FreeCinema

Follow us

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ (2013)

(THE RAILWAY MAN)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζόναθαν Τεπλίτσκι
  • ΚΑΣΤ: Κόλιν Φερθ, Νικόλ Κίντμαν, Τζέρεμι Ίρβιν, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Χιρογιούκι Σανάντα
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 116’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ / SEVEN FILMS

Ο Έρικ, πρώην αξιωματικός του βρετανικού στρατού που βασανίστηκε ως αιχμάλωτος πολέμου σε ιαπωνικό στρατόπεδο εργασίας, κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου, ανακαλύπτει πως ο άνθρωπος που υπήρξε υπεύθυνος για τη μεταχείρισή του, είναι ακόμα ζωντανός. Μετά τις παραινέσεις της γυναίκας του, που δεν αντέχει άλλο να τον βλέπει να ταλαιπωρείται από τις δυσάρεστες αναμνήσεις, ο Έρικ προετοιμάζεται για να συναντήσει τον παλιό βασανιστή του και να τον αντιμετωπίσει μια και καλή.

Μεταπολεμικά τραύματα, σκοτεινό παρελθόν (προσωπικό και ιστορικό), παρόν γεμάτο ανοιχτές πληγές, δυσλειτουργικοί ήρωες, ο «Κύκλος των Αναμνήσεων» – καλά το μαντέψατε – είναι άλλη μια ταινία για τη φρίκη του πολέμου. Αυτή τη φρίκη που αδυνατούν να διαχειριστούν όσοι την έζησαν και την κουβαλάνε αυτούσια στις ειρηνικές τους μέρες. Ο Έρικ ερωτεύεται την Πάτι, ανοίγουν σπίτι μαζί αλλά δεν μπορούν να ζήσουν ευτυχισμένοι αφού οι δαίμονες του πρώην αξιωματικού, δε λένε να τους αφήσουν σε ησυχία. Στα όρια της παράνοιας, με τους εφιάλτες να τον επισκέπτονται ακόμα και κατά τη διάρκεια της μέρας, ο Έρικ Λόμαξ είναι ένας άνθρωπος σε πλήρη σύγχυση. Σε πλήρη σύγχυση, όμως, είναι και η ταινία του Τζόναθαν Τεπλίτσκι που βασίζεται σε αληθινά περιστατικά. Όπως ο Λόμαξ, έτσι κι αυτή δεν ξέρει πού να κατευθυνθεί και τι να κάνει. Άλλοτε θυμίζει φιλμ καταγγελίας (με τα δυσάρεστα βιώματα του βετεράνου να δίνουν υλικό σε μακροσκελή flashback), άλλοτε ατμοσφαιρικό δράμα κι άλλοτε μεταμφιεσμένη, αστυνομική ταινία εκδίκησης. Ποτέ, όμως, δεν προκύπτει κάτι συνεκτικό και οργανωμένο απ’ όλο αυτό κι έτσι ο «Κύκλος» καταλήγει να κοροϊδεύει το θεατή, που σε καμιά στιγμή δεν μπορεί να αποφανθεί με σιγουριά για το τι είναι αυτό που παρακολουθεί.

Αρχικά, το βασικό της μειονέκτημα είναι αυτή η σκηνοθετική αμηχανία. Ο Τεπλίτσκι κόπτεται τόσο πολύ να αποδώσει αυτούσιο το δράμα του κεντρικού του ήρωα, που σπαταλάει πολύτιμο μέρος του φιλμικού χρόνου στην παρουσίαση των εμπειριών του, στο στρατόπεδο εργασίας. Εκεί που οι Ιάπωνες, έχοντας μετατρέψει τους Βρετανούς αιχμαλώτους σε δούλους για την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής, αποκαλύπτονται στην πεμπτουσία της σκληρότητάς τους, προκειμένου να δικαιολογηθεί επαρκώς το «σκάλωμα» του Λόμαξ σ’ αυτή τη μαύρη περίοδο της ζωής του. Αυτά τα διαρκή πισωγυρίσματα, όμως, έχουν σαν αποτέλεσμα μια αφηγηματική ανισορροπία, που κοστίζει στο φιλμ το κέντρο βάρους του. Με λίγα λόγια, το παρελθόν αποκτά πολύ μεγαλύτερη σημασία, και η εκτύλιξη των γεγονότων στο παρόν, αντί να φορτίζεται με κρισιμότητα και αγωνία, καταντάει σταδιακά αδιάφορη και πληκτική. Όταν, στην τρίτη πράξη πια, ο σκηνοθέτης θα ξαναβρεί τον μεγαλύτερο Έρικ να αντιμετωπίζει το δίλημμα της ζωής του (να εκδικηθεί ή να συγχωρέσει;), ο θεατής δε θα καίγεται και ιδιαίτερα να μάθει τη συνέχεια. Γιατί ακόμη κι αν του έχει μείνει το παραμικρό ενδιαφέρον, μετά την εξουθενωτική, ανοικονόμητη – και εντελώς ανέμπνευστη φορμαλιστικά – καταβύθιση στα χρόνια του πολέμου της δεύτερης πράξης, το υποτιθεμένο κρεσέντο… μόνο κρεσέντο δεν είναι. Καμιά συναρπαστική κλιμάκωση δε δυναμιτίζει, έστω και στο τέλος, την πλοκή, τίποτα δεν κορυφώνεται. Η ταινία σε «κρεμάει» κανονικά.

Πέρα απ’ όλα αυτά, υπάρχουν, επίσης, ενοχλητικά προβλήματα ρυθμού, μια μελό σοβαροφάνεια που θα ήθελε να είναι ποιητική αλλά μάλλον προς τον αφόρητο ακαδημαϊσμό κατρακυλάει, οι κουραστικές επαναλήψεις σκηνών που εκθέτουν τη βαρβαρότητα του εχθρού (αλλά και τη μετριότητα του σκηνοθέτη) κουρελιάζοντας τα νεύρα μας, και αυτό το, ψυχρό, διαπεραστικό, υποτίθεται φορτωμένο σιωπηλή απαντοχή και συζυγική λατρεία, βλέμμα της Κίντμαν, που μπορεί να σε στείλει μια ώρα αρχύτερα να κάνεις χαρακίρι. Τίποτα δε διασώζει αυτό το πηγμένο στους, δήθεν βαθυστόχαστους, συμβολισμούς περί εξιλέωσης και λύτρωσης, «γεροντικό» δράμα, ούτε καν η, ως συνήθως στιβαρή ερμηνευτική παρουσία σημαντικών ηθοποιών όπως ο Κόλιν Φέρθ και ο Στέλαν Σκάρσκαρντ. Μερικά φροντισμένα πλάνα, η ωραία σκηνογραφία και η – δικαιολογημένη από το μέγεθος μιας τέτοιας παραγωγής, οπότε ας μην το κάνουμε και θέμα – πειστική ανασύσταση εποχής, δεν μπορούν να σε αποζημιώσουν για τον χαμένο χρόνο και τη βαριά εκμετάλλευση της υπομονής σου. Ποια συγχώρεση; Παίρνεις εκδίκηση, χωρίς δεύτερη σκέψη, λέμε!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αυτοί που θα «ψαρώσουν» απ’ το καλό καστ και θα πληρώσουν εισιτήριο πρόκειται να βρεθούν προ δυσάρεστης εκπλήξεως! Ο «Κύκλος των Αναμνήσεων» είναι μια βαρετή, μεγαλόσχημη ταινία που περνιέται για σοφή, ενώ σου τρίβει στη μούρη, άκομψα, ένα χείμαρρο από κοινοτοπίες. Χωρίς να διαθέτει καν το στοιχειώδες σασπένς που υπόσχεται η υπόθεσή του, αυτό το χαρακτηριστικό δείγμα ρητορικού, «εκπαιδευτικού», νερόβραστου κινηματογράφου, δεν αξίζει, ούτε καν έναν απειροελάχιστο χώρο στη μνήμη, οποιουδήποτε σοβαρού κινηματογραφόφιλου. Στη λήθη κατευθείαν!


MORE REVIEWS

ΑΝΑΜΝΗΣΗ

Η Τζέσικα ακούει έναν ήχο.

VENOM 2

Ο reporter Έντι Μπροκ έχει βρει το μπελά του ως «ξενιστής» του Venom, τον οποίο προσπαθεί να τιθασεύσει και να κρατά μακριά από το έγκλημα. Ένας καταδικασμένος σε θάνατο serial killer είναι το θέμα που τον απασχολεί εσχάτως και η «κρυφή» του ερωτική ιστορία η νέα μεγάλη απειλή που μπορεί να οδηγήσει σε τεράστιο μακελειό.

ΓΚΑΓΚΑΡΙΝ

Παρέα εφήβων σε υπό κατεδάφιση κτηριακό συγκρότημα των παριζιάνικων προαστίων, ονειρεύεται να το γλιτώσει από την καταστροφή. Τα όνειρα ενός εξ αυτών είναι τόσο δυνατά, που φτάνουν… ως το διάστημα!

ΚΒΟ ΒΑΝΤΙΣ ΑΪΝΤΑ;

Η Άιντα είναι μία Βόσνια δασκάλα που μετατρέπεται σε διερμηνέα κατά την διάρκεια μιας ειρηνευτικής επιχείρησης του ΟΗΕ στη Σρεμπρένιτσα. Βλέποντας πως οι Ολλανδοί κυανόκρανοι μοιάζουν ανήμποροι να εγγυηθούν την ασφάλεια του άμαχου πληθυσμού απέναντι στις επικρατούσες σερβικές δυνάμεις, θα προσπαθήσει με όλες τις δυνάμεις της να προστατέψει την οικογένειά της, αλλά και τους συμπατριώτες της.

MINAMATA

Αμερικανός φωτογράφος καταφθάνει στην Ιαπωνία των αρχών της δεκαετίας του ’70, με σκοπό να φέρει στην επιφάνεια σκάνδαλο μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα της μικρής πόλης Μιναμάτα από βιομηχανικό κολοσσό, γεγονός που έχει σαν αποτέλεσμα μεγάλο ποσοστό των κατοίκων της να παρουσιάσουν μια σπάνιας μορφής θανατηφόρα παράλυση. Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα.