FreeCinema

Follow us

ΤΟΥ ΘΕΟΥ Η ΧΩΡΑ (2017)

(GOD'S OWN COUNTRY)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Φράνσις Λι
  • ΚΑΣΤ: Τζος Ο’Κόνορ, Άλεκ Σεκαρεάνου, Τζέμα Τζόουνς, Ίαν Χαρτ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 104'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΤΡΙΑΝΟΝ

Νεαρός κτηνοτρόφος με ομοφυλοφιλική δραστηριότητα βλέπει στο πρόσωπο ενός Ρουμάνου μετανάστη και εποχικού εργάτη φάρμας στο Γιόρκσαϊρ τις προοπτικές ενός μόνιμου εραστή.

Ακολουθούμενο από τη φεστιβαλική φήμη ενός νέου (wannabe) «Brokeback Mountain», τούτο το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Φράνσις Λι (με καταγωγή από τα μέρη όπου γυρίστηκε η ταινία) σίγουρα «κρύβει» αυτοβιογραφικά χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να λειτουργούν υπέρ του, όμως το «Του Θεού η Χώρα» μαστίζεται από μια σειρά κοινοτοπιών που ακόμη και καλλιτεχνικά δεν κάνουν καλό ταίριασμα.

Διατηρώντας μια κάπως παλιομοδίτικη φόρμα ρεαλιστικής αφήγησης που παραπέμπει στα πρώτα βήματα του σινεμά του Κεν Λόουτς, το σενάριο (επίσης του Λι, φυσικά) παρατηρεί τη ρουτίνα της μοναχικής ζωής του Τζόνι, ενός αγοριού δίχως συναισθηματικό κόσμο ή ξεκάθαρες επιλογές για το μέλλον. Καταπιεσμένος από έναν άρρωστο πατέρα που του φορτώνει όλο και περισσότερα καθήκοντα στην οικογενειακή τους φάρμα, δεν βρίσκει κατανόηση στο σπίτι (με μοναδικό άλλο μέλος μια περιορισμένη στα οικοκυρικά γιαγιά) και ξεδίνει πίνοντας (μέχρι τελικής πτώσης) σε επαρχιακές pubs, ενώ σπανιότερα τον βλέπουμε να γαμάει άλλους νεαρούς που μάλλον δεν πρόκειται να ξαναδεί ποτέ του. Το σεξ στη ζωή τού Τζόνι είναι αποκλειστικά μια σαρκική υπόθεση, έκφραση μιας σχεδόν «πρωτόγονης» ανάγκης που δεν ταυτίζεται απαραίτητα με σεξουαλικό προσανατολισμό. Κατά έναν περίεργο τρόπο, ο ήρωας του φιλμ δείχνει με αυτές τις «καταχρήσεις» του μια απέχθεια προς τον ίδιο του τον εαυτό. Υπάρχει η ανάγκη, αλλά δεν υπάρχει η ταυτότητα, ο προορισμός.

Η άφιξη ενός Ρουμάνου μετανάστη, που αναλαμβάνει τη θέση του εποχικού εργάτη στη φάρμα, θα προκαλέσει στην αρχή κάποιες συγκρούσεις, καθώς ο πιο συνετός και έμπειρος με τα πρόβατα Γκεόργκι θα πάρει μαζί και τον ρόλο τού παιδιού που θα ήθελε να έχει κοντά της η οικογένεια του Τζόνι. Τα υπόλοιπα έρχονται στην ιστορία με τους πιο προβλέψιμους τρόπους. Ο φθόνος μετατρέπεται σε φιλία, συντροφικότητα, ο (βουκολικός) ερωτισμός γίνεται όλο και πιο διάχυτος και τα δύο αγόρια δεν αργούν να δοκιμάζουν όλο και περισσότερες στάσεις στο σεξ, απομονωμένοι σε αγρούς, βουνά και λόφους της βόρειας Αγγλίας, μακριά από το «κακό μάτι» της τοπικής κοινότητας.

Με λιγοστό διάλογο και έμφαση στην εικονογράφηση ενός περιβάλλοντος που δεν βοηθά να αναπτυχθεί το συναίσθημα, ο Λι δεν έχει παρά να πετά εμβόλιμα στο φιλμ τα διάφορα καθήκοντα που μοιράζονται τα δύο αγόρια, με τον θεατή να παρακολουθεί πώς γίνεται το τυρί, πώς ξεγεννάς ένα πρόβατο ή πώς το γδέρνεις για να πάρεις το μαλλί του. Από ένα σημείο και μετά, όμως, το νατουραλιστικό μπλέκει άκομψα με κάποιες δραματικές εξάρσεις στημένου μελοδραματισμού, που αφορούν τόσο το διαπροσωπικό των μελών της οικογένειας (με τον πατέρα να νοσηλεύεται κακήν κακώς, να διαφεύγει τον κίνδυνο, αλλά να επιστρέφει στη φάρμα ακόμη πιο ανήμπορος), όσο και στη σχέση των δύο αγοριών που πρέπει να ξεκαθαρίσουν αν (και τον τρόπο με τον οποίο) θα ζήσουν ως κανονικό ζευγάρι.

Σε όλο αυτό το τελευταίο μέρος, ο Λι καταφεύγει σε «ανατροπές» που μπορεί να φανταστεί ο οποιοσδήποτε, επιχειρώντας να παντρέψει το ρεαλιστικό ύφος της σκληρότητας του τόπου του μέσα σε ένα πλαίσιο γενναιότητας για το «queer cinema», που όμως, ταυτόχρονα, προκύπτει τόσο αφόρητα… ροζ, θυμίζοντας πια τα στερεότυπα σαπουνόπερας! Το φινάλε της ταινίας μπορεί να φανεί συγκινητικό σε νεαρά αγόρια που έχουν την ανάγκη μιας ώθησης θάρρους προς την επιλογή του «coming out», όμως, πέραν αυτών κάπου μπορεί να προκαλέσει και το γέλιο.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αφελές (και λίγο) σενάριο, προσεγμένη ματιά σε εικόνα και (προφανώς βιωμένο) περιβάλλον. Ένα ντεμπούτο με κλασικά χαρακτηριστικά ρεαλιστικής γραφής του βρετανικού σινεμά, προορισμένο για φεστιβαλική κατανάλωση και καταξίωση, που ως διανομή αφορά ένα απολύτως targeted κοινό. Ατυχώς, το ύφος δεν γίνεται να κρύψει τον προκατασκευασμένο μελοδραματισμό. Τουλάχιστον, δεν πεθαίνει κανείς στο τέλος! Έστω.

MORE REVIEWS

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΓΚΡΙΝ

Αγγλία, 1959. Χήρα θέλει ν’ ανοίξει βιβλιοπωλείο σε γραφικό επαρχιακό χωριό, συναντώντας τη σφοδρή αντίδραση των ντόπιων που δεν δείχνουν να ενστερνίζονται την επιθυμία της. Η κυρία Γκριν, όμως, είναι αποφασισμένη να πραγματοποιήσει το όνειρό της όσα εμπόδια κι αν μπουν στο διάβα της.

IL POSTINO: Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Άνεργος λόγω… ναυτίας γιος ψαρά σε απομονωμένο ψαροχώρι της Ιταλίας των 50s, ο Μάριο αναλαμβάνει χρέη ταχυδρόμου του εξόριστου εκεί Χιλιανού, περίφημου ποιητή και κομουνιστή Πάμπλο Νερούδα. Και αφού γίνει φίλος και συνομιλητής του, θα κατακτήσει τα λόγια και τη γυναίκα της ζωής του, που τόσο καιρό του διέφευγαν.

ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ

Υποαμειβόμενος μηχανικός σε αμαξοστάσιο του ΟΣΕ των Σκοπίων βάζει στο χέρι προσωρινά ορφανή ποσότητα χασίς. Ανίκανος να το ξεφορτωθεί, φτιάχνει space cake που ανασταίνει από τους αφόρητους πόνους και την αυτολύπηση τον τερματικά καρκινοπαθή γέρο του, για τον οποίο είχε εγκαταλείψει σπουδές, ώσπου η κατάσταση θα ξεφύγει ιλαροτραγικά. Σε trip θ’ αφήσουν πίσω τα παλιά;

Ο 20ος ΜΟΥ ΑΙΩΝΑΣ

Δύο δίδυμα κορίτσια που ζουν πάμφτωχα, υπό κάκιστες συνθήκες στην Ουγγαρία, χωρίζονται όταν δύο διαφορετικοί άνθρωποι τις παίρνουν μαζί τους. Χρόνια αργότερα, θα βρεθούν στο ίδιο τρένο του Οριάν Εξπρές, χωρίς να έχουν ιδέα η μία για την άλλη.

MAMMA MIA! HERE WE GO AGAIN

Η Ντόνα έχει πεθάνει, η Σόφι είναι έγκυος και ανακαινίζει το παλιό ξενοδοχείο τής… «mamma mia», όλα τα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής της βρίσκονται καθ’ οδόν για να το γιορτάσουν μαζί της και οι μνήμες φέρνουν έντονα συναισθήματα.