, αρκεί από μόνο του το BB-8 droid για να χαμογελάς). Όσο για τον Τζέι Τζέι Έϊμπραμς, αρκεί να θυμίσω τι έκανε με το «Super 8» το 2011 (εντελώς παρόμοια η υπόθεση και εδώ): ένα έργο που τιμούσε τον κινηματογραφικό μύθο τού Στίβεν Σπίλμπεργκ. Αυτή τη φορά, λοιπόν, τιμά το «Star Wars». ‘Η, απλά, τιμά την κινηματογραφική μαγεία.

Υ.Γ. Όπως θα παρατήρησες, το κείμενο αυτό δεν συνοδεύεται από «αστεράκια» αξιολόγησης. Θεωρώ πως σε αυτή τη δουλειά με χαρακτηρίζει ένα κάποιο ήθος. Τα «αστεράκια» είναι κάτι που μας επιβλήθηκε σε τούτο τον χώρο, είναι ένα «αναγκαίο» κακό. Σε τούτη την περίπτωση, όμως, επειδή αυτό που διάβασες ήταν λίγο πιο προσωπικό (και έτσι αισθάνθηκα και στην προβολή του φιλμ), ας μου επιτραπεί αυτή η «ιεροσυλία» (από την ανάποδη, μάλλον). Αρνούμαι να «ζυγίσω» το προσωπικό μου συναίσθημα απέναντι στο «Η Δύναμη Ξυπνάει». Το 1977 δεν έδινα «αστεράκια», δεν υπήρχαν «αστεράκια». Και η ταινία ήταν… μια ταινία.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Οι σαραντάρηδες (και λίγο παραπάνω) που έχουν οικογένεια και δη μικρότερα παιδιά, θα βρουν μια ωραία αφορμή να νιώσουν όπως και οι γονείς τους στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ναι, είναι τόσο καλό! Είναι απίστευτα συγκινητικό, είναι θεαματικό, είναι διασκεδαστικό, είναι σινεμά. Χωρίς «μυθολογίες» και υστερίες από φανατικούς που, στην πραγματικότητα, κάνουν κακό στο σινεμά. Το «Star Wars» δεν είναι η «Δύναμη», είναι το παραμύθι. Και αν θέλεις να ζήσεις αυτή την «παραμύθα» της μεγάλης οθόνης, ξέρεις τι θα κάνεις φέτος τα Χριστούγεννα. Εάν δεν είσαι… εξοικειωμένος με τα παραμύθια του σινεμά ή το genre του φανταστικού (ακόμη κι αν είναι μια διαστημική «σαπουνόπερα» στην τελική!), ενδέχεται να βαρεθείς. Εάν είσαι βαθιά χωμένος στην τεχνολογία τού σήμερα και την εξέλιξη του είδους μέσα από τα games, μπορεί να σου φανεί και λίγο… γερασμένο. Η λέξη κλειδί είναι ο «σεβασμός».

MORE REVIEWS

EMOJI: Η ΤΑΙΝΙΑ

Emoji της οικογενείας των Meh παθαίνει malfunction και αναζητά τη λύση των υπαρξιακών του προβλημάτων σε διαδικτυακό cloud, έξω από τα σύνορα της Textopolis του… smartphone ενός πιτσιρικά που κάνει τα γλυκά μάτια σε συμμαθήτριά του.

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2017

Για 23η χρονιά, το καθιερωμένο ραντεβού των Αθηναίων που θέλουν να γιορτάζουν την αγάπη τους για το σινεμά δίνεται και πάλι στο κέντρο της πόλης, από 20 Σεπτεμβρίου έως και τις 2 Οκτωβρίου, παρουσιάζοντας συνολικά 165 ταινίες απ' όλο τον κόσμο αλλά και την Ελλάδα, τρία διαγωνιστικά τμήματα, ειδικά αφιερώματα, ντοκιμαντέρ και πάνω από 40 ελληνικές ταινίες μικρού μήκους. Έτοιμοι για Νύχτες Πρεμιέρας;

LEATHERFACE

Έφηβοι τρόφιμοι ψυχιατρείου αποδρούν από αυτό, παίρνοντας όμηρο μαζί τους νεαρή νοσοκόμα. Ο σερίφης, υπεύθυνος για τον εγκλεισμό τους, ξεκινάει καταδίωξη σύλληψής τους. Ο ένας όμως εξ αυτών είναι τέκνο της διαβόητης οικογένειας Σόγιερ, η οποία διατηρεί ένα μικρό σφαγείο στην περιοχή του Τέξας...

ΜΑΜΑ Ή ΓΙΑΓΙΑ;

Διαζευγμένη, άνεργη και ανώριμη για την ηλικία της μητέρα μένει έγκυος μετά από ξεπέτα με τον πρώην άντρα της. Σε ενδιαφέρουσα, όμως, είναι και η στα πρόθυρα γάμου θυγατέρα της, με τις δυο τους να πρέπει να σταθμίσουν την παράξενη πραγματικότητα που διαμορφώνεται, αντιπαρερχόμενες το γεγονός της συγκατοίκησής τους, η οποία δεν βοηθά ιδιαίτερα το να αντιμετωπίσουν ψύχραιμα το... θέμα της εγκυμοσύνης καθεμιάς.

ΤΟ ΚΥΜΑ

Ένας γεωλόγος θα δει τον χειρότερό του εφιάλτη να γίνεται πραγματικότητα όταν συνειδητοποιήσει πως η μικρή, ειδυλλιακή πόλη του φιόρδ Γκαϊρόνγκερ στη Νορβηγία θα βρεθεί σε πορεία θανάσιμης σύγκρουσης με ένα… γιγαντιαίο tsunami ύψους 80 μέτρων! Τώρα το μόνο που έχει σημασία είναι η επιβίωση της οικογένειάς του. (Εμάς δεν μας σκέφτηκε κανείς…)