FreeCinema

Follow us

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΑΞΙΤΖΗΣ (2024)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Στέργιος Πάσχος
  • ΚΑΣΤ: Κώστας Κορωναίος, Κλέλια Ανδριολάτου, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Έκτορας Λιάτσος, Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 114'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: WEIRD WAVE

Πελάτης TAXI αυτοκτονεί, ο οδηγός «εξαφανίζει» τον χαρτοφύλακα του μακαρίτη με περιεχόμενο… δεσμίδες χαρτονομισμάτων, η οικογένειά του βολεύεται για λίγο καιρό, όμως, ένα ενοχικό συναίσθημα τον οδηγεί πίσω στον τόπο της αυτοχειρίας, εκεί όπου θα συναντήσει μια κοπέλα που πενθεί και θα του ανατρέψει τη ζωή.

Έχω μία απίστευτη περιέργεια να μάθω και να δω τι είδους άνθρωποι (;) είναι αυτοί που διαβάζουν σενάρια και εγκρίνουν τις χρηματοδοτήσεις ταινιών μυθοπλασίας μεγάλου μήκους στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου! Γιατί δεν έχουν δεχθεί ακόμα… χουλιγκανική επίθεση θεατών που με κάποια αφέλεια μπορεί να οδηγήθηκαν σε σινεμά (παρακινούμενοι από τις συνήθεις γλειψιματικές «κριτικές» των δύο ή των τριών «αστεριών») τα οποία πρόβαλαν ελληνικές παραγωγές πληρωμένες «με τα λεφτά του Έλληνα φορολογούμενου» (sic); Γιατί δεν έχουν σκάσει βομβιστικές ενέργειες, γιατί δεν έχει ξεκινήσει ένας Εμφύλιος, ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, κάτι;

Η αρχική σεκάνς του «Τελευταίου Ταξιτζή» αποτελεί μία διόλου πρωτότυπη ιδέα για μικρού μήκους φιλμ με λανθάνουσα αντίληψη του χιούμορ και highlight την γκρίνια ενός πελάτη TAXI για την τιμή χρέωσης που αναγράφει το ταξίμετρο, μ’ ένα διπλό συνοδευτικό twist (της αυτοκτονίας και του χρηματικού ποσού που αναιρεί σουρεαλιστικά τον προηγούμενο διάλογο). Το ξεδίπλωμα της υπόλοιπης ιστορίας, όμως, πελαγοδρομεί μέσα σ’ έναν ανυπόφορο ρυθμό auteur-ίστικης νωχέλειας και νοηματικής ασημαντότητας, με το σκεπτικό της γραφής να προσεγγίζει αφηγηματικά (και λίαν επικινδύνως…) το επίπεδο επεισοδίου των… «Οικογενειακών Ιστοριών» του ALPHA! Με τη μόνη διαφορά ότι ένα τέτοιο δεν ξεπερνά καν τη διάρκεια της μίας ώρας, ενώ εδώ ο Στέργιος Πάσχος πλησιάζει το (χαλαρότατο…) δίωρο, δίχως να έχει να πει το παραμικρό παραπάνω! Αλλά δεν πειράζει. Εδώ κάνουμε «Τέχνη».

«Η πρόθεσή μου ήταν να φτιάξω μια ταινία με τη δομή του αστυνομικού θρίλερ, αλλά με κεντρικό θέμα την υπαρξιακή αναζήτηση του πρωταγωνιστή. Το σκέφτομαι τώρα και γελάω», σημειώνει ο σκηνοθέτης, αλλά για τον θεατή το γέλιο πρόκειται να κοπεί εσπευσμένα, καθώς το σενάριο περιλαμβάνει περισσότερη (και ακατάσχετη) φλυαρία παρά δραματουργία, η οποία (σταδιακά) περιορίζεται στο σεξουαλικό πάθος του (παντρεμένου) ταξιτζή για μια νεαρή που πενθεί τον αυτόχειρα και κάπως (πρέπει να) σχετίζεται με δαύτον.

Το τετριμμένο της κρίσης ηλικίας (του ταξιτζή) και το νεαρό του αντικειμένου του πόθου (του) αιωρείται πάνω σ’ ένα παντελώς αδιάφορο καταστασιακό, όπου η σεναριακή ανάπτυξη μοιάζει με πολυτέλεια και οι χαρακτήρες δεν έχουν ίχνος υπαρξιακής βαρύτητας, για να καταλήξουμε σε μια τεράστια σε μέγεθος σεκάνς κορύφωσης που (κανονικά) θα έπρεπε να έχει φέρει τους τρεις (παρόντες) ηθοποιούς σε άσχημη αμηχανία. Ειλικρινά, αισθάνθηκα οίκτο για την Κλέλια Ανδριολάτου, η οποία εκτίθεται ανεπανόρθωτα δίχως αντίκρισμα, επιδεικνύοντας μέγα ποσοστό επαγγελματικής σοβαρότητας, την οποία το φιλμ ούτε στη φαντασία του δεν θα ήταν ικανό ν’ αγγίξει. Και κάπου εδώ ν’ αναρωτηθώ: τι φάση με τον Πάσχο και τις σκηνές σεξ (κάτι που με είχε προβληματίσει και στο «Άφτερλωβ»); Τι «πρόβλημα» πρέπει να λύσουμε (πάλι) τούτη τη φορά για Έλληνα «δημιουργό»;

Όλο το φιλμ λες κι έχει γυριστεί για να υπάρξει αυτή η αποθέωση του awkward (και της… κλειδαρότρυπας!), ενώ εσύ αναζητάς σημασία και συνοχή σ’ ένα σκοτωμένο σεναριακά και σκηνοθετικά πλαίσιο, σερβιρισμένο με εικόνα «βιντεΐλας» που δεν αξιοποιεί κανένα τμήμα δουλειάς καλλιτεχνικά. Ο «επίλογος» του γιορτινού τραπεζιού, με το κοντινό πλησίασμα της Μαρίσσας Τριανταφυλλίδου, αν έβγαζε… υπότιτλους της σκέψης του χαρακτήρα (sic) της συζύγου, θα έγραφε: «Ποια είμαι; Τι κάνω εδώ; Ποιος είναι αυτός που μπήκε τώρα στο σπίτι; Ο άλλος, ο νεαρός, έχει αρραβωνιάρα, δηλαδή; Ακρίβυναν τα φασολάκια στο supermarket;».

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Πόσο κάνει ένα εισιτήριο στο σινεμά; Μπείτε σ’ ένα ΤΑΧΙ και πείτε στον οδηγό να σας αφήσει όταν το ταξίμετρο «γράψει» το αντίστοιχο ποσό. Στη διάρκεια της διαδρομής, θα έχετε μάθει περισσότερα για τη ζωή και την κοινωνία.


MORE REVIEWS

ΜΑΧΗ

Ένα απαγορευμένο ερωτικό πάθος στα χρόνια της δικτατορίας. Μια «εξορία» δεκαετιών για έναν ένστολο αξιωματικό, που επιστρέφει ξανά στην Ελλάδα ως γυναίκα, διεκδικώντας να βρει την ισορροπία ανάμεσα στην πατρότητα του παρελθόντος και τη μητρότητα του παρόντος.

CLUB KID

Ο Πίτερ, τριαντάρης Νεοϋορκέζος συν-ιδιοκτήτης club και promoter ξέφρενων parties, κάνει για πρώτη φορά στη ζωή του σεξ με γυναίκα που του «την πέφτει» σ’ ένα dark room, για να καυλώσει το one night stand του. Σχεδόν δέκα χρόνια αργότερα, η καλύτερή της φίλη του ανακοινώνει πως εκείνη αυτοκτόνησε και πρέπει ν’ αναλάβει τα καθήκοντά του… ως πατέρας!

GODZILLA MINUS ZERO

Στα 1949, ο πρώην πιλότος kamikaze Σικισίμα προσπαθεί να ξαναχτίσει τη ζωή του μαζί με την Νόρικο και τη μικρή Ακίκο, ενώ η Ιαπωνία εξακολουθεί να παλεύει με τις καταστροφικές πληγές που άφησε πίσω του ο πόλεμος και… το πέρασμα του Γκοτζίλα. Μέχρι τη στιγμή που η εμφάνιση του δράκου Γκίντορα ανατρέπει κάθε ελπίδα για ειρήνη. Ποιος μπορεί να τον αντιμετωπίσει… επί ίσοις όροις;

ΕΝΑΣ ΓΑΤΟΣ ΜΕ ΚΑΠΕΛΟ

Γάτος με καπέλο που για τα παιδιά φτιάχνει τρελό χαμό, μηχάνημα χρονοταξιδευτή πρέπει να πάρει πίσω πριν γίνει το κακό. Τη δουλειά του θα τη σώσει ή ένα επικίνδυνο… κάτι τον κόσμο θα στοιχειώσει;

WILD HORSE NINE

Στα 1973, λίγο πριν από το στρατιωτικό πραξικόπημα που θα ανατρέψει την (ανεπιθύμητα αριστερή) Κυβέρνηση του Σαλβαδόρ Αλιέντε, ο Κρις και ο Λι, πράκτορες της CIA, απολαμβάνουν ένα «ταξιδάκι αναψυχής» στο Νησί του Πάσχα, που ουσιαστικά έχει ως στόχο τον «τερματισμό» των υπηρεσιών του πρώτου.