FreeCinema

Follow us

ΝΟΥΡΕΓΙΕΦ: ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΚΟΡΑΚΙ (2019)

(THE WHITE CROW)

  • ΕΙΔΟΣ: Βιογραφικό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ρέιφ Φάινς
  • ΚΑΣΤ: Όλεγκ Ιβένκο, Ρέιφ Φάινς, Αντέλ Εξαρχόπουλος, Λούις Χόφμαν, Σεργκέι Πολούνιν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 127'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Τα δύσκολα νεανικά χρόνια, η αρχική επιτυχία και η δημόσια αποστασία από τη Σοβιετική Ένωση στη Δύση του διασημότερου χορευτή μπαλέτου του 20ου αιώνα, του Ρούντολφ Νουρέγιεφ.

1961 και ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ, το «κακό παιδί» του Ρωσικού μπαλέτου αλλά ταυτόχρονα και το μεγαλύτερο ωμό ταλέντο του, αποφασίζει να αποστατήσει στη Δύση ενώ βρίσκεται σε περιοδεία στο Παρίσι. Φίλοι θα τον βοηθήσουν, ενώ άλλοι θα προσπαθήσουν να τον αποτρέψουν και τελικά θα του γυρίσουν την πλάτη. Ωστόσο, στην αφήγηση της συγκεκριμένης ταινίας, το κομμάτι της αποστασίας έρχεται μόλις στο τελευταίο της μέρος, σε μια αληθινά συναισθηματικά έντονη σκηνή, όπου ο νεαρός Ρούντολφ βρίσκεται (κυριολεκτικά και μεταφορικά) ανάμεσα στους δύο κόσμους, εκείνον που τον γέννησε, ανέθρεψε και έδωσε τις πρώτες του ευκαιρίες κι εκείνον που είναι γεμάτος υποσχέσεις για ένα λαμπρό, ελεύθερο μέλλον. Αυτή η σεκάνς αποτελεί όχι μόνο την σεναριακή κορύφωση, αλλά και την πιο επιτυχημένη στιγμή αυτής της κατά τα άλλα αναιμικής και κάπως ακαδημαϊκής βιογραφίας μιας θρυλικής προσωπικότητας του 20ου αιώνα που κάθε άλλο παρά «αναιμική» θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει.

Ο Ρέιφ Φάινς έχει ως τώρα σκηνοθετήσει τρεις ταινίες και, ενώ σε καμία περίπτωση δεν είναι κακός σκηνοθέτης, ωστόσο καμία από τις τρεις δεν έχει επιτύχει πλήρως τις φιλοδοξίες της (οι άλλες δύο είναι τα «Κοριολανός» και «Η Αόρατη Γυναίκα»). Πολυμαθής, εκλεπτυσμένος και, ας πούμε, των «ανωτέρων κοινωνικών ομάδων», ο Φάινς συχνά αφήνει τον μάλλον εγγενή του καλλιτεχνικό «ελιτισμό» να υπερκαλύψει την σκηνοθετική του καθοδήγηση. Προσθέτοντας και την σεναριακή γραφή του Ντέιβιντ Χερ, ενός εκ των κορυφαίων αλλά επίσης «σοφιστικέ» θεατρικών συγγραφέων και σεναριογράφων της εποχής μας, η ταινία αναπόφευκτα και πλήρως δικαιολογημένα καταλήγει αρκετά πιο αποστασιοποιημένη από ότι ίσως την συνέφερε. Έτσι, η αφήγηση της τραυματικής παιδικής ηλικίας του χορευτή και των πρώτων του χρόνων στην Ακαδημία μπαλέτου κι έπειτα στα παγκοσμίως φημισμένα μπαλέτα Κίροφ, περνούν κάπως ανιαρά και άνευρα, ακόμΗ και όταν παρακολουθούμε κάποια δραματικά γεγονότα στη ζωή του νεαρού, όπως την αμήχανη ερωτική του σχέση (ή αποπλάνηση, καλύτερα) από την γυναίκα του καθηγητή του, καθώς και τις πρώτες ομοφυλοφιλικές του σχέσεις σε Ρωσία και Παρίσι.

Ο Χερ δεν έχει καταφέρει σχεδόν ποτέ στον μισό αιώνα που ασχολείται με το σινεμά (παράπλευρα με το θέατρο) να αποβάλλει την έντονη θεατρική στατικότητα από την κινηματογραφική του γραφή και, σε αλληλεπίδραση με την μέτρια σκηνοθετική δεινότητα του Φάινς, δημιουργούν μια ταινία με μια αίσθηση συντηρητισμού και καλλιτεχνικού «σνομπισμού», κατά μεγάλη ειρωνεία, τη στιγμή που καταπιάνονται με μια προσωπικότητα που ναι μεν ήταν επίσης αλαζονική, όμως ταυτόχρονα ήταν και γεμάτη δίψα για ζωή, για δημιουργία, για ένταση, για συναίσθημα. Η επιλογή του Όλεγκ Ιβένκο για τον κεντρικό ρόλο είναι μόνο ημι-επιτυχημένη, καθώς ναι μεν ο νεαρός πείθει ως Νουρέγιεφ σε εξωτερική εμφάνιση και αποφασιστικό, θρασύ βλέμμα, όμως δυστυχώς η ερμηνευτική του γκάμα μοιάζει περιορισμένη και, καθώς είναι ως τώρα άγνωστος, είναι κάπως ασαφές αν γι’ αυτό ευθύνεται αποκλειστικά το δικό του υποκριτικό εύρος ή/και η άνευρη καθοδήγησή του από τον Φάινς, ο οποίος μάλιστα υποδύεται τον στωικό καθηγητή του με μια υποτονική «παραίτηση» που δεν βοηθά το δημιούργημά του.

Η ταινία έχει τις πολύ καλές τις στιγμές, η αναπαράσταση της εποχής, των σημείων δράσης (γυρισμένη σχεδόν εξολοκλήρου στη Σερβία) και του εσωστρεφούς μπαλετικού κόσμου είναι επιτυχημένη, ωστόσο το μεγαλύτερό της πρόβλημα είναι πως, στην προσπάθειά της να αποδώσει τις προκλήσεις της νεανικής ζωής του κεντρικού ήρωά της πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, βγάζει τόσο έντονα έναν σχεδόν αυστηρό αέρα ακαδημαϊσμού και ψυχρότητας, που της ρουφάει την όποια συναισθηματική ένταση, με δυνατή εξαίρεση, όπως προαναφέρθηκε, την μακροσκελή σκηνή της αποστασίας στο φινάλε.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αν είσαι των βιογραφιών και δη παγκοσμίως διάσημων προσωπικοτήτων όπως ο Νουρέγιεφ, ίσως να σε ελκύσει, ιδιαίτερα επειδή καταπιάνεται αποκλειστικά με τα χρόνια λίγο πριν και ακριβώς έως και την αποστασία του, ενώ ρίχνει μια καλο-ερευνημένη ματιά στο, θαρρείς ανέκαθεν, «κλειστό» μπαλετικό σύμπαν. Τώρα, αν καταλήξεις να κοιτάς το ρολόι σου ανά δεκάλεπτο ενώ αναρωτιέσαι αν η κοιλίτσα του Ρέιφ Φάινς είναι αληθινή ή προσθετικό, αυτό θα συμβεί με δική σου ευθύνη…

MORE REVIEWS

ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ

Θρυλικής φήμης δικηγόρος που είχε πρόσφατη περιπέτεια με την υγεία του αναλαμβάνει υπόθεση φόνου πλούσιας κυρίας. Η σύζυγος του γοητευτικού κατηγορούμενου θα παίξει ρόλο κλειδί στο δικαστήριο.

ΚΟΛΥΜΠΑ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΒΥΘΙΣΟΥ

Επί μακρόν άνεργος, ευρισκόμενος στα όρια της κατάθλιψης άνδρας μέσης ηλικίας, σε μία έκλαμψη της στιγμής δηλώνει συμμετοχή σε ομάδα συγχρονισμένης κολύμβησης, η οποία αποτελείται από συνομήλικούς του και κατά τι ανάλογα προβληματικούς τύπους. Θα βγουν στην επιφάνεια ή όλοι τους μαζί θα πιάσουν πάτο;

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΚΑΠΟΙΑΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Παρέα γυναικών που διαμένουν σε οίκο ευγηρίας δεν πτοούνται από το γεγονός πως βρίσκονται στη δύση της ζωής τους. Οργανώνουν ομάδα… cheerleader, προπονούνται σκληρά και δηλώνουν έτοιμες για λαμπερά γούστα.

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΠΕΙΛΗ

Υπερφίαλος πάλιουρας μαζί με νεόκοπη ξερόλα της ειδικής μυστικής υπηρεσίας με τα μαύρα, που ως γνωστόν επιβάλλει την τάξη του διαγαλαξιακού πάρε-δώσε του πλανήτη, συνεργάζονται ώστε να σταματήσουν εξωγήινο κίνδυνο που απειλεί την ανθρωπότητα με αφανισμό. Το ‘χουν;

BOOKSMART

Η Μόλι και η Έιμι, μετά από σκληρό διάβασμα, τελειώνουν το σχολείο και είναι πανευτυχείς που την επόμενη χρονιά θα πάνε στα κολέγια της επιλογής τους. Όταν διαπιστώσουν ότι όλοι όσοι τα… είχαν «γραμμένα» όλα πρόκειται επίσης να μπουν στα καλύτερα των κολεγίων, αποφασίζουν να περάσουν όσο πιο έξαλλα γίνεται την τελευταία νύχτα της μαθητικής τους ζωής.