FreeCinema

Follow us

Η ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΜΕΡΟΝ ΠΟΣΤ (2018)

(THE MISEDUCATION OF CAMERON POST)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ντεζιρέ Ακαβάν
  • ΚΑΣΤ: Κλόι Γκρέις Μορέτς, Σάσα Λέιν, Φόρεστ Γκούντλακ, Τζένιφερ Ίλι, Τζον Γκάλαγκερ Τζούνιορ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 91'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: WEIRD WAVE

Μια έφηβη αναγκάζεται από τη φανατικά θρησκευόμενη κηδεμόνα της να πάει σε κέντρο θεραπείας της ομοφυλοφιλίας στη Μοντάνα των ΗΠΑ, το 1993.

Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Έμιλι Ντάνφορθ και με το μεγάλο βραβείο της Κριτικής Επιτροπής του φετινού Φεστιβάλ Sundance στο τσεπάκι, η ταινία της Νεοϋορκέζας Ντεζιρέ Ακαβάν αφηγείται την ιστορία της Κάμερον που, αν και προσπαθεί να κρύψει τις ομοφυλοφιλικές της τάσεις στο έντονα θρησκευόμενο περιβάλλον της μικρής της κοινωνίας, ερωτεύεται μια από τις συμμαθήτριές της και «ξεμπροστιάζεται» στον χορό αποφοίτησης, όταν ο παρτενέρ της τις πιάνει στα πράσα σε ένα αυτοκίνητο. Η θεία και κηδεμόνας της ορφανής κοπέλας την τρέχει άρον-άρον σε ένα ορεινό «θεραπευτήριο», όπου η ύπουλα απειλητική διευθύντρια και ο συμπαθής ιερέας συνεργάτης της (και αδελφός της) έχουν ως στόχο τη «θεραπεία» από κάθε ομοφυλοφιλική τάση των νεαρών «ασθενών» τους. Η Κάμερον αρχικά θα δεχτεί πειθήνια (και κάπως ενοχικά) την «τιμωρία» της, όμως η ευκαιρία που της δίνεται εκεί για μια ειλικρινή ενδοσκόπηση, καθώς και η γνωριμία της με δύο άλλους απρόθυμες «ασθενείς», θα τη σπρώξουν προς την προσωπική της αλήθεια – και την πιθανή απελευθέρωση.

Η ιστορία μπορεί να διαδραματίζεται το 1993, τα «θεραπευτήρια» όμως υπάρχουν ακόμα στην πραγματικότητα, και είναι αρκετά. Η Ντάνφορθ, συγγραφέας του βιβλίου στο οποίο βασίστηκε η ταινία, εμπνεύστηκε από την πραγματική ιστορία του νεαρού Ζακ Σταρκ, ο οποίος πέρασε στην αληθινή ζωή την ίδια τραυματική (και κατά καιρούς εξευτελιστική) εμπειρία που μας αφηγείται μυθοπλαστικά η Κάμερον Ποστ. Η σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός (αν και δεν εμφανίζεται εδώ) Ακαβάν, της οποίας η νέα τηλεοπτική σειρά μόλις έκανε πρεμιέρα στη Βρετανία με τον απλό κι απέριττο τίτλο «The Bisexual», μπορεί να μην είχε προσωπική εμπειρία, δείχνει όμως να γνωρίζει καλά πώς λειτουργούν τα taboo και ο κοινωνικός αποκλεισμός ατόμων που δεν κρύβουν την ομοφυλοφιλία τους. Το κινηματογραφικό αποτέλεσμα είναι μια άκρως ενδιαφέρουσα προσωπική ιστορία, μέσω της οποίας παρουσιάζεται ένα γενικότερο κοινωνικό θέμα / πρόβλημα που δεν έχει εξερευνηθεί επαρκώς στο σινεμά (το «But I’m a Cheerleader» του 2000 είναι ένα σπάνιο παράδειγμα, ενώ συμπτωματικά φέτος βγαίνει και μια δεύτερη ταινία με κεντρικό θέμα τις «κλινικές αναστροφής ομοφυλοφιλίας», το επερχόμενο «Boy Erased» του Τζόελ Έτζερτον).

Η ταινία συνολικά, από πλευράς κινηματογραφικής αφήγησης, δεν αποτελεί κάτι το ιδιαίτερα πρωτότυπο. Η δομή της είναι μάλλον basic για το (δραματικό) είδος της: ένα γεγονός που φέρνει τη νεαρή ηρωίδα στη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται, οι αρχικές αντιξοότητες, οι νέοι φίλοι / σύμμαχοι, κάποιες αναπάντεχες τραγωδίες και η τελική συνειδητοποίηση της ενηλικίωσης. Ωστόσο, είναι ρεαλιστική, εξοικονομημένη και ειλικρινής στις προθέσεις της, καταφέρνοντας χαμηλότονα και χωρίς πολλά μεγαλόστομα, μελοδραματικά κλισέ, να επιδείξει τον παραλογισμό και τη σχεδόν αιρετική γελοιότητα αυτών των θρησκοληπτικών και αναπολογητικά φανατικά συντηρητικών «θεραπευτηρίων» (ο αγγλικός τίτλος χρησιμοποιεί τον όρο «κακή εκπαίδευση», αν και η ελληνική «διαπαιδαγώγηση» έχει μια επιτυχημένη δόση σαρκασμού), που δυστυχώς κάνουν ακόμα (ίσως και περισσότερο από ποτέ, δεδομένης της σύγχρονης, παλινδρομικής επικαιρότητας στις ΗΠΑ) χρυσές δουλειές εις βάρος νεαρών παιδιών που έχουν ήδη περάσει έτσι κι αλλιώς προβλήματα ανακάλυψης της αληθινής τους ταυτότητας.

Η Ακαβάν σκηνοθετεί άρτια τους πλειοψηφικά νεαρούς πρωταγωνιστές της, με την Κλόι Γκρέις Μορέτς, μια από τις πολλά υποσχόμενες star της γενιάς της, να ερμηνεύει έξοχα και με φυσική ειλικρίνεια όλα τα περίπλοκα ψυχολογικά στάδια της κεντρικής ηρωίδας, από την ενοχή και το ψυχικό «αυτομαστίγωμα», στην αμφιβολία και την τάση για επανάσταση κι ελευθερία. Ουσιαστικά, πρόκειται για μια κλασική ιστορία ενηλικίωσης, από αυτές που μας έχει συνηθίσει το (καλό) ανεξάρτητο αμερικάνικο σινεμά, απλώς διαδραματίζεται σε ένα σκηνικό που μπορεί να μοιάζει σχεδόν εξωπραγματικό. Δυστυχώς, πρόκειται για μια ντροπιαστική πραγματικότητα, πόσω μάλλον για τον 21ο αιώνα.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Κοινωνικό δράμα με ένα μάλλον άγνωστο έως τώρα στους περισσότερους επίκεντρο. Ενδέχεται να μην έχει τον έντονο συναισθηματικό αντίκτυπο που υπόσχεται, ωστόσο το παράξενο θέμα, οι προθέσεις, οι ερμηνείες αλλά και η ρεαλιστικά αυθεντική αφήγηση θα σε κάνουν να το σκέφτεσαι για καιρό. Όλα αυτά, βέβαια, αν δεν πιστεύεις στην εν λόγω  «θεραπεία», διαφορετικά μάλλον θα προσβληθείς, και μετά… πού να τρέχεις για εξαγνισμό!


MORE REVIEWS

DIGGER

Ο Νικήτας έχει βγάλει διαζύγιο με την υπόλοιπη κοινωνία και ζει σαν ερημίτης σ’ ένα χαμόσπιτο, στη καρδιά ενός δάσους στη Βόρεια Ελλάδα. Ο ερχομός της «ανάπτυξης» απειλεί τη γη του, μα περισσότερο δύσκολη θα είναι η διαχείριση του ενήλικα (πλέον) γιου του, ο οποίος επιστρέφει μετά από απουσία είκοσι ετών για να ζητήσει το μερίδιό του με δικαιώματα κληρονόμου.

ΤΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ

Ο Στίβεν είναι καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Ζει ευτυχισμένος με τη γυναίκα του και τα παιδιά τους, μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει την Άννα, μία μαθήτριά του από την Αυστρία, φίλη ενός αριστοκρατικής καταγωγής σπουδαστή. Ο ευκατάστατος οικονομικά, ευυπόληπτος κοινωνικά και τακτοποιημένος οικογενειακά Στίβεν, αισθάνεται έλξη για τη νεαρή κοπέλα, αλλά δεν έχει ούτε τη φυσική ούτε την ηθική δύναμη ν’ αντιμετωπίσει τις συνέπειες μιας σχέσης μαζί της.

ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ ΔΗΜΑΡΧΕ!

Δήμαρχος άσσος της ρεμούλας τοποθετεί στη θέση του τη σύζυγό του, μέχρι τουλάχιστον να περάσει η μπόρα των αποκαλύψεων που μετά βεβαιότητος θα τον φέρουν σε δύσκολη θέση έναντι του Νόμου. Μήπως, όμως, ισχύει και για τους Δημάρχους το ουδέν μονιμότερον του προσωρινού;

ΓΙΑΛΝΤΑ: Η ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ

Νεαρή γυναίκα, καταδικασμένη σε θάνατο για τη δολοφονία του συζύγου της, έχει μια τελευταία ευκαιρία να σώσει το κεφάλι της. Το μόνο που έχει να κάνει είναι να πείσει πως αξίζει τη συγχώρεση… των τηλεθεατών και της κόρης του θύματος σε «δικαστήριο» δημοφιλούς reality show!

ΣΤΗ ΖΑΛΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

O σαιξπηρικός μύθος του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας επιβιβάζεται σε πολύχρωμο roller coaster της Στοκχόλμης, μετατρέποντάς τον σε pop παραμύθι απαγορευμένου έρωτα. Η σκανδιναβική «απάντηση» στον… Μπαζ Λούρμαν;