FreeCinema

Follow us

ΚΗΔΕΙΑ ΕΙΝΑΙ, ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ (2017)

(SEÑOR, DAME PACIENCIA)

  • ΕΙΔΟΣ: Κωμωδία
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Άλβαρο Ντίαθ Λορένθο
  • ΚΑΣΤ: Τζόρδι Σάντσεθ, Εδουάρδο Κασανόβα, Μέγκαν Μοντανέρ, Σίλβια Αλόνσο, Ρόσι ντε Πάλμα
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 91'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: TANWEER

Όταν η γυναίκα του πεθαίνει αιφνιδιαστικά, ο υπερ-συντηρητικός Γκρεγόριο θα πρέπει να φέρει εις πέρας την τελευταία της επιθυμία, που είναι πολύ δυσκολότερη απ’ όσο φαίνεται: ένα σαββατοκύριακο με τα παιδιά τους και τους συντρόφους τους, για να σκορπίσουν τις στάχτες της στη θάλασσα.

Δέκα ολόκληρα χρόνια μετά την επιτυχία του σκηνοθετικού του ντεμπούτου, «Café Soloo con Ellas», που με μικρό budget κατάφερε να αναρριχηθεί στην τέταρτη θέση του ισπανικού box-office της χρονιάς, ο Άλβαρο Ντίαθ Λορένθο επιστρέφει με το (περσινό για την πατρίδα του) «Señor, Dame Paciencia», το οποίο υπόσχεται να μας κάνει να γελάσουμε, παίζοντας με τα στερεότυπα που δομούν την ισπανική κοινωνία όσο πιο… στερεοτυπικά μπορεί.

Ο σύζυγος της αποθανούσας Μαρία, Γκρεγόριο, είναι ένας συντηρητικός, σεξιστής, με ουκ ολίγες ακροδεξιές απόψεις, υποστηρικτής της Ρεάλ Μαδρίτης. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: την πρωτότοκη Σάντρα, που είναι πλέον παντρεμένη με τον Καταλανό (και φυσικά οπαδό της Μπαρτσελόνα) Τζόρδι, την Αλίθια, το αγόρι της οποίας είναι ένας ψευτοαναρχικός hippie με rasta από την Ανδαλουσία, και τον Κάρλος, έναν ευαίσθητο gay νεαρό που τα έχει με τον Ενέκο, ἐναν μαύρο γεννημένο στη Χώρα των Βάσκων, με καταγωγή από τη Σενεγάλη (δεν έχεις ήδη αρχίσει να παίρνεις τα χάπια σου;). Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η υπόθεση θα εκτυλιχθεί γύρω από το «εγκεφαλικό» του Γκρεγόριο στη συνύπαρξη με όλους αυτούς τους αδιανόητα… στερεοτυπικούς χαρακτήρες.

Σε ένα στοιχείο – απόλυτη προ-οικονομία της συζήτησης με τον εαυτό μας κατά τη διάρκεια του φιλμ, ο original τίτλος του αποτελεί μία συχνότατη φράση της ισπανικής γλώσσας: μεταφράζεται ως… «Θεέ μου, Δώσε μου Δύναμη». Απορίας άξιον, λοιπόν, το πώς η ελληνική διανομή δεν χρησιμοποίησε το χρυσό χαρτί της (#LOL) και αποφάσισε να καταφύγει στο πιο «παιχνιδιάρικο» (όντως, ο Θεός να το κάνει…) «Κηδεία Είναι, Θα Περάσει»! (Υποψιαζόμαστε πως εκείνο το editorial του Φραγκούλη δημιούργησε βαρύτατες ενοχές, και θα κάνουμε χρόνια να ξαναδούμε παρόμοιο κρούσμα σε «τρελά βαφτίσια».)

Αν κάτι στα παραπάνω σάς ακούγεται γνώριμο, είναι γιατί η ταινία όχι απλά κλείνει το μάτι, αλλά σχεδόν ξεπατικώνει το «Θεέ μου, Τι σου Κάναμε;» σε ιβηρικό setting. Βέβαια, τα όνειρα που ίσως έκαναν κάποιοι για τη φετινή κωμωδία – χρυσωρυχείο της θερινής σεζόν, θα παραμείνουν κυριολεκτικά… θερινής νυκτός, μιας και το πόνημα του Ντίαθ Λορένθο αποτελεί ένα συνονθύλευμα χιλιοειπωμένων αστείων που αδυνατούν να φέρουν γέλιο στα χείλη του θεατή. Και είναι απόλυτα φυσικό! Οι Ισπανοί φέρουν ως βασικό χαρακτηριστικό τους αυτήν ακριβώς την πολυπολιτισμικότητα μέσα στον ίδιο τους τον κόσμο. Ήτοι, όλη τους τη ζωή έχουν συνηθίσει τα αστεία για τους χίπηδες Ανδαλουσιανούς, την αλτερνατιβίλα (και αγάπη για τη Μπαρτσελόνα) των Καταλανών, την περηφάνια (που φτάνει σε βαθμό διερώτησης… «Μα, πόσο Βάσκος είσαι;») των Βάσκων, και τους πρωτευουσιάνους της Μαδρίτης που συχνά-πυκνά ταυτίζονται με την υποστήριξη στη Ρεάλ Μαδρίτης (αγαπημένη ομάδα του Φράνκο, γαρ) και τις φασίζουσες ιδέες. Χώρια του ότι στην Ελλάδα όλα αυτά αγγίζουν το κοινό από μάλλον επιδερμικά έως και… καθόλου (πραγματικά αστείο το tagline «Μία εξαιρετικά οικεία κωμωδία», δηλαδή)! Στην ίδια την Ισπανία, πάντως, το φιλμ λοιδορήθηκε γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, αφού τα όσα «ευτράπελα» συμβαίνουν στο σενάριο τα ακούνε… όλη τους τη ζωή!

Ακόμη κι αν το τελευταίο ήταν πραγματικά πανέξυπνο και με διαλόγους Γούντι Άλεν (επιστημονική φαντασία), όμως, ο σκόπελος θα εξακολουθούσε να είναι δυσθεώρητος. Πολλώ δε μάλλον στην προκειμένη περίπτωση, όπου διαθέτουμε σενάριο επιπέδου επιθεώρησης στο Δελφινάριο, το οποίο στηρίζεται πάνω σε απόλυτα «απεχθείς» χαρακτήρες, με τους ηθοποιούς που τους ενσαρκώνουν να μας πετάνε ευθαρσώς στη μούρη τη βαρεμάρα τους. Δεν φταίνε κι αυτοί, βέβαια…Το σίγουρο είναι πως η ταινία (κάπου, κάπως, κάποτε ή… ποτέ!) θα βρει τον δρόμο της. Όχι στα ελληνικά σινεμά, προφανώς, αλλά στα ταξίδια Μαδρίτη – Σεβίλλη με το τρένο είμαστε σίγουροι πως θα θριαμβεύσει.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αν δεν είσαι οικογενειακός φίλος του σκηνοθέτη, καλύτερα να (ξανα)δείς το «Θεέ μου, Τι σου Κάναμε;» (αλλά, πάλι, γιατί να το κάνεις αυτό στον εαυτό σου;). Ή, αν θέλεις να γελάσεις με κηδεία, τρέχα και δες το «Ένας Θάνατος σε Μια Κηδεία» (2007). Αυτό, ναι, είναι ξεκαρδιστική κωμωδία.

MORE REVIEWS

O JOHNNY ENGLISH ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ

Επίθεση από hacker αποκαλύπτει τις ταυτότητες όλων των ενεργών Βρετανών μυστικών πρακτόρων ανά τον κόσμο. Η MI-7 δεν έχει άλλη επιλογή από το να καλέσει σε βοήθεια τους πράκτορες που είχαν αποσυρθεί στο παρελθόν, όχι μόνο λόγω ηλικίας αλλά και λόγω… αχρηστίας! Μάντεψε…

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2018

Για 24η χρονιά, το καθιερωμένο ραντεβού των Αθηναίων που θέλουν να γιορτάζουν την αγάπη τους για το σινεμά δίνεται και πάλι στο κέντρο της πόλης, από τις 19 έως και τις 30 Σεπτεμβρίου, παρουσιάζοντας 114 μεγάλου μήκους ταινίες, 67 μικρού μήκους και 3 Διαγωνιστικά Τμήματα. Έτοιμοι για Νύχτες Πρεμιέρας;

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΤΟ ΡΟΛΟΪ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ

Ορφανό αγόρι βρίσκει στέγη και φροντίδα στο πρόσωπο ενός θείου που προκύπτει… νεκρομάντης και έχει για συντροφιά μια στριφνή μάγισσα. Θα μπορέσουν όλοι μαζί να σταματήσουν του ρολογιού τους δείκτες που θα φέρουν τη συντέλεια του κόσμου;

ΥΠΕΡΑΝΩ ΠΑΣΗΣ ΥΠΟΨΙΑΣ

Ένας βετεράνος παίκτης του baseball αναλαμβάνει κατασκοπευτική δράση στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μαζί και την εντολή να σκοτώσει έναν επιστήμονα ο οποίος ετοιμάζει ατομική βόμβα για λογαριασμό των Ναζί.

ΧΑΣΑΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ… ΣΤΟΠ!

Ρουτινιασμένος πενηντάρης, ολίγον ρατσιστάκος, αναλαμβάνει να επιστρέψει με το έτσι θέλω πίσω στην Αφρική έναν από τους δεκάδες παράτυπους μετανάστες που συναντά καθημερινά στον δρόμο του, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο «ξεβρόμισμα» (εεε… με το μπαρδόν, σε ένα καλύτερο μέλλον ήθελα να πω) για τον ίδιο και τους ομοεθνείς του.