του Παναγιώτη Παναγόπουλου

Οι «Πειρατές!» της Aardman, της εταιρείας πίσω από τον «Wallace and Gromit» και το «Οι Κότες τό’ Σκασαν», μπορεί να μη σπάσουν εισπρακτικά ρεκόρ όπως το franchise των «Πειρατών της Καραϊβικής», είναι πάντως βέβαιο ότι θα διασκεδάσουν το οικογενειακό κοινό. Ίσως λίγο περισσότερο τους μεγαλύτερους θεατές – συνοδούς, που θ’ αντιληφθούν ευκολότερα τις σφήνες μοντιπαϊθονικού χιούμορ που πέφτουν από εκεί που δεν το περιμένεις. Παραδείγματα: Το πλήρωμα του Πειρατή Καπετάνιου πηγαίνει για το διαγωνισμό του Πειρατή της Χρονιάς στο νησί του Αίματος, που ονομάστηκε έτσι γιατί έχει το σχήμα του… αίματος (duh!!!). Λίγο πριν, ένας από τους ναύτες έχει φωνάξει: «Καπετάνιε, στοιχηματίζω τη μούρη μου γι’ αυτό», για να πάρει την απάντηση, «Σ’ ευχαριστώ, αλμπίνε πειρατή» και εμείς να έρθουμε φάτσα με το, πλέον, άχρωμο, σαν πανί πρόσωπό του.

Είναι αμέτρητες αυτές οι δόσεις βρετανικού χιούμορ, με cameos από τον Άνθρωπο Ελέφαντα και τη Τζέιν Όστεν, μέχρι τη βασίλισσα Βικτωρία – ninja fighter και τον Κάρολο Δαρβίνο – όχι και τόσο – κρυφά ερωτευμένο μαζί της. Οι Βρετανοί είναι δάσκαλοι στην παρωδία, επειδή πρώτα απ’ όλα σέβονται τα είδωλά τους, και οι «Πειρατές!» είναι ένα πολύ καλό δείγμα αυτής της σχολής. Ο Πειρατής Καπετάνιος, με το αγαπημένο του πουλί, τη «βαρυκόκκαλη Πόλυ», που από παπαγάλος αποδεικνύεται ότι είναι ένα σπάνιο ντόντο, είναι ένας τυπικός ήρωας που από loser γίνεται νικητής και παρ’ όλη την μπαγαποντιά και την ανικανότητά του, θέλεις να νικήσει γιατί, αν και απατεώνας, είναι συμπαθής και συναισθηματικός.

Εκτός από χιούμορ, οι «Πειρατές!» έχουν πολλή δράση, ενώ οι φιγούρες από πλαστελίνη της τεχνικής του claymation έχουν δεχτεί ψηφιακή βελτίωση, ώστε η κίνηση και οι εκφράσεις να φαίνονται λιγότερο χειροποίητες. Βάθος στην οθόνη προσθέτει το 3D, όμως, η ταινία δεν χάνει και στην παραδοσιακή κόπια. Στην Ελλάδα μπορεί να μην ακούμε τη φωνή του Χιου Γκραντ, όμως, είναι κρίμα να μη γίνεται καμία αναφορά στα ονόματα των ηθοποιών που έκαναν την ελληνική μεταγλώττιση.