του Ηλία Φραγκούλη

Όπως συνηθίζω να λέω επί σειρά δεκαετιών (στο repeat), το να κάνεις προβλέψεις για τα Όσκαρ είναι βαθύτατα… εγωκεντρικό και υποκειμενικό! Είναι μια εσωτερική πάλη του δικού σου γούστου και της δικής σου προσμονής, να κερδίσουν αυτά που προτιμάς, απέναντι στην υποχρέωση του να ακούσεις τις «εντολές» του ξένου Τύπου, των ανθρώπων που βιώνουν σχεδόν εκ των έσω τη βιομηχανία του Χόλιγουντ, αλλά και ν’ ακολουθήσεις τα άπειρα βραβεία που έχουν προηγηθεί και «φανερώνουν» (υποτίθεται) ρεύματα ή τάσεις που αφορούν τον τρόπο σκέψης των χιλιάδων ψηφοφόρων της Ακαδημίας.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να προσθέσω ότι τα μέλη της Ακαδημίας δεν έχουν το αλάνθαστο. Δεν αποτελούν ένα είδος «ανώτερης δύναμης» που ξεπερνά τη γνώμη του… οποιουδήποτε (αν θες). Ναι, είναι καλλιτέχνες, μα πρωτίστως είναι… άνθρωποι. Με παιδεία, με διαφορετική κουλτούρα, με προσωπικό γούστο, με συγκρουόμενες αντιλήψεις περί αισθητικής, με… φίλους και γνωστούς. Βλέπουν τις ίδιες ταινίες με εμάς, επιλέγουν κάτι που τους αρέσει ή θεωρούν ότι είναι πιο σπουδαίο από κάτι άλλο ως δουλειά, το ψηφίζουν και, ετησίως, όλες αυτές οι χιλιάδες των ανθρώπων (10.136, νέος αριθμός ρεκόρ, 231 περισσότεροι από πέρσι!) καταλήγουν – εκ του πλειοψηφικού αποτελέσματος – να βραβεύουν συναδέλφους τους ή έτερα μέλη της Ακαδημίας σε ένα κάρο κατηγορίες. Θεωρώντας ότι ψήφισαν τον (έναν και) καλύτερο.

Μετά το μικρό break του 2025, όπου αρνήθηκα να έχω συμμετοχή σε όλο αυτό το ξεφτιλίκι που ήταν η περσινή οσκαρική κούρσα, περνάμε σε μία εντελώς διαφορετική φάση όπου οι «πρωταγωνιστές» των Όσκαρ είναι δύο κι έχουν σχεδόν τις ίδιες πιθανότητες να σαρώσουν! Έτσι, η φετινή χρονιά δεν δίνει ξεκάθαρες ευκαιρίες για προγνωστικά. Ας ξεκινήσουμε από τα επαγγελματικά Σωματεία (που μετράνε στις πλέον βασικές κατηγορίες):

Σωματείο Παραγωγών: «Μια Μάχη Μετά την Άλλη»
Σωματείο Σκηνοθετών: «Μια Μάχη Μετά την Άλλη»
Σωματείο Ηθοποιών: «Αμαρτωλοί»
Σωματείο Σεναριογράφων: «Αμαρτωλοί» (πρωτότυπο) και «Μια Μάχη Μετά την Άλλη» (διασκευασμένο)
Σωματείο Μοντέρ: «Αμαρτωλοί» (δράμα) και «Μια Μάχη Μετά την Άλλη» (κωμωδία)
Σωματείο Διευθυντών Φωτογραφίας: «Μια Μάχη Μετά την Άλλη»

Οι «Αμαρτωλοί» του Ράιαν Κούγκλερ (φωτό 1) είναι υποψήφιοι για 16 βραβεία Όσκαρ (ρεκόρ όλων των εποχών για τον θεσμό!), το «Μια Μάχη Μετά την Άλλη» του Πολ Τόμας Άντερσον (φωτό 2) είναι υποψήφιο για 13 Όσκαρ. Το πρώτο φιλμ υπερτερεί του δεύτερου με επιπλέον υποψηφιότητες στις κατηγορίες κοστουμιών, τραγουδιού, οπτικών εφέ και μακιγιάζ / μαλλιών, ενώ το δεύτερο φιλμ μετρά δύο υποψηφιότητες στην κατηγορία του δεύτερου ανδρικού ρόλου έναντι της μίας του πρώτου. Το άλλο «αστείο» είναι πως και οι δύο ταινίες προέρχονται από το ίδιο χολιγουντιανό studio, της Warner Bros., κοινώς δεν υπήρξε «κόντρα» προώθησης τύπου… «ποιος την έχει μεγαλύτερη»! Όσο για το box-office, οι «Αμαρτωλοί» έχουν φέρει 279.989.632 δολάρια στα αμερικανικά ταμεία (και 369.425.281 συνολικά, μαζί με το international) και το «Μια Μάχη Μετά την Άλλη» 72.286.604 δολάρια στα αμερικανικά ταμεία (και 209.586.604 συνολικά, μαζί με το international), δηλαδή… ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα για την ντόπια αγορά!

Τρέχα βγάλε άκρη! Εάν ποντάρουμε στο ποιοι είναι οι περισσότεροι που ψηφίζουν αριθμητικά εντός της Ακαδημίας σε συνάρτηση με τα βραβεία των Σωματείων και προσθέσουμε και τον παράγοντα των ντόπιων κινηματογραφικών ταμείων, τότε οι «Αμαρτωλοί» έχουν περισσότερες πιθανότητες για το Όσκαρ καλύτερης ταινίας, ενώ εάν το φιλμ έχει «ρεύμα» γενικά, μπορεί να κάνει spoiler και σε κατηγορίες που δεν το περιμένουμε! Last but not least, για την κατηγορία της ταινίας, υπάρχει κι ένα… τρίτο και «τρελό» ενδεχόμενο, εξαιτίας του τρόπου που ψηφίζουν γι’ αυτό το βραβείο τα μέλη της Ακαδημίας: εάν σχεδόν όλοι έχουν πολύ ψηλά σε ψήφους το «Άμνετ» της Κλόι Τζάο (φωτό), εκεί που θα τελειώνει η βραδιά (και η τελετή απονομής)… μπορεί να «τους πάρει τα σώβρακα» και να ψαχνόμαστε όλοι μαζί!

Πράγματα που (επίσης) αξίζει να προσέξουμε ή να περιμένουμε απόψε: α) πόσο… πολιτικές (και αντι-τραμπικές) θα είναι οι δηλώσεις επί σκηνής και αν τα politics έχουν επηρεάσει σε διάφορες βραβεύσεις, β) πόσο κλάμα μπορεί να πέσει στην αναφορά της «απουσίας» του Ρόμπερτ Ρέντφορντ (ίσως με τραγούδι…) και γ) εάν θα επιχειρηθεί… τρομοκρατικό χτύπημα, με φόβους για επίθεση ιρανικών drones! Σε σχέση με αυτό το τελευταίο, στο παρελθόν είχαν υπάρξει προβληματισμοί για την ασφάλεια της τελετής απονομής το 2002 (λόγω 9/11), το 2003 (λόγω του πολέμου στο Ιράκ) και το 2006 (λόγω του controversy με το παλαιστινιακό φιλμ «Paradise Now»). Εκτός από φέτος, το FBI είχε λάβει δρακόντεια μέτρα ασφαλείας το 2002, το 2012 και το 2019.

Στην επόμενη σελίδα ακολουθούν οι τελικές προβλέψεις μου για τα Όσκαρ του 2026 (αν έπαιζα ρωσική ρουλέτα, θα ήταν πιο απλό). Αύριο θα επανέλθω, μετρώντας… θύματα και πληγές (καλό πράγμα είναι και η αυτοκριτική). Βασικό χαρακτηριστικό της λίστας που ακολουθεί: ένας είναι ο νικητής, όχι το τάδε μπορεί να το πάρει, αλλά είναι από δίπλα και το άλλο και άμα προκύψει το παράλλο μπορεί και να τα πάρει το τέταρτο και σας τα έλεγα, εγώ τα είχα «προβλέψει»…