FreeCinema

Follow us

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΣΑΛΙΑ (2014)

(LA FRENCH)

  • ΕΙΔΟΣ: Αστυνομικό Θρίλερ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σεντρίκ Χιμένεζ
  • ΚΑΣΤ: Ζαν Ντιζαρντέν, Ζιλ Λελούς, Σελίν Σαλέτ, Μελανί Ντουτέ, Γκιγιόμ Γκουί, Φεοντόρ Ατκίν, Μουσά Μαασκρί, Μπρουνό Τοντεσκίνι
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 135'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Μέσα 70’s, στο αρχιλιμάνι του γαλλικού Νότου, διορισμός προικισμένου τακτικού ανακριτή κατά των ναρκωτικών τον φέρνει στο πλάι τού μη αποτελεσματικού τοπικού Τμήματος και όλους εναντίον ναπολιτάνικης φύτρας Νονού και του κύκλου του, που στέλνουν κάργα «άσπρη» στο Αμέρικα. Παρτάκιας δικός του, ψηλά διαπλεκόμενοι, οι οικογένειές τους βορά στο κρυφτό ή φανερό κυνήγι τού οργανωμένου εγκλήματος, πώς θα ξαναγράψουν ως τα 80’s το «Εσύ στο χώμα, εγώ στη φυλακή»;

Αρκετοί παρλάρουν για Σκορσέζε. Στην ουσία το φραντσέζικο και λίγο πιο πολιτικοποιημένο παιδί τού νεοϋορκέζικου «Ο Άνθρωπος από τη Γαλλία», μολονότι στα μαρσεγέζικα και καρδιάς των seventies ίχνη τής κατώτερης συνέχειας του classic τού Φρίντκιν, το πρώτο αυτοδύναμο (κυνηγήστε και τη χακεράς-εναντίον-κρατικής-και-καλά-τρομοκρατικής-συνωμοσίας συνσκηνοθεσία του, «Aux Yeux de Tous») μυθοπλαστικό κρούσμα ενός μέλους της κινηματογραφικής σπείρας Kourtrajmé (αρχηγός εκεί ο μικρός Γαβράς) επί ώρα καρφώνεται εκνευριστικά… χτυπητά ως τίποτα περισσότερο από ένα α λα Ντε Πάλμα κρησφύγετο. Όπου και η κολεγιά της εμιγκρέ ρίζας καθαρμάτων, του στην κόψη των 70’s – 80’s clubbing διακόσμου και μοτίβου, της σαμποταρισμένης από την έ(λ)ξη της παρανομίας απόπειρας του ήρωα (εκεί ο κακός, εδώ ο καλός) να ξεκόψει απ’ τη βρώμα πριν το πληρώσει ακριβά του «Υπόθεση Καρλίτο», με τα μα μου μονάδας «οργάνων», τον δάκτυλο λέρας στα ανώτατα κλιμάκια Αρχών, τη χαλυβδωτικής για τον chief επενέργειας απώλεια προσώπου – κλειδιού των retro «Αδιάφθορων».

Προσθέστε ένα je ne sais quoi τού «Υπ’ Αριθμόν 1 Δημόσιος Κίνδυνος» (τα επίκαιρα, τα τρικολόρ φυσικά ντεκόρ) και το εκδίδω προσωπικά το ένταλμα έρευνας για τον θεατή, χάρη στο ύστερο δεύτερο μισό στο οποίο σακουλιάζει την προσοχή ο Σεντρίκ Χιμένεζ. Μ’ ένα διεστιακό (αυτοί κι εμείς, policier και υποκόσμου) polar fiction παρακολούθησης του πραγματικού, ιστορικού, ως εσχάτων πολέμου ένθεν κακείθεν του νόμου περί την πολυπλόκαμη μπίζνα της ντρόγκας στην πόλη του Ζαν-Κλοντ Ιζό και του Ρομπέρ Γκεντιγκιάν τρεις δεκαετίες πριν. Δεν πουλάει καλά προστασία αρχικά ο κόσμος της νύχτας, με τα στάνταρ όπλα: κατόπιν κοντρίτσας on the job bonding και ψυχοσωματικής βασάνου «βεντάλιας» (ο λιγομίλητος, ο μπεκρής κτλ.) διωκτών, good times και modus operandi ξεγλιστρήματος συνδικάτου παλιόμουτρων, procedural αμφοτέρων εναντίον του εχθρού, βαλτών συν προσωπικών ζοριών ηγετικών μορφών. Φταίει και το γύρισμα των σκηνών με γραμμική σειρά, που αρχικά στερεί από τους… άψητους Ντιζαρντέν και Λελούς (η πλειονότητα των ρέστων είναι αναλώσιμη) το μπαγλάρωμα των πολύκροτων χαρακτήρων τους, Πιερ Μισέλ και Γκαετάν Ζαμπά; Πολύ πιθανό.

En tout cas, από το μπαξίσι στο bar (η Μαφία προσπαθεί να προσεταιριστεί την αρσενική νέμεσή της. Πώς θα αντιδράσει αυτός;) και μετά, όμως, γίνεται η εκπυρσοκρότηση. Breaking Bad, μπαίνεις κι εσύ στη σπείρα. Η οποία, χάρη στο γέμισμα του revolver πλοκής και στους 2 ρολίστες, επιτέλους ταμπουρωμένους στα άντρα τους, σου περνάει χειροπέδες σε σεκάνς όπως η κατάρρευση του… The Artist στον τηλεφωνικό θάλαμο, το μαγκιόρο πρώτο τετ-α-τετ των δύο αντιπάλων και η εκδίκηση του «Τρελού», του κατά τα άλλα ριγμένου Μπενουά Μαζιμέλ σε channeling Ντε Νίρο ως Καπόνε με καμπάνα. Το δόξα πατρί, πάντως, βρίσκει ο Σιρίλ Λε Κοντ που δικαιούται να φωνάζει στα Σεζάρ Β΄ Ρόλου 2015 για το «φάγωμά» του, ενώ το synthesizer κοντσέρτο για πολυβόλα τού Γκιγιόμ Ρουσέλ γαζώνει με σιγαστήρα τα σωτήρια ατμοσφαιρικά ημιτόνια, με μουσικό σωματοφύλακα τα στιγμιότυπα παρτάρας στην disco Krypton, όπου οι Venus Gang, οι Blondie και η Κιμ Γουάιλντ γίνονται α λα «Κακά Παιδιά» και «Casino» (εδώ ο Μάρτι, d’ accords) αξέχαστο χαλί από tubes της μεγάλης ζωής, των συναλλαγών, του «λουκιού» των κοντραμπατζήδων της ζουζούς.

Ένα «δόσιμο», ένα μπουζούριασμα, το κόστος ζωής της τροχαίας εκτέλεσης ενός «συμβολαίου» κι ένα «τα ψέματα τέλειωσαν» καραούλι γράφουν, έστω με όχι διατρητικά πυρά métier και κάπως σεσημασμένη πένα τεκταινομένων, αλλά αφηγηματικά δικτυωμένα, χορταστικά τον επίλογο αυτής της υπόθεσης – όχι φυσικά και του διηπειρωτικού εμπορίου ηρωίνης, που απλώς έκτοτε άλλαξε κέντρα παραγωγής και διαμετακόμισης. Έχει προηγηθεί, και έπεται, το «χώσιμο» (ονομαστικά, σταμπαριστικά, με ειδησεογραφία για το πέρασμα της χώρας από τον Ντ’ Εστέν στον Μιτεράν) στην εξωνητέα από τη «σκόνη» τρόικα: Τοπική Αυτοδιοίκηση και Κυβέρνηση, μπασκίνες, δικαστικοί. (Και) comme ça, «Ο Άνθρωπος από τη Μασσαλία» τη βγάζει καθαρή. Άντε, «γίνε» βαποράκι…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Είναι προϊόν που δε σπάει στα δύο τη γραμμή που χωρίζει crowd-pleaser και καλλιτεχνική πιάτσα. «The French Connection» σε ευρωβερσιόν μην περιμένεις, πάλιουρα, αλλά αν έχεις περάσει στην εποχή και στο φορμά των τάλε κουάλε serials, θα γουστάρεις αρκετά. Οι εθισμένοι στις σύγχρονες μπατσοcrime-ίλες θα ανακαλύψουν ότι και η Γαλλία μπορεί να πουλήσει τέτοια ουσία σε σωστές δόσεις. Αν δε φτιάχνεσαι με το είδος, μην πας μόνο για τον Ντιζαρντέν, φτάνει σποραδικά σε high. Χτυπάς και μια στέρηση στον τεκέ, όπως και να ‘χει, φυλάξου.

MORE REVIEWS

ΚΟΡΙΤΣΙ

Ο Βίκτορ είναι 15 χρονών. Το μοναδικό του όνειρο στη ζωή είναι να γίνει μπαλαρίνα. Επιθυμεί να τον αποκαλούν Λάρα και είναι (;) έτοιμος να προχωρήσει στην επέμβαση αλλαγής φύλου.

ΛΠ

Μια εργοβιογραφία της Λένας Πλάτωνος. «Αχ Ρόζα, Ρόζα Ροζαλία, πάμε μαζί στη συναυλία» ναι, «Το Σπάσιμο των Πάγων» επουδενί.

ΑΙΓΑΙΟ SOS

Έπειτα από ισχυρή σεισμική δόνηση, βραχονησίδα αναδύεται στα ανοιχτά της Ρόδου. Έλληνες και Τούρκοι commandos σπεύδουν στη νεοεμφανισθείσα κουκίδα του χάρτη με σκοπό πρώτοι να υψώσουν σημαία υπέρ πίστεως και πατρίδος. Τα τύμπανα του πολέμου ηχούν. Νέα Ίμια ή ελληνοτουρκικό… #kefi;

ΟΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ

Η Τσέλα και η Τσικίτα ζουν για χρόνια μαζί και αναγκάζονται να ξεπουλήσουν τα αντικείμενα του κάποτε πλούσιου βίου τους. Η Τσικίτα θα αναγκαστεί να μπει στη φυλακή και η Τσέλα θα μείνει μόνη, ανακαλύπτοντας νέους τρόπους να πορευτεί στη ζωή.

ΜΑΙΡΗ ΣΕΛΛΕΫ

Η βιογραφική εξιστόρηση της ζωής και των προσωπικών γεγονότων που οδήγησαν την έφηβη τότε Μαίρη Σέλλεϋ στη συγγραφή του «Φρανκενστάιν», ενός εκ των πιο διαχρονικών και προοδευτικών έργων που γράφτηκαν ποτέ από γυναίκα.