FreeCinema

Follow us

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (2020)

(THE TRIP TO GREECE)

  • ΕΙΔΟΣ: Τουριστική Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μάικλ Γουίντερμποτομ
  • ΚΑΣΤ: Στιβ Κούγκαν, Ρομπ Μπράιντον
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 103'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FILMTRADE / TANWEER

Ο Στιβ και ο Ρομπ περνούν μία εβδομάδα διακοπών στην Ελλάδα.

Τα πάντα ξεκίνησαν το 2010, με την τηλεοπτική σειρά «The Trip» του BBC. Η κυριακάτικη βρετανική εφημερίδα The Observer είχε ζητήσει από τον Στιβ Κούγκαν να κάνει κριτική κάποιων εστιατορίων ανά τη χώρα, ο συνάδελφος και φίλος του Ρομπ Μπράιντον τον ακολούθησε στο σχετικό road trip και ο Μάικλ Γουίντερμποτομ (που τους σκηνοθέτησε στο «Tristram Shandy: A Cock and Bull Story» το 2005) στάθηκε πίσω από τις κάμερες. Ένα edit των έξι επεισοδίων της σειράς πήρε τη μορφή ταινίας και το ίδιο συνέβη με τις συνέχειές της, «Ταξίδι στην Ιταλία» (2014) και «Ταξίδι στην Ισπανία» (2017). Ατυχώς, στο πέρασμα των χρόνων, η φθίνουσα πορεία του project είναι ορατή και, πλέον, στο «Ταξίδι στην Ελλάδα» το αποτέλεσμα κουράζει πραγματικά. Εκτός αν ο θεατής είναι αλλοδαπός και μπορεί (ν’ αντέξει και) να παρακολουθήσει τούτο το φιλμ σαν ένα τουριστικό, σχεδόν αυτοσχέδιο ντοκιμαντέρ, αποκλειστικά και μόνο για τις ομορφιές της Ελλάδας και κάποιες μυθολογικές πληροφορίες.

Κατά τα άλλα, το «Ταξίδι στην Ελλάδα» παρακολουθεί ένα (κυρίως) road trip των δύο ηθοποιών σε διάφορες περιοχές (με έμφαση στην Πελοπόννησο), όπου ο Στιβ οδηγεί, μιλάνε στον δρόμο και κάνουν στάσεις για φαγητό. Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας τούς βρίσκει σε τραπέζια εστιατορίων, να τρώνε και ν’ αυτοσχεδιάζουν διαλόγους… όχι ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, με κάποιες αναφορές στο επάγγελμά τους και την pop κουλτούρα (ενίοτε). Μιμήσεις άλλων συναδέλφων και φιλμικών τους ρόλων, αστειάκια για τα βραβεία που έχουν αποκτήσει (ή όχι…) στην καριέρα τους, παρατηρήσεις για τη θέα (συνήθως θαλασσινή), σχόλια για τους σερβιτόρους, λιγοστές πολύ προσωπικές στιγμές (το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει ο γηραιός πατέρας του Κούγκαν στην Αγγλία και η επερχόμενη ολιγοήμερη επίσκεψη της συζύγου τού Μπράιντον στο νησί της Ιθάκης).

Οι σεκάνς των διαλόγων στα τραπέζια είναι πραγματικά ενοχλητικές σε διάρκεια και… δεν σε αφορούν, αφήνοντας μονάχα μία αίσθηση «ζήλιας» στον θεατή, ο οποίος απλώς κοιτάζει τα πιάτα τους και περιμένει τι θα τους σερβίρουν στο επόμενο εστιατόριο, με μικρά «διαλείμματα» – σταθμούς της διαδρομής σε αρχαιολογικούς χώρους, ώστε να υπάρχει ένα «subtext» αφήγησης που «δικαιολογεί» τη διαδρομή ως ένα είδος «Οδύσσειας» (από την αρχαία Τροία προς την Ελλάδα).

Η αλήθεια είναι πως οι Κούγκαν και Μπράιντον μιλούν και συμπεριφέρονται κάπως απαξιωτικά σε αρκετά σημεία του φιλμ, λες και εκπροσωπούν μία ανώτερη φυλή κουλτούρας και πνεύματος, ενώ ταυτόχρονα επιδεικνύουν μία τυπικά βρετανική «ξινίλα» παλιοχαρακτήρα – τουρίστα που ήρθε σε έναν ξένο τόπο για να αντιμετωπίσει τα πάντα και τους πάντες σαν «δουλικά». Για να μην παρεξηγηθώ από… διαφορετική σκοπιά, ουδεμία σχέση έχω με «πατριωτικές» κρίσεις και υστερίες! Απλά, αυτοί οι δύο τύποι έχουν ένα κάποιο attitude. Που η καριέρα τους στον καλλιτεχνικό χώρο δεν θα έλεγα ότι (μπορεί να) το επιτρέπει / υποστηρίζει. Και επειδή δεν ακούμε και καμία ιδιαίτερη σοφία από τα στόματά τους σε αυτά τα 100 και κάτι λεπτά που διαρκεί η μονταρισμένη κινηματογραφική version της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς, κάπου έχασα την υπομονή μου…

Υποθέτω ότι το θέαμα στο σπίτι, «σπασμένο» σε ολιγόλεπτα επεισόδια / μέρη, ίσως να είναι πιο αρεστό ή προσιτό. Έστω, αν το φιλμ μπορούσε να συνοδεύεται από πιάτα φαγητού κατά τη διάρκεια της προβολής του, να αποκτούσε ένα παράλληλο ενδιαφέρον, σαν ένα είδος «συμμετοχής» στο ίδιο τραπέζι. Το δέλεαρ αυτού του «Ταξιδιού στην Ελλάδα» από την άλλη πλευρά της οθόνης, όμως, με άφησε παγερά αδιάφορο, συχνά βαριεστημένο κι ενίοτε θυμωμένο. Τρέμε Tripadvisor!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Καρτ-ποσταλικές εικόνες με δύο… μάλλον αντιπαθητικούς τύπους που τρώνε, πίνουν και μιλάνε. Και αλλάζουν locations για να… φάνε, να πιούν και να μιλήσουν. Όχι μία συναρπαστική κινηματογραφική εμπειρία. Το προτείνεις μονάχα σε αλλοδαπούς φίλους σου, για να πάρουν «μάτι» από Ελλάδα. Μέχρι εκεί. (Στη video gallery, πάνω δεξιά, θα βρείτε ένα preview clip με τα δέκα πρώτα λεπτά της ταινίας. Για να ξέρετε τι έχετε να αντιμετωπίσετε…)


MORE REVIEWS

ΞΑΦΝΙΚΑ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ #10: ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

Αφού συμπλήρωσε τη δέκατη επέτειό του τον περασμένο Ιούλιο, το ΞΑΦΝΙΚΑ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ επιστρέφει για μία extra εβδομάδα προβολών, αποχαιρετώντας τούτη την αγαπημένη περίοδο των θερινών σινεμά και του κλασικού ρεπερτορίου, στο διάστημα 16 - 22 Σεπτεμβρίου 2021, πίνοντας Βίκος Cola στο σινέ ΡΙΒΙΕΡΑ, με δεκατέσσερις λατρεμένους κινηματογραφικούς τίτλους.

ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΟΤΤΟ

Ο Όττο Ρεχάγκελ, η πρόσληψή του ως προπονητή της Εθνικής Ελλάδος και ο θρίαμβος στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Όπως τα έζησε αυτός, οι συνεργάτες και οι παίκτες του.

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΕΡΣΙΚΩΝ

Εβραίος κρατούμενος σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, σε μία απέλπιδα προσπάθεια ν’ αποφύγει τον βέβαιο θάνατο, ισχυρίζεται πως στην πραγματικότητα είναι Πέρσης! Για καλή του τύχη, ο διοικητής του επιθυμεί διακαώς να μάθει να ομιλεί… φαρσί. Ή μήπως η τύχη του δεν είναι και τόσο καλή;

CRY MACHO

Μεγάλη δόξα των rodeo στο παρελθόν, ο Μάικ Μάιλο εξακολουθεί να δαμάζει άλογα και να εκπαιδεύει αναβάτες στα βαθιά του γεράματα. Το πρώην αφεντικό του θα στραφεί σ’ εκείνον για βοήθεια, ζητώντας του να βρει τρόπο και να φέρει πίσω στην πατρίδα τον ανήλικο γιό του, ο οποίος ζει στο Μεξικό, σχεδόν «αιχμάλωτος» στα χέρια της μάνας του.

ΑΝΤΙΟ, ΗΛΙΘΙΟΙ

Μεσόκοπη κομμώτρια τρώει ηχηρή σφαλιάρα από διάγνωση γιατρού που σχεδόν της ανακοινώνει το… «δεύτε τελευταίον ασπασμόν»! Πριν «φύγει», θα βαλθεί ν’ ανακαλύψει τα ίχνη του παιδιού που οι γονείς της έδωσαν για υιοθεσία, στερώντας της τη χαρά της… ανήλικης μητρότητας. Ένας προγραμματιστής που αποπειράται ν’ αυτοκτονήσει θα γίνει ο… από υπολογιστή Θεός της!