FreeCinema

Follow us

SNOWPIERCER (2013)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μπονγκ Τζουν-Χο
  • ΚΑΣΤ: Κρις Έβανς, Τζέιμι Μπελ, Τζον Χερτ, Τίλντα Σουίντον, Οκτέιβια Σπένσερ, Σονγκ Κανγκ-Χο
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 126’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: VILLAGE FILMS

Ένα πείραμα που υποτίθεται ότι θα έσωζε την ανθρωπότητα από το φαινόμενο του θερμοκηπίου, εξαφανίζει κάθε ίχνος ζωής επάνω στον πλανήτη Γη. Με εξαίρεση τους επιβάτες του Snowpiercer, ενός τρένου που βρίσκεται σε διαρκή κίνηση και του οποίου το εσωτερικό αντιπροσωπεύει τις υπαρκτές βαθμίδες των υπαρκτών κοινωνικών στρωμάτων… στη χείριστη μορφή τους.

Η επιστροφή του Κορεάτη Μπονγκ Τζουν-Χο φέρνει κάπου στο νου τον πολυεπίπεδο τρόπο ανάγνωσης του «The Host» (2006), εδώ με τρόπο πιο προφανή, όμως, καθώς το κάθε βαγόνι της αμαξοστοιχίας του «Snowpiercer» έχει τη δική του αλληγορική σημασία στο «δέντρο» τής πλέον γνώριμής μας ταξικής κλίμακας. Σαν σε levels video-game που ανεβάζουν βαθμό δυσκολίας για τους μελλοντικούς «παίκτες» μιας όχι και τόσο μακρινής δυστοπίας, το φιλμ προχωράει με αυξανόμενη βία και ανυποχώρητη κατεύθυνση προς τα μπρος (βλέπε μηχανοστάσιο), για να καταλήξει σε μια εκκεντρική σύγκρουση κομμουνιστικού μανιφέστου με τον… «Μάγο του Οζ»!

Αρχικά, αντιλαμβανόμαστε την εννοιολογική σημασία τού οχήματος ως σύγχρονης κιβωτού, η οποία όμως δε φέρει θρησκευτικούς συμβολισμούς αλλά… οργουελικούς κοινωνικούς ρόλους, διεστραμμένα μοιρασμένους ανάμεσα στην πινακοθήκη των χαρακτήρων της ταινίας, που σε πολλές περιπτώσεις δε θυμίζουν ανθρώπους. Η «φάρμα» εδώ έχει εξελίξει σχεδόν… αντι-δαρβινικά την αλυσίδα του διασωθέντος είδους μας, με τους τελευταίους τροχούς τής αμάξης να αποτελούν την πλέον απρόσωπη πλέμπα που γίνεται θυσία με όποιο τρόπο… ορέγεται η «πρώτη θέση». Εκείνη, φυσικά, έχει επιβάλει τους δικούς της καπιταλιστικούς νόμους σε όλα τα βαγόνια και τη λειτουργικότητα του τρένου, συντηρώντας τις δομές τού δυτικού πολιτισμού ακριβώς όπως τους βιώνουμε και σήμερα.

Οι «αγανακτισμένοι» του «Snowpiercer» θα κάνουν την αναπόφευκτη tour της αμαξοστοιχίας (διαφορετικά δε θα είχαμε ταινία…), η οποία περιέχει στοιχεία από την σε καραντίνα, καταραμένη διαδρομή από το «Πέρασμα της Κασσάνδρας» (1976), με τη βρώμικη αισθητική των «Παιδιών των Ανθρώπων» (2006), αλλά, κυρίως, εγκλωβίζει το φιλμικό σύμπαν τού project στη βινιετοειδή κλειστοφοβία του γαλλικού comic των 80’s, «Le Transperceneige», στο οποίο βασίστηκε. Είναι μια παγίδα που ο Μπονγκ Τζουν-Χο δεν αποφεύγει, κι ας έχει δώσει μεγάλο βάρος στο σκηνογραφικό μέρος. Οι χώροι δεν του επιτρέπουν να κινηθεί ευρηματικά και η εναλλαγή τού design είναι μια κάποια… σωτηρία για το βλέμμα του θεατή, που θα βρει ευκαιρίες να αισθανθεί… αναταράξεις με σεκάνς δράσης και δηκτικά ειρωνικού χιούμορ, κερδίζοντας και bonus πόντους υπέρ τού «ταξιδιώτη» με την αποκάλυψη της πρώτης ύλης της τροφής των κατώτερων στρωμάτων (τρέμε «Soylent Green»!), της προπαγανδιστικής εκμάθησης στην τάξη των ανηλίκων ή του παρακμιακού και βουτηγμένου στο σεξ και τα ναρκωτικά party.

Στο πλαίσιο μιας ακριβής, διεθνούς παραγωγής, για πρώτη φορά στη φιλμογραφία του με διαλόγους στα αγγλικά, ο Μπονγκ Τζουν-Χο μπορεί να χαίρεται για τον άθλο τού «Snowpiercer». Είναι μια ταινία με επαναστατικά μηνύματα, που επιχειρεί να αφυπνίσει πολιτικά, κοινωνικά και οικολογικά. Σε μια εποχή παραίτησης στο κομιξάδικο, αφελώς φανταστικό και μονοδιάστατα διασκεδαστικό προϊόν, εδώ έχουμε ένα έργο που σου πλασάρεται με σχετικά φαντεζί τρόπο για να σε βάλει σε σοβαρές σκέψεις. Αν έλειπαν κάποιες μη πιστευτές καταλήξεις της πλοκής και ο ρυθμός – παραδόξως κυρίως προς το φινάλε – δεν εκτροχιαζόταν, οι κατασκευαστικές ατασθαλίες θα περνούσαν απαρατήρητες και θα μιλούσαμε για ένα πραγματικά σπουδαίο φιλμ. Όπως και να ’χει, όμως, θα ήταν… απάνθρωπο να πω ότι δεν το αξίζει το εισιτήριό του!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αν ο «επιβάτης» – θεατής δεν πιάσει τα σύμβολα και τον αλληγορικό τόνο του έργου από την αρχή, θα θελήσει να κατεβεί πριν από τον τερματικό σταθμό… Υπάρχουν σημεία ιδιοφυή, άλλα απλώς εγκλωβισμένα σε σκηνικά ή στην αναγκαστικά ευθυγραμμισμένη πορεία της αφήγησης και ολίγα τα οποία θα φλέρταραν ωραιότατα με… το ψαλίδι ενός ικανότερου μοντέρ. Οι κολλημένοι στο arthouse που ακόμη χαρακτηρίζουν το «The Host» ως «ταινία τρόμου με τέρατα», ας μη δυσκολέψουν τη ζωή εκείνων που θα το απολαύσουν και ως θέαμα.

MORE REVIEWS

ΑΚΙΝΗΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

Ζευγάρι βιώνει μια «ακίνητη» περίοδο της σχέσης του σε πόλη της Σιβηρίας, όπου εκείνος ως μηχανικός έχει αναλάβει μεγάλο project, ενώ εκείνη τριγυρνά εξερευνώντας το παγωμένο τοπίο και τους ανθρώπους του. Η είδηση της εγκυμοσύνης της σοκάρει και τους δύο, καθώς έχουν να κάνουν σεξ εδώ και τουλάχιστον έξι μήνες! Υπόθεση απιστίας ή… «θαύμα»;

FREE SOLO

Ο Άλεξ Χόνολντ κάνει free solo αναρρίχηση στο Ελ Καπιτάν, έναν κάθετο μονολιθικό σχηματισμό στο βόρειο τμήμα της κοιλάδας Γιοσέμιτι. Και σου φεύγει η ψυχή.

ΤΑ ΔΥΟ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

Δύο αστυνομικοί ντετέκτιβ που έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα αποφασίζουν να περάσουν στην απέναντι πλευρά του Νόμου και να πιάσουν την καλή, ακολουθώντας στοιχείο που ψαρεύει ο ένας εξ αυτών. Η δουλειά στην οποία μπλέκουν αποδεικνύεται πιο επικίνδυνη απ’ ό,τι φαντάζονταν, αυτοί όμως δεν δείχνουν πια διατεθειμένοι να κάνουν πίσω.

ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ

Μετά το οριστικό λουκέτο ενός εργοστασίου, 1.100 εργαζόμενοι θα αγωνιστούν για την επαναδιεκδίκηση των θέσεων εργασίας τους συμμετέχοντας σε μια παρατεταμένη απεργία, με απώτερο σκοπό ν’ αλλάξουν την άδικη απόφαση των ιδιοκτητών.

ΕΜΕΙΣ

Η οικογένεια των Γουίλσον πάει διακοπές στο εξοχικό της. Την πρώτη κιόλας νύχτα, τέσσερις άγνωστοι εμφανίζονται έξω από την αυλή του σπιτιού τους. Δείχνουν απειλητικοί. Και είναι… ίδιοι με τους Γουίλσον!

MR KLEIN

MR KLEIN

Έχει παγώσει το σύμπαν στο μέλλον, λέει, και όσοι φτουρήσανε στη χαμηλή θερμοκρασία μπήκανε σ’ ένα τρένο και πάνε και πάνε και πάνε και πάνε και… Ούτε ο ΟΣΕ δε σε έχει πηδήξει τόσο στη ζωή σου!