FreeCinema

Follow us

ΕΝΑ ΠΙΣΤΟΛΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΕΡΙ (2012)

(UNA PISTOLA EN CADA MANO)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραματική Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σεσκ Γκάι
  • ΚΑΣΤ: Ρικάρντο Νταρίν, Έντουαρντ Φερνάντεθ, Τζόρντι Μογιά, Αλμπέρτο Σαν Χουάν, Λουίς Τοσάρ, Κλάρα Σεγκούρα, Λέονορ Γουάτλινγκ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 95’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ

Παλιοί κολλητοί συναντιούνται τυχαία και τα «ξερνάνε» όλα. Χωρισμένος daddy πλευρίζει μάταια την πρώην του, έγκυο από νεότερο γκόμενο. Παντρεμένος με παιδιά υπάλληλος τα ρίχνει δειλά σε τσαούσα συναδέλφισσα κι εκτίθεται. Συμβίες επιστηθίων ξεγυμνώνουν τα χαΐρια των προκομμένων τους η μία στον άνδρα της άλλης ενώ οδεύουν χωριστά σε σπιτικό σουαρέ. Όπου…

… απλώς κάποιοι εκ των άνωθι λεγάμενων αποδεικνύονται έκπαλαι γνωστοί. Αλλά και αν δεν έβαλε τελικά κάτω το Μάμετ, «μ’ ένα σμπάρο δυό τρυγόνια» έχει «και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο» (κάτι ανάμεσα στις δύο δικές μας παροιμίες «λέει» το ισπανικό γνωμικό που βαφτίζει το φιλμ) ο Βαρκελωνέζος του «Ζευγάρια στην Πόλη», που τα ξανακοιτάζει 10 χρόνια μετά υπό το πρίσμα της ήττας του machismo στην πιο απολαυστικά, ενδοσκοπικά fuerte ταινία του.

Απερίφραστα, το «Πριν τα Μεσάνυχτα» αποκτάει νιλαμπιουτικά τον καταλανικό portmanteau ανταγωνιστή του σ’ αυτές τις 6 πράξεις για το – «cherchez la femme» δάκτυλου – 40+ ανδρικό ασθενές φύλο, όπου η φοβία ή το τίμημα του επωμισμού των ευθυνών, η πατρική απώλεια και η πατρότητα (ή όχι), η ενεργητική ή παθητική απιστία, η με λουφαγμένη την τεστοστερόνη ζηλοφθονία, η επαγγελματική και η γαμήλια αποτυχία, η κρυπτομισογυνική ή φαντασιωσική συμπτωματολογία, η «δε μου κάνει κούκου» παθολογία, η παραλλαγμένη εφηβική φιλία και η προκλιμακτηριακή κραυγή για μία δεύτερη ευκαιρία γίνονται εν πολλοίς έξοχα φέτες.

Φέτες (όχι χαμόν, μακριά από μας) στιχομυθιών και συμπεριφορικού βάλε-βγάλε μασκών με λεπτές αποχρώσεις σε μιά γκάμα απ’ το εξορκιστικό, συμπάσχον χιούμορ (το 1ο σκετς) ως το «φάε πόρτα» των σχέσεων (το 2ο) κι απ’ το bromance κέρατο (το 3ο) ως τις «καρφωμένες» απ’ τα θηλυκά αγκυλώσεις και ματαιώσεις των hombre (το 4ο και το 5ο), ενίοτε μ’ ένα twist καταστασιακής έκπληξης, συνηθέστατα με πειστικότητα, και πάντα σερβιρισμένες σε μία «πώς τα φέρνει η ζωή» συγκυρία.

Πλάι στους διαλόγους (η πιο σοφιστικέ στιγμή του – μόνιμου συνσεναριογράφου του Μπλαουγκράνα δημιουργού – Τομάς Αραγκάι) «γράφει» και η διδασκαλία υποκριτικής (εντυπωσιακά κερδισμένο το ρίσκο διανομής στον gay Κάμαρα ως straight διαζευγμένο μπαμπά και τον γόη Νοριέγκα ως οικογενειάρχη χαρτογιακά ρεζίλι σε απόπειρα ξενοπηδήματος), ενώ η ούτε για ένα δευτερόλεπτο βαρετή πλανοθεσία (ο θρίαμβος του less is more ντεκουπάζ που δίνει λύσεις) σε κρατάει διαρκώς κοντά στους χαρακτήρες, από τους οποίους ουδείς γίνεται αντιπαθής.

Επίτευγμα δεδομένου του σχεσεακού και εγώ φορτίου που κουβαλιέται εδώ, με τις μικροπαρασπονδίες σε ρολίστικες τσαλκάντζες ερμηνειών και τη δραματουργία (κυρίως στη ρομπιαστικά ευνουχιστική girl power τροπή – καθρέφτη επιβήτορα και στο «κατάπιε το» στο… τελείωμα του εναλλάξ striptease συζύγων και στη μάζωξη αρσενικών) να συγχωρούνται. Πήδα το αυτό και είσαι κι εσύ εδώ με «Ένα Πιστόλι σε Κάθε Χέρι». Το έχει μάλλον βιωμένο ο Σπανιόλος και το «παίζει» έτσι των αρσενικών το ahora mismo χουνέρι…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αγόρι, αν εκτιμάς το (κατα)χέρι(ασμα) στα εσώψυχα και τα «άκυρα» των ομοίων σου με τεχνημένα reality σούξου μούξου σε μισή ντουζίνα… κομμάτια, μη σου ξεφύγει. Κορίτσι, θέλεις το ίδιο και την απάντηση στο «Μα, πού πήγαν όλοι οι άνδρες;»; Εδώ. Τουρίστα, ψάχνεις Λα Ράμπλα, μποτεγιόν, Γκαουντί, Καμπ Νου; Αλλού.


MORE REVIEWS

ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΚΛΕΦΤΗ

Διαρρήκτης φάντασμα ρημάζει τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία των Καννών. Οι Αρχές παρακολουθούν στενά τον συνήθη ύποπτο Τζον Ρόμπι, ο οποίος έχει αποσυρθεί από το «άθλημα», προτιμώντας να φλερτάρει με βαθύπλουτες Αμερικανίδες παραθερίστριες.

ΟΙ 12 ΕΝΟΡΚΟΙ

Ένας νεαρός αντιμέτωπος με την ηλεκτρική καρέκλα. Δώδεκα άνδρες που καλούνται να πάρουν την τελική απόφαση για την οριστική αθώωση ή την αμετάκλητη καταδίκη του. Ένα κλασικό δικαστικό δράμα για γερά νεύρα.

Ο ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΚΟΠΕΡΦΙΛΝΤ

Η ζωή στο Λονδίνο του 19ου αιώνα είναι για τον Ντέιβιντ Κόπερφιλντ μία διαρκής εναλλαγή ευτυχίας και τραγωδίας. Χάρη στην επιμονή και τη φιλοδοξία του, καθώς και μέσω της συναναστροφής του με κάθε λογής «παράξενους» τύπους, θα προσπαθήσει να βρει αυτό που από μικρός ονειρεύεται, χωρίς απαραίτητα να γνωρίζει από πάντα τι είναι αυτό.

ΝΕΟΙ ΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΣΘΕ

Τρεις αχώριστοι κι αγαπημένοι παιδικοί φίλοι, ο Εμίλ, ο Πιερό και ο Αντουάν, ξανασμίγουν στη γενέτειρά τους, στα 70 τους πλέον, με αφορμή την κηδεία της γυναίκας του τελευταίου. Όταν ένα γράμμα της εκλιπούσας βλέπει το φως της δημοσιότητας για πρώτη φορά, με καθυστέρηση δεκαετιών, ο Αντουάν είναι αποφασισμένος ν’ αλλάξει μέχρι και χώρα, ώστε να τιμωρήσει παραδειγματικά τον άνθρωπο που είχε μπλέξει μαζί της. Μοναδική ελπίδα να αποτραπεί το μοιραίο; Οι δύο γερασμένοι αλλά θεότρελοι φίλοι του.

ΟΤΑΝ ΑΝΘΙΖΕΙ Η ΝΙΟΤΗ

Πόσο μπορεί ν’ αντέξει μια φιλία; Ο Τζούλιο, ο Πάολο, ο Ρικάρντο και η Τζέμα μεγαλώνουν, ερωτεύονται, χωρίζουν τους δρόμους τους, μισιούνται, αγαπιούνται ξανά, μοιράζονται τις επιτυχίες και τις ήττες τους, μέσα σ’ ένα διάστημα βίου σαράντα ετών.