του Ηλία Φραγκούλη

Περιμέναμε πολύ περισσότερα από την τελετή απονομή των 98^ων Όσκαρ χθες το βράδυ. Από… επιθέσεις drones Ιρανών μέχρι πολιτικά statements και ανατριχίλες ανατροπών στις βραβεύσεις. Όχι απλά δεν έπαιξαν όλα αυτά, αλλά το show αν και σωστά οργανωμένο (με εξαίρεση τα άγαρμπα κοψίματα των ευχαριστήριων λόγων) έπασχε άσχημα εξαιτίας μίας οικτρά κακής εμφάνισης του οικοδεσπότη, Κόναν Ο’Μπράιεν. «Let us celebrate!», είπε στον εισαγωγικό του μονόλογο, δίνοντας το στίγμα του πως… έπρεπε να συνεχιστεί η τελετή. Το χιούμορ του ήταν επιλεκτικά δηκτικό, όχι δημιουργικό, απείχε του κωμικού timing που απαιτούσε η εκδήλωση και σταδιακά ήταν όλο και πιο άτονο, λες και ο ίδιος βυθιζόταν στην αμηχανία καθώς ένοιωθε πως δεν κάνει «γκελ» στο (celebrity) κοινό του.

Η μοναδική ουσιαστικά καλή στιγμή του ήταν το video intro, όπου βαμμένος σαν την Γκλάντις του «Weapons» έπαιρνε σβάρνα την κάθε παραγωγή που είχε προταθεί για το Όσκαρ καλύτερης ταινίας, καταδιωκόμενος λυσσαλέα από παιδάκια τα οποία (εμφανώς) ήθελαν του κακό του, ως αναφορά στο φινάλε του φιλμ.

Περί πολιτικής, μονάχα ο Χαβιέρ Μπαρδέμ (φωτό) τόλμησε να ψελλίσει ένα «Free Palestine!», ενώ ο Τζίμι Κίμελ αστόχησε πλήρως με το ειρωνικό του σχόλιο για το ντοκιμαντέρ της Μελάνια Τραμπ το οποίο δεν απουσίαζε από τις υποψηφιότητες «τιμωρητικά», αλλά επειδή το φιλμ έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες των ΗΠΑ μέσα στο 2026 (εννοείται πως δεν θα το δούμε στην πεντάδα της κατηγορίας του χρόνου…).

Από το κλασικό «In Memoriam» προέκυψαν οι δύο πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς, με πρωταγωνιστές ταινιών του Ρομπ Ράινερ που ζουν ακόμα να εμφανίζονται μαζί στη σκηνή (φωτό), ενώ η Μπάρμπρα Στράιζαντ αποχαιρέτησε τον αγαπημένο της Ρόμπερτ Ρέντφορντ αποκαλύπτοντας το πως τον έπεισε να παίξει μαζί της στα «Καλύτερά μας Χρόνια» (1973). Η ορχήστρα την συνόδευσε για ένα απόσπασμα από το ομώνυμο τραγούδι του φιλμ, με τη φωνή της ν’ ακούγεται «σπασμένη» και ταλαιπωρημένη (λόγω ηλικίας) για πρώτη φορά σε δημόσια (και σπάνια, εδώ που τα λέμε) εμφάνιση.

Αυτά ξεχώρισα και θα θυμάμαι από την απονομή του 2026. Πάμε τώρα να δούμε και πώς τα πήγα στις τελικές προβλέψεις που δημοσιεύτηκαν χθες από το FREE CINEMA, μερικές ώρες πριν από την απονομή. Ιδού το πριν και το μετά. Ξεκάθαρα πράγματα. Έχασα έξι στα είκοσι ένα. Μερικά ήταν «τρικλοποδιές» από τις… σωματειακές ψήφους, λιγότερα ήταν από… προσωπικό πείσμα γούστου!

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: «Αμαρτωλοί» του Ράιαν Κούγκλερ. Φέτος δεν χρειάζεται φλυαρία. Στις περισσότερες κατηγορίες θα μπορούσα να γράψω… «Αμαρτωλοί» ή «Μια Μάχη Μετά την Άλλη». Επιλέγω το πρώτο γιατί όταν κέρδισε το καλύτερο ensemble στα βραβεία του Σωματείου των Ηθοποιών… έγινε της παλαβής! Τεράστια εμπορική επιτυχία (κάτι που το Χόλιγουντ χρειάζεται και οφείλει να υποστηρίζει), πρωτότυπο υλικό, μαύροι και αντιρατσιστικά μηνύματα σε… ταινία τρόμου με βαμπίρ! Αν το «Τα Πάντα Όλα» μπόρεσε να κάνει την «ανατροπή» (με genre όχι και τόσο αρεστό στα μέλη της Ακαδημίας) το 2023, γιατί όχι και το φιλμ του Κούγκλερ; Πάμε μπροστά!

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Τελικά, πήγε στο «Μια Μάχη Μετά την Άλλη». Ακόμη ένα… «διαζύγιο» της Ακαδημίας με το κινηματογραφικό κοινό (ειδικά της Αμερικής). Εξήγησα γιατί προτίμησα τους «Αμαρτωλούς» στο χθεσινό μου εισαγωγικό, όμως, η… νέα γενιά ψηφοφόρων της AMPAS κουβαλάνε «άλλα» μυαλά, που δεν συντονίζονται απαραίτητα με την Ιστορία του θεσμού και, ενδεχομένως, επηρεάζονται αρκετά από κριτική αποδοχή και φεστιβαλικές διοργανώσεις. Για να ξεχωρίσω τη θέση μου, πάντως, ούτε το ένα, ούτε και το άλλο φιλμ υποστήριζα ουσιαστικά. Προσωπικά, ήμουν με το «Άμνετ». Αυτό νομίζω πως θα θυμόμαστε περισσότερο στο μέλλον. Από την… όχι καλύτερη ταινία του Πολ Τόμας Άντερσον, όμως, σίγουρα προτιμώ ένα φιλμ είδους το οποίο απευθύνεται (και) σε περισσότερο κόσμο.

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: Πολ Τόμας Άντερσον για το «Μια Μάχη Μετά την Άλλη». Έχει μαζί του και το Σωματείο των συναδέλφων του (594 μέλη στην Ακαδημία). Δεν είναι η καλύτερη δουλειά του, αλλά τέτοιες νίκες έχουμε ξαναδεί (μην πει «Σκορσέζε» κανείς!). Θα είναι ένα είδος συνολικής αναγνώρισης (κυρίως από τους ψηφοφόρους της γενιάς του κι έπειτα). Αν βγουν βαμπιρικά δόντια σε τούτη την κατηγορία, θα ακουστούν τσιρίδες. Παντού!

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Σωστά. Έδειξε πως το ήθελε εδώ και πολλά χρόνια. Έντονα.

ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: Μάικλ Μπ. Τζόρνταν για το «Αμαρτωλοί». Προσοχή: παίζει δίδυμα αδέλφια! Το Σωματείο των Ηθοποιών, με τη γνωστή δυναμική του μεγαλύτερου αριθμού ψηφοφόρων στην Ακαδημία (1.202 φέτος), ήταν με το μέρος του. Ο Τιμοτέ Σαλαμέ («Marty Supreme») είναι μάλλον απερίσκεπτος και όχι τόσο συμπαθής από την Ακαδημία για να το πάρει σε τόσο νεαρή ηλικία…

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Μέσα… σε όλα!

ΠΡΩΤΟΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΡΟΛΟΣ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: Τζέσι Μπάκλεϊ για το «Άμνετ». Κυριολεκτικά, το μοναδικό σίγουρο Όσκαρ της αποψινής βραδιάς. Δεν έχει αφήσει κανένα προηγούμενο βραβείο να φύγει από τα χέρια της. Συγκλονιστική ερμηνεία, πανάξια νίκη.

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Σωστά, εννοείται! Τι ευχαρίστηση ήταν αυτή! Να την ακούς να μιλά με σεβασμό, με αγάπη γι’ αυτό το επάγγελμα, να ζει τόσο ανθρώπινα τη στιγμή, σαν γυναίκα και σαν μάνα.

ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: Σον Πεν για το «Μια Μάχη Μετά την Άλλη». Πολύ δυνατό και αξέχαστο παίξιμο, σε αβανταδόρικο ρόλο. Το πήρε και από το συνάφι του. Ακούγεται και το όνομα του Ντελρόι Λίντο («Αμαρτωλοί») εσχάτως, λόγω της φόρας του φιλμ, όμως, ειλικρινά, ούτε που θυμάμαι τί ρόλο κρατούσε σ’ αυτό το έργο!

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Σωστά. Απουσίαζε από την τελετή, δυστυχώς. Δεν τον ενδιέφερε, προφανώς. Κρίμα, γιατί… θα «έχωνε» (σίγουρα)!

ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΡΟΛΟΣ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: Έιμι Μάντιγκαν για το «Weapons». Μία ολιγόλεπτη εμφάνιση που θα μείνει στην Ιστορία. Η Γκλάντις της αποτελεί τη μοναδική οσκαρική υποψηφιότητα του φιλμ! Μετρά μόλις μία ακόμη υποψηφιότητα, στην ίδια κατηγορία, για το «Δυο Φορές σε Μια Ζωή», το 1986. Όταν το σήκωσε με τις ψήφους των συναδέλφων της προ ολίγων εβδομάδων, μόνο που δεν έβαλαν τα κλάματα με το «ευχαριστώ» της.

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Και σωστά και χαρά και ενθουσιασμός δικαίωσης για μια πολύ καλή ηθοποιό, που συγκίνησε τους πάντες, με ιδίως τον παντοτινό της σύντροφο, τον Εντ Χάρις.

ΚΑΛΥΤΕΡΟ CASTING

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: Φρανσίν Μέισλερ για το «Αμαρτωλοί». Ντεμπούτο βραβείου για τους casting directors φέτος! Ο κλάδος την τίμησε (στην κατηγορία καλύτερου δράματος) ήδη. Μπορεί να μην ήταν… full της φίρμας το (πολυπληθές, είναι η αλήθεια) καστ, αλλά τη δουλίτσα του την έκανε. Αν ψήφιζα εγώ, Νίνα Γκολντ για το «Άμνετ». Ακόμη και μόνο για τις φάτσες του κοινού στο φινάλε της θεατρικής πρεμιέρας του «Άμλετ»!

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Το πήρε η Κασάντρα Κουλουκουντίς για το «Μια Μάχη Μετά την Άλλη»! Με παρέσυρε η σωματειακή βράβευση, ενώ η Ακαδημία (όπως φάνηκε) ήθελε… «size matters»! Υπάρχει ακόμη μία «τέτοια» περίπτωση παρακάτω. Εδώ «μεταφράζεται» σε star power.

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ & ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ ΣΕΝΑΡΙΟ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: Ράιαν Κούγκλερ (φωτό) για το «Αμαρτωλοί» στο πρωτότυπο και Πολ Τόμας Άντερσον για το «Μια Μάχη Μετά την Άλλη» στο διασκευασμένο. Συνάντηση των δύο φαβορί της χρονιάς όπου… η μία ταινία δεν θα χρειαστεί να βγάλει τα μάτια της άλλης! Συμφώνησε και το Σωματείο των Σεναριογράφων.

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Σωστά (και προφανή) και τα δύο.

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΑΙΝΙΑ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: «Ο Μυστικός Πράκτορας» (O Agente Secreto) του Κλέμπερ Μεντόνσα Φίλιου, από τη Βραζιλία. Έχει συνολικά τέσσερις υποψηφιότητες (μαζί με καλύτερη ταινία, πρώτο ανδρικό ρόλο και casting). Έχει και μία Χρυσή Σφαίρα ξενόγλωσσου στο τσεπάκι του. Είναι πιο σινεμά από τον κύριο αντίπαλό του, το νορβηγικό «Συναισθηματική Αξία», και οι αναφορές του στην 7^η Τέχνη (με μία κινηματογραφική αίθουσα να παίζει έναν παράδοξο ρόλο «κλειδί» στο φιλμ) κολακεύουν τον κόσμο αυτού του χώρου.

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Εδώ συναντάμε το δεύτερο κρούσμα του… «size matters»! Το πήρε η «Συναισθηματική Αξία», που ήταν υποψήφια για εννέα Όσκαρ. Έπρεπε να το υπολογίσω έτσι και όχι… καλλιτεχνικά.

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: «KPop Demon Hunters» των Μάγκι Κανγκ & Κρις Άπελανς. Κέρδισε το βραβείου του Σωματείου των Παραγωγών στην κατηγορία καλύτερης animated ταινίας, κέρδισε και το Annie, θα το συναντήσουμε και λίγο παρακάτω…

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Σωστά και προφανώς.

ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: «The Perfect Neighbor» των Γκίτα Γκάντμπιρ, Αλίσα Πέιν, Νίκον Κουάντου & Σαμ Μπίσμπι. Πολυβραβευμένη παραγωγή του Netflix, για μια φιλονικία γειτόνων που πήγε εντελώς λάθος (σε εγκληματικό βαθμό), με Police body camera footage και συνεντεύξεις ανθρώπων οι οποίοι βίωσαν την κατάσταση ως μάρτυρες.

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Εντάξει, εδώ μιλάμε για ξεφτίλα! Νόμιζαν πως έκαναν πολιτικό statement και το πήρε το «Mr. Nobody Against Putin». Με άλλο… τίτλο, θα το ψάχναμε!

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: Μάικλ Μπάουμαν για το «Μια Μάχη Μετά την Άλλη». Πρώτη του υποψηφιότητα. Το Σωματείο του κλάδου του συμφώνησε. Άλλοι συνυποψήφιοι υπερτερούν σε αισθητική και ατμόσφαιρες, εδώ υπάρχει διαφορετικού τύπου όγκος δουλειάς και πολύ πιο σύνθετες απαιτήσεις γυρισμάτων.

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη της βραδιάς! Το πήρε η Ότομν Ντουράλντ Άρκαπαου για το «Αμαρτωλοί». Πρώτη φορά σε γυναίκα αυτό το βραβείο! Έγινε ένας μικρός πανζουρλισμός, ήταν όμορφη η στιγμή.

ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΝΤΑΖ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: Άντι Γιούργκενσεν για το «Μια Μάχη Μετά την Άλλη». Παρθενική υποψηφιότητα. Η σωματειακή ψήφος ήταν με το μέρος της, στην κατηγορία… της κωμωδίας! Η σεκάνς με τους λόφους θα διδάσκεται (σε συνδυασμό με τη δουλειά που έκανε και ο από πάνω…). Σε περίπτωση που εδώ προκύψει… «αμαρτία», τα βαμπίρ θα σαρώσουν!

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Σωστά και τίμια.

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑ & ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: Και τα δύο στο «Frankenstein». Στην πρώτη κατηγορία για τους Ταμάρα Ντέβερελ (production design) (δεύτερη υποψηφιότητα) & Σέιν Βιό (set decoration) (τρίτη υποψηφιότητα, Όσκαρ το 2018 για το «Η Μορφή του Νερού»). Οι συνάδελφοί τους και στους δύο κλάδους τους προτίμησαν στην κατηγορία του έργου περιόδου. Στη δεύτερη κατηγορία, η Κέιτ Χάουλεϊ (πρώτη υποψηφιότητα), επίσης με σωματειακή βράβευση για δουλειά περιόδου. Δύσκολα μπορούν να χώσουν δόντια εδώ τα βαμπίρ. Αν κάπου χωρέσει spoiler, όμως, θα το κάνει η Ρουθ Κάρτερ («Αμαρτωλοί»), στο παρελθόν (2019 και 2023) σκανδαλωδώς βραβευμένη και για τα δύο «Black Panther» (αυτό αρκεί να μας βάζει σε κάποια ανησυχία…).

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Σωστό, διπλό «χτύπημα».

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΟΥΣΙΚΗ & ΤΡΑΓΟΥΔΙ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: Ε, λοιπόν, θα το ρίξω αλλού (κι ας το χάσω το στοίχημα)! Μαξ Ρίχτερ (φωτό) στη μουσική για το «Άμνετ». Το σωματειακό βραβείο των Συνθετών πήγε στον Λούντβιγκ Γκούναρσον («Αμαρτωλοί»), αλλά εγώ θα την πω την «αμαρτία» μου: δεν συγκράτησα απολύτως τίποτα από αυτό το score! Στο τραγούδι τα πάντα «κλειδώνουν» προς το «Golden» από το «KPop Demon Hunters». Ναι, η κορεάτικη pop έκανε «ντου» και στα Όσκαρ (φωτό)!

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Μέσα στο τραγούδι (ευκολάκι), αλλά το βραβείο του score πήγε στον Λούντβιγκ Γκούναρσον («Αμαρτωλοί»). Τα προγνωστικά τον ήθελαν, το μέσα μου όχι…

ΟΠΤΙΚΑ ΕΦΕ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: Τυπικά πράγματα. Τζο Λετέρι, Ρίτσαρντ Μπάνεχαμ, Έρικ Σάιντον & Ντάνιελ Μπάρετ για το «Avatar: Φωτιά και Στάχτη». Πραγματικός άθλος δουλειάς.

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Όντως, τυπικά μέσα.

ΜΑΚΙΓΙΑΖ & ΜΑΛΛΙΑ

ΕΓΡΑΦΑ ΧΘΕΣ: Μάικ Χιλ, Τζόρνταν Σάμιουελ & Κλιόνα Φιούρεϊ για το «Frankenstein». Είναι ολίγον προφανές πως θα προτιμηθεί… η δίμετρη κορμάρα (και τα ράμματα!) του «τέρατος» Τζέικομπ Ελόρντι. Δεκάωρα χτυπούσαν στη δουλειά οι άνθρωποι!

Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Σωστό κι αυτό.

Παραδοσιακά, είχα αφήσει εκτός τα υπόλοιπα μικρά (λέγε με και shorts), όπου συνέβη και η επική κουλαμάρα ισοψηφίας στην κατηγορία του live-action short (!), ενώ στο ενιαίο (πια) βραβείο του ήχου o νικητής ήταν φυσικά το «F1: Η Ταινία».

Υ.Γ. Δεν το πέρασα τόσο απολαυστικά το ξενύχτι φέτος. Πολλές υποψηφιότητες σε λιγότερες ταινίες, ένα δίπολο που κατά τη διάρκεια της βραδιάς έχανε το ενδιαφέρον του (γιατί γινόταν προφανές το αποτέλεσμα), ένας κακός παρουσιαστής, μία αίσθηση απουσίας της παλιάς αίγλης του θεσμού. Αλλά και του χρόνου εδώ θα ‘μαστε, δεν γίνεται και διαφορετικά…