ΜΕΘΥΣΜΕΝΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ (2011)
(THE RUM DIARY)
- ΕΙΔΟΣ: Δραματική Κωμωδία
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μπρους Ρόμπινσον
- ΚΑΣΤ: Τζόνι Ντεπ, Μάικλ Ρισπόλι, Τζιοβάνι Ριμπίσι, Άαρον Έκχαρτ
- ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 120’
- ΔΙΑΝΟΜΗ: VILLAGE FILMS
Στο αμερικανοκρατούμενο όσο και παρακμιακό Πουέρτο Ρίκο του ‘60 ένας νεαρός δημοσιογράφος αναζητεί την τύχη του, μπλέκεται, όμως, στα σχέδια επιχειρηματιών που προσπαθούν να βάλουν στο χέρι παρθένες εκτάσεις του νησιού, αλλά και σε μια ερωτική περιπέτεια με τη γυναίκα ενός συνεργάτη του.
Ένα βιβλίο – θρύλος που εκδόθηκε δεκαετίες μετά τη συγγραφή του, ένας καταραμένος συγγραφέας του μεγέθους του Χάντερ Τόμσον κι ένα σενάριο που περιφερόταν για χρόνια στα γραφεία εταιρειών παραγωγής, δυστυχώς, δεν κάνουν απαραίτητα μια αξιομνημόνευτη ταινία. Όσο κι αν ο Μπρους Ρόμπινσον (σκηνοθέτης του cult και γνήσια μεθυσμένου «Ο Φίλος μου και Εγώ») έμοιαζε στα χαρτιά ιδανική επιλογή και ο – τρελαμένος με τον Τόμσον – Τζόνι Ντεπ η σίγουρη εγγύηση στο ρόλο του πρωταγωνιστή. Το «Μεθυσμένο Ημερολόγιο» ούτε κατά διάνοια… μεθυσμένο μοιάζει και, κυρίως, ούτε γι’ αστείο δεν προορίζεται ν’ αποκτήσει την cult διάσταση του «Φόβος και Παράνοια στο Λας Βέγκας» του Τέρι Γκίλιαμ.
Επίπεδο, διεκπεραιωτικό και αφόρητα βαρετό στη δίωρη διάρκειά του, το τουριστικό πόνημα του Ρόμπινσον (παρά τα διαβόητα μεθύσια του, τόσο κατά τη συγγραφή του σεναρίου όσο και κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων) δεν καταφέρνει παρά να επιδεικνύει την αγωνία και την απόγνωση στην προσπάθειά του να φανεί εκκεντρικό, αποτυγχάνοντας να μεταφέρει το παραμικρό από το φευγάτο όσο και κυνικό χιούμορ του βιβλίου, πόσω μάλλον το ταραγμένο πολιτικό background της εποχής. Ειλικρινά, κρίμα.
