FreeCinema

Follow us

ΕΤΕΡΟΣ ΕΓΩ (2017)

  • ΕΙΔΟΣ: Αστυνομικό Θρίλερ Μυστηρίου
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σωτήρης Τσαφούλιας
  • ΚΑΣΤ: Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Δημήτρης Καταλειφός, Μάνος Βακούσης, Ιωάννα Κολλιοπούλου, Γιώργος Χρυσοστόμου, Αννα Καλαϊτζίδου, Kόρα Καρβούνη, Βασίλης Ρίσβας, Αντώνης Αντωνίου, Νατάσα Ασίκη, Φρανσουά Κλουζέ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 101'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Σειρά «τυχαίων» περιπτώσεων θανάτων ή προφανών δολοφονιών συνδέεται μέσω του μυαλού ενός καθηγητή εγκληματολογίας που εμπνέεται από Γάλλο μαθηματικό, ώστε να λύσει το μυστήριο χρησιμοποιώντας τους φίλιους αριθμούς του Πυθαγόρα.

Χαίρομαι να μαθαίνω και να βλέπω ότι γίνονται προσπάθειες να παραχθούν ταινίες είδους στην Ελλάδα, απλά δεν γίνεται να είμαστε πιο χαριστικοί μαζί τους μονάχα επειδή είναι… ελληνικές. Ο θεατής πληρώνει το ίδιο αντίτιμο και ο πήχης που θέτουν οι αντίστοιχες παραγωγές του εξωτερικού (ακόμη και τηλεοπτικώς, πλέον!) παραείναι υψηλός για να κάνει η κριτική τα «στραβά μάτια». Δεν αρκούν οι (καλές) προθέσεις. Αλλά από κάπου πρέπει να γίνεται και μια αρχή, το όποιο «πείραμα», έτσι ώστε να βγούμε από αυτόν τον βάλτο της ντόπιας κινηματογραφίας που αντιμετωπίζει το εμπορικό σινεμά αποκλειστικά και μόνο μέσω ενός πρίσματος κωμωδίας ή δράματος (με έμφαση στην αναμνησιολογία… της Πόλης, που την έχουμε και πρόσφατη).

Η περίπτωση του «Έτερος Εγώ» έχει κάποιες αρετές και αποτελεί μια σαφώς επαγγελματική απόπειρα (εκεί που συνήθως βλέπαμε μια πιο «μπιμουβάδικη» αντίληψη ματιάς, όπως στο πρόσφατο «Short Fuse») να παρακολουθήσει ο Έλληνας θεατής ένα αστυνομικό θρίλερ μυστηρίου που θα μιλά τη γλώσσα του και θα τοποθετείται σε ένα πλαίσιο δράσης πιο «δικό του», αναγνωρίσιμο. Σε αυτό το επίπεδο, στέκει υψηλότερα από οτιδήποτε γυρίστηκε στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Αλλά, ουσιαστικά, αισθάνεσαι ότι το πράγμα «μπουσουλάει» ακόμη, δεν δύναται να σηκωθεί και ν’ αρχίσει να… τρέχει με τη μία! Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα εδώ. Ο Σωτήρης Τσαφούλιας σίγουρα έκατσε και είδε πολλές ταινίες του είδους από το εξωτερικό, για να μεταφέρει ακριβώς αυτό το κλίμα, των θρίλερ με serial killer, σε τούτη την παραγωγή. Ενίοτε, το κάνει με στιλ σχεδόν επιδεικτικό (η σκηνή της ανόδου του ήρωα από την είσοδο της πολυκατοικίας του μέχρι την κρεβατοκάμαρα του διαμερίσματός του), αλλού «παίζει» με τους κώδικες του σασπένς (ο πρώτος φόνος – «ατύχημα» στα σκαλιά μιας άλλης πολυκατοικίας), που όμως δεν υπηρετεί πιστά ή επαρκώς πετυχημένα (οι χαμένες ευκαιρίες του υποκειμενικού πλάνου του δολοφόνου είναι άπειρες).

Όπως είθισται στο ελληνικό σινεμά, το σενάριο προδίδει τις καλές προθέσεις. Εδώ υπάρχει το εύρημα με τα αρχαία ρητά στον τόπο του κάθε εγκλήματος, υπάρχει η ωραία ιδέα της θεωρίας περί Πυθαγόρα, η οποία ορίζει τον έτερο εγώ ως «φίλο, όχι το άλλο μισό, αλλά τον άλλο εαυτό» (όπως δηλώνει στο σημείωμά του και ο σκηνοθέτης – σεναριογράφος), αλλά δεν έχει χτιστεί γερά στα «θεμέλια» της ιστορίας η αρχή όλων, τα αίτια που ωθούν τον δολοφόνο και «δικαιολογούν» τις πράξεις του, ακόμη και συνδυαστικά με τον τρόπο ή τη λογική τού γιατί αφήνει όλα αυτά τα «στοιχεία» πίσω του. Γιατί «επικοινωνεί» έτσι με τις Αρχές; Όταν, δε, αποκαλύπτεται ότι ο serial killer τού «Έτερος Εγώ» δεν ήταν κάποιος παρανοϊκός με «λασκαρισμένες βίδες», που το δήθεν μεγαλείο της τρέλας του γέννησε τούτη τη σύλληψη και τη μέθοδο δολοφονιών… μαθηματικής ακριβείας, τότε οι σεναριακές ιδέες του Τσαφούλια δεν ξεπερνούν το χαριτωμένο κλείσιμο του ματιού.

Ακόμη ένα στοιχείο που χωλαίνει σεναριακά είναι η σχέση εγκληματολόγου και δολοφόνου. Ο πρώτος (Πυγμαλίων Δαδακαρίδης) παρουσιάζεται με τη λογική ενός σχεδόν… αυτιστικού genius, ενός Ντάστιν Χόφμαν από τον «Άνθρωπο της Βροχής», για παράδειγμα, με τον πρωταγωνιστή να ψάχνει να βρει τον χαρακτήρα του και τον τρόπο απόδοσής του καθ’ όλη τη διάρκεια του φιλμ, αφήνοντας πίσω του την εικόνα ενός άκακου πλάσματος που περπατάει σαν τιμωρημένο παιδάκι του δημοτικού σχολείου. Ελλείψει αντίβαρου, καθώς ο δολοφόνος αγνοείται σχεδόν παντελώς ως παρουσία στην ταινία, χάνεται το ψυχαγωγικό μέρος (και ο ρυθμός στο δεύτερο μισό) που θα έδινε το έναυσμα στον θεατή να διασκεδάσει πραγματικά το «Έτερος Εγώ» σαν σπαζοκεφαλιά μυστηρίου, επιφυλάσσοντας μια ουρανοκατέβατη «έκπληξη» για φινάλε και επίλυση της υπόθεσης, με bonus ηθικό δίλημμα για τον κεντρικό ήρωα, το οποίο επίσης μένει ξεκρέμαστο, αλλά αποδεικνύει την ανθρωπιά του.

Το επίπεδο παραγωγής είναι προσεγμένο, το μοντάζ ευνοεί κάποιες καίριες στιγμές του έργου, οι αδελφοί Αλαχούζοι το γλεντάνε αιμοσταγώς στο μακιγιάζ με πειθώ και ερμηνευτικά η Κόρα Καρβούνη ξεχωρίζει με διαφορά αποδίδοντας με άριστο τρόπο την μετρημένα δραματική ένταση που απαιτούσε ο ρόλος της. Η εμφάνιση του Φρανσουά Κλουζέ είναι ένα «κερασάκι» για την πώληση του φιλμ στο εξωτερικό. Υψηλές προσδοκίες. Για ένα φιλμ που ο χαρακτηρισμός «πρώτο βήμα» του αρμόζει καλύτερα. Είναι μακρύς ο δρόμος για την κατάκτηση ενός «ξένου» για το πλαίσιο της κινηματογραφίας μας σήμερα genre. Επίσης, να το πω κι αυτό, γιατί δεν είναι ντροπή: δείτε και λίγο Φώσκολο περιόδου Finos Film, ρε παιδιά!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Ένα είδος «προέκτασης» των ντετεκτιβίστικων αστυνομικών θρίλερ που έγιναν μόδα στην ελληνική τηλεόραση τα τελευταία χρόνια, με στοιχεία από γνωστές ξένες κινηματογραφικές παραγωγές του είδους της καταδίωξης σαλεμένου serial killer, το «Έτερος Εγώ» προσπαθεί με κάθε καλή θέληση, αλλά δεν αντέχει στη σύγκριση με όσα σου έχει μάθει το Χόλιγουντ εδώ και δεκαετίες. Του λείπει ένα tempo, η επιπλέον ώθηση στο μυστήριο, που θα έκανε τον θεατή να αγωνιά και όχι να απορεί απλά, μέχρι να… προσγειωθεί στην αφέλεια της τελικής σύνδεσης όλων των clues. Μερίδα κοινού που αγαπά και γνωρίζει καλά αυτό το είδος σινεμά, μπορεί και να το «κανιβαλίσει». Λίγο άδικα, ίσως.

MORE REVIEWS

STAR WARS: ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ JEDI

Η Ρέι επιχειρεί να πείσει τον Λουκ Σκάιγουοκερ να επιστρέψει στην ενεργό δράση για το καλό της Αντίστασης, καθώς ο Κάιλο Ρεν διχάζεται ανάμεσα στα αντίπαλα μέτωπα της Δύναμης, αν και δείχνει περισσότερο αποφασισμένος να παραμείνει στη σκοτεινή πλευρά της.

ΠΟΛΥ ΞΕΝΗ: ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

Ψυχοκόρη πλούσιας ελληνικής οικογενείας στην Πόλη γίνεται η μοναδική κληρονόμος της μετά τον θάνατο του πατέρα αφέντη. Θα συγκρουστεί με τις κοινωνικές (και ταξικές) συμβάσεις της εποχής, όταν αρχίζει να φλερτάρει με έναν Τούρκο «του δρόμου».

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ & ΣΙΑ

Τέσσερα 24ωρα πριν τη βραδιά-raison d’être τους, ο Σάντα Κλοζ (sic) τρώει άνευ προηγουμένου πακέτο με τα logistics των δώρων γιατί τα 92.000 ξωτικά του πέφτουν κάτω με ίωση. Δασκαλεμένος απ’ την κυρά του πώς να βρει την απαραίτητη αγωγή, κατεβαίνει με τα ζώα του στη Γη, όπου βλάβη τον προσγειώνει στο Moulin Rouge, στο αυτόφωρο, σε καλό Σαμαρείτη δικηγόρο με σύζυγο ανθοκόμο και δίδυμα πιτσιρίκια. Δεν... υπάρχει. Αλλά, για το καλό της γιορτής, θα το σώσει;

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Η ΜΑΝΤΑΜ ΜΠΟΒΑΡΥ

Μια νεαρή γυναίκα θα τα βάλει με ολόκληρο το νομικό σύστημα της Κίνας, όταν η αρχική της επιδίωξη για βοήθεια σχετικά με το διαζύγιο ανάμεσα στην ίδια και τον σύζυγό της πέσει στο κενό εξαιτίας της επιδεικτικά κωφεύουσας τοπικής ηγεσίας.

Η ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ

Ο Έντρε και η Μάρια δουλεύουν σε ένα σφαγείο. Εκείνος είναι αυστηρός και μετρημένος, εκείνη έχει ένα σαφές πρόβλημα επικοινωνίας με τους άλλους. Στην κανονική τους ζωή δυσκολεύονται πολύ να κάνουν ακόμη και την πιο απλή συζήτηση. Επικοινωνούν, όμως, στα όνειρά τους!