FreeCinema

Follow us

Το «Run» κάνει πανελλήνια πρεμιέρα στην COSMOTE TV.


Κινηματογραφικές παραγωγές που περιμέναμε να παρακολουθήσουμε στα σινεμά αυτό το διάστημα, βρίσκουν διέξοδο σε τηλεοπτικές πλατφόρμες, κάνοντας εκεί την πρεμιέρα τους. Σειρά έχει το θρίλερ αγωνίας «Run», το οποίο σήμερα κάνει την παρθενική του εμφάνιση στην ελληνική αγορά μέσω της υπηρεσίας Movies Club της COSMOTE TV. Αξίζει να το δείτε;

Μια νέα υπηρεσία παρουσίασε τον περασμένο μήνα η COSMOTE TV, παρέχοντας τη δυνατότητα στο κοινό να νοικιάζει ταινίες που (ενίοτε) θα κάνουν μέχρι και την πανελλήνια πρεμιέρα τους εκεί. Τα κινηματογραφικά φιλμ που θα είναι διαθέσιμα μέσω της υπηρεσίας Movies Club (με τιμή ενοικίασης από 4,90 ευρώ), θα μπορεί κανείς να τα παρακολουθήσει εντός ενός time frame 48 ωρών.

Μετά τον «Επικηρυγμένο Έρωτα» που παρουσιάσαμε πρόσφατα, ακόμη μία ελληνική πρεμιέρα έρχεται στο Premium Video on Demand (PVoD). Είναι το θρίλερ αγωνίας «Run» που επρόκειτο να ξεκινήσει την προβολή του στους κινηματογράφους από σήμερα, όμως, με τα σινεμά κλειστά σε ολόκληρη τη χώρα, το ποδαρικό του φιλμ «μετακομίζει» υποχρεωτικά… κατ’ οίκον. Το υπογράφει ο σκηνοθέτης του… κάκιστου δραματικού θρίλερ μυστηρίου «Searching» (2018), Ανίς Τσαγκάντι. Ευτυχώς, εδώ παρατηρείται μία σαφής βελτίωση στη δουλειά του.

Η Νταϊάν Σέρμαν είναι μάνα. Έχει ταλαιπωρηθεί πολύ ψυχολογικά για να το ζήσει αυτό. Το πρόωρα γεννημένο κοριτσάκι της κατάφερε να επιζήσει, αλλά (όπως μαρτυρούν οι τίτλοι αρχής) μεγάλωσε κουβαλώντας έναν πραγματικό σκασμό από ασθένειες, σοβαρά προβλήματα υγείας και την παράλυση των κάτω άκρων που την έχει υποχρεώσει να κυκλοφορεί με αναπηρικό αμαξίδιο. Η Κλόι είναι πια μια έφηβη κοπέλα, η οποία περιμένει τις απαντήσεις από τα κολέγια που ελπίζει να την δεχθούν ώστε να φοιτήσει και να εξελιχθεί ακόμη περισσότερο. Η Νταϊάν την έχει δασκαλέψει άριστα από το σπίτι όλα αυτά τα χρόνια και η Κλόι είναι ένα «παιδί θαύμα», με απίστευτες γνώσεις και δυνατότητες. Δεν δείχνει τόσο έντονα εξαρχής, όμως, η λέξη… «απομόνωση» χαρακτηρίζει απόλυτα τη μέχρι σήμερα ζωή αυτού του 17χρονου κοριτσιού.

Γιατί η Κλόι δεν βγαίνει ποτέ από το σπίτι μόνη; Γιατί ακόμη και σε μια έξοδο για σινεμά στην πόλη, βρίσκεται υπό συνεχή παρακολούθηση από τη μάνα της; Γιατί δεν έχει πρόσβαση σε κινητό τηλέφωνο και το μοναδικό (και μάλλον απηρχαιωμένο) desktop που διαθέτει η οικογένεια βρίσκεται σε κοινόχρηστο δωμάτιο και «κλειδώνει» τη νύχτα; Και πότε, επιτέλους, θα στείλουν τις απαντητικές τους επιστολές με το ταχυδρομείο εκείνα τα κολέγια; Ο θεατής ήδη υποψιάζεται πως κάτι δεν πάει καλά σ’ αυτό το σπίτι και η Κλόι θ’ αρχίσει να μοιράζεται τις ανησυχίες μας με την εμφάνιση ενός νέου χαπιού στην φαρμακευτική της αγωγή, το οποίο από σύμπτωση παρατηρεί πως είναι συνταγογραφημένο στο όνομα της μητέρας της.

Ο Τσαγκάντι (και συν-σεναριογράφος εδώ) στήνει ωραία το σασπένς της ιστορίας, με την ηρωίδα της Κλόι να μην συνειδητοποιεί σε τι κατάσταση βρίσκεται, μέχρι ν’ αρχίσει να παρατηρεί το πόσο έντονη είναι η… μητρική αγάπη της Νταϊάν, για να καταλήξει στη σοκαριστική διαπίστωση ότι δεν δύναται να ξεφύγει από αυτήν με κανέναν τρόπο! Κάθε μικρή αποκάλυψη και ανατροπή συνοδεύεται από μια αντίστοιχη σεκάνς αγωνίας, στην οποία η Κλόι και ο θεατής δίνουν κούρσα νεύρων με το χρόνο, μπας και η κοπέλα (στο αναπηρικό αμαξίδιο πάντοτε) καταφέρει να ξεφύγει από τον «προστατευτικό» κλοιό της Νταϊάν κι αρχίσει να ενώνει τα κομμάτια ενός… νοσηρού puzzle.

Οι φίλοι του είδους δεν θ’ αργήσουν να καταλάβουν τα basic «μυστικά» του φιλμ, αλλά ο Τσαγκάντι κρατάει άσσους στο μανίκι έως και το φινάλε του «Run», ενίοτε με τις σχετικές υπερβολές που συναντάμε στο genre. Ο αποκλειστικός σκοπός της ταινίας είναι η εύκολη ψυχαγωγία και σ’ αυτόν τον τομέα το αποτέλεσμα δεν το λες καθόλου άσχημο. Οι θεατές που «αρρωσταίνουν» στη θέα του αίματος ή φρικάρουν από άρνηση με τις ταινίες τρόμου, εδώ θα είναι safe. Επίσης, στα υπέρ του έργου και το γεγονός πως δεν «παίζει» με ξαφνιάσματα και τα στερεοτυπικά «μπου» για να φτιάξει ατμόσφαιρα. Το σασπένς πρωταγωνιστεί στο «Run» και η ιστορία υπηρετείται μια χαρά από το ερμηνευτικό και λειτουργικό δίδυμο των Σάρα Πόλσον (Νταϊάν) και Κίρα Άλεν (Κλόι), οι οποίες κινούνται σχεδόν αποκλειστικά εντός της οικίας τους (με το πάντα χρήσιμο και κάργα ύποπτο σε τέτοια έργα υπόγειο…), χτίζοντας μια πετυχημένη αίσθηση κλειστοφοβίας.

Με λίγα λόγια, το «Run» ανήκει στην (υπο)κατηγορία των θρίλερ είδους «Misery» (1990), με πιο minimal συστατικά και προθέσεις, φυσικά, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έχει τα κότσια να σου τσιτώσει τα νεύρα (σε ουκ ολίγες στιγμές) παρακολουθώντας το. Για home entertainment, δεν σηκώνει παράπονα, ούτε και θα χρειαστεί να… τρέξετε μακριά. Η μιάμιση ώρα περνάει άνετα, τρώγοντας popcorn ή και… τα νύχια σας!