FreeCinema

Follow us

Ο ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΨΥΧΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (2021)

(THE COURIER)

  • ΕΙΔΟΣ: Θρίλερ Κατασκοπίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ντόμινικ Κουκ
  • ΚΑΣΤ: Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Μεράμπ Νινίτζε, Ρέιτσελ Μπρόσναχαν, Τζέσι Μπάκλεϊ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 112'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Το έτος είναι το 1962 και η δαμόκλειος σπάθη του πυρηνικού πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ πλανάται πάνω από ολόκληρο τον κόσμο. Παρότι δεν υπάρχει κάτι χειροπιαστό ώστε να επιβεβαιώσει τους φόβους και τις φήμες, οι μυστικές υπηρεσίες της Μεγάλης Βρετανίας και της Αμερικής θα χρησιμοποιήσουν έναν απλό επιχειρηματία, για ν’ αποτελέσει τον δίαυλο επικοινωνίας μ’ ένα στέλεχος της σοβιετικής Κυβέρνησης που έχει αποφασίσει να αυτομολήσει.

Υπάρχουν οι καλές ταινίες, αυτές που σου μένουν στο μυαλό για μήνες, ίσως και χρόνια, κι ύστερα τις επισκέπτεσαι εκ νέου για να τις επανεκτιμήσεις. Υπάρχουν οι κακές ταινίες, για τις οποίες πραγματικά καταριέσαι την ώρα και τη στιγμή που ξόδεψες σχεδόν δύο ώρες (ή και παραπάνω…) από τη ζωή σου. Και υπάρχουν κι εκείνες που ειλικρινά αποτελούν το λεγόμενο value for money, αυτές που σου χαρίζουν ένα διασκεδαστικό, ωραίο βράδυ, βλέποντας κάτι που δεν διεκδικεί δάφνες αριστουργήματος, αλλά είναι φτιαγμένο με σεβασμό για τον κινηματογράφο, αλλά και τον θεατή. Η τελευταία κατηγορία είναι και η πιο δυσεύρετη στην εποχή που διανύουμε, αυτή της άκρατης σουπερμαρκετοποίησης του σινεμά, αυτό που (παραδείγματος χάριν) μπορούμε ν’ αποκαλέσουμε «χρυσό mainstream» και λείπει τόσο από την φιλμική παραγωγή του σήμερα. Γι’ αυτό, δεν μπορούμε παρά να δώσουμε τα εύσημα στον Ντόμινικ Κουκ (γνωστού μας από το «Ανεκπλήρωτος Γάμος» του 2018), ακόμα κι αν στο «Ο Κατάσκοπος του Ψυχρού Πολέμου» πετυχαίνει κάτι λίγο παραπάνω από τα βασικά.

Αν είχαμε ένα ευρώ για κάθε ψυχροπολεμική ταινία που έχουμε δει στη μεγάλη οθόνη τις τελευταίες δεκαετίες, θα είχαμε περίπου τα χρήματα για να γυρίσουμε τη δική μας παραγωγή! Ομολογουμένως, πρόκειται για μία περίοδο – χρυσωρυχείο κατασκοπικών ιστοριών, κι αυτή με την οποία θα ασχοληθούμε εδώ είναι αρκούντως εντυπωσιακή. Η εργαλειοποίηση ενός απλού πολίτη ως υπεράνω πάσης υποψίας «courier» άκρως απόρρητων πληροφοριών και, μάλιστα, με τέτοια συμβολή στην εκτόνωση της κρίσης του πυρηνικού πολέμου, είναι μια ιστορία που κάνει τους σεναριογράφους να τρίβουν τα χέρια τους. Και όσο κι αν, για μία ακόμη φορά, η παρουσίαση των δύο στρατοπέδων είναι (προβλεπόμενα) μονόπλευρη, το φιλμ κατέχει μία αρετή που δε συναντάμε συχνά στο είδος: οι δύο κεντρικοί χαρακτήρες είναι εξαιρετικά δομημένοι και ανεπτυγμένοι, κι εμείς, ως θεατές, ενδιαφερόμαστε πραγματικά για την τροπή αυτής της ιστορίας – όσο και να φανταζόμαστε το προς τα πού θα πάει. Μπένεντικτ Κάμπερμπατς και Μεράμπ Νινίτζε αλληλοσυμπληρώνονται σε κάθε σκηνή, σε ένα recital ήρεμης ερμηνευτικής δύναμης που «χτίζει» σταδιακά και σταθερά αυτό το ιδιότυπο «bromance» μεταξύ τους. Από κοντά και η Ρέιτσελ Μπρόσναχαν ως ιδεαλίστρια πράκτορας της CIA, όπως και ο Άνγκους Ράιτ ως cool, πραγματιστής Βρετανός ομόλογός της.

Είναι μία αρκετά ψυχαγωγική διαδρομή, το φιλμ που θα σε κάνει να πεις «μια ωραία βραδιά σινεμά», όσο κι αν το «ταβάνι» είναι (αναμφίβολα) περιορισμένο. Αν εξαιρέσουμε το χτίσιμο των χαρακτήρων, έχουμε να κάνουμε μ’ ένα αρκετά βραδυφλέγες θρίλερ, στο οποίο για μεγάλο χρονικό διάστημα δε συμβαίνει κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον – πέρα από τα συνεχόμενα ταξίδια των δύο πρωταγωνιστών μεταξύ Μόσχας και Λονδίνου. Ακόμα και η κλιμάκωση της «δράσης», είναι μία σεκάνς ελάχιστων λεπτών, που μοιάζει σχεδόν διεκπεραιωτική. Κι όμως, το τελικό πρόσημο είναι σίγουρα θετικό, ένα ατμοσφαιρικό αποτέλεσμα της στιβαρής σκηνοθεσίας, αλλά και του χαρακτηρο-κεντρικού σεναρίου του Τομ Ο’Κόνορ («Ο Σωματοφύλακας του Εκτελεστή»).

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Ένα απολύτως enjoyable, κατασκοπικό θρίλερ που σέβεται τον εαυτό του – και εσάς. Στην ακόμη πιο ευχάριστη ατμόσφαιρα ενός θερινού κινηματογράφου, πείθει καλύτερα ως επιλογή βραδινής εξόδου.


MORE REVIEWS

ΞΑΦΝΙΚΑ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ #10: ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

Αφού συμπλήρωσε τη δέκατη επέτειό του τον περασμένο Ιούλιο, το ΞΑΦΝΙΚΑ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ επιστρέφει για μία extra εβδομάδα προβολών, αποχαιρετώντας τούτη την αγαπημένη περίοδο των θερινών σινεμά και του κλασικού ρεπερτορίου, στο διάστημα 16 - 22 Σεπτεμβρίου 2021, πίνοντας Βίκος Cola στο σινέ ΡΙΒΙΕΡΑ, με δεκατέσσερις λατρεμένους κινηματογραφικούς τίτλους.

ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΟΤΤΟ

Ο Όττο Ρεχάγκελ, η πρόσληψή του ως προπονητή της Εθνικής Ελλάδος και ο θρίαμβος στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Όπως τα έζησε αυτός, οι συνεργάτες και οι παίκτες του.

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΕΡΣΙΚΩΝ

Εβραίος κρατούμενος σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, σε μία απέλπιδα προσπάθεια ν’ αποφύγει τον βέβαιο θάνατο, ισχυρίζεται πως στην πραγματικότητα είναι Πέρσης! Για καλή του τύχη, ο διοικητής του επιθυμεί διακαώς να μάθει να ομιλεί… φαρσί. Ή μήπως η τύχη του δεν είναι και τόσο καλή;

CRY MACHO

Μεγάλη δόξα των rodeo στο παρελθόν, ο Μάικ Μάιλο εξακολουθεί να δαμάζει άλογα και να εκπαιδεύει αναβάτες στα βαθιά του γεράματα. Το πρώην αφεντικό του θα στραφεί σ’ εκείνον για βοήθεια, ζητώντας του να βρει τρόπο και να φέρει πίσω στην πατρίδα τον ανήλικο γιό του, ο οποίος ζει στο Μεξικό, σχεδόν «αιχμάλωτος» στα χέρια της μάνας του.

ΑΝΤΙΟ, ΗΛΙΘΙΟΙ

Μεσόκοπη κομμώτρια τρώει ηχηρή σφαλιάρα από διάγνωση γιατρού που σχεδόν της ανακοινώνει το… «δεύτε τελευταίον ασπασμόν»! Πριν «φύγει», θα βαλθεί ν’ ανακαλύψει τα ίχνη του παιδιού που οι γονείς της έδωσαν για υιοθεσία, στερώντας της τη χαρά της… ανήλικης μητρότητας. Ένας προγραμματιστής που αποπειράται ν’ αυτοκτονήσει θα γίνει ο… από υπολογιστή Θεός της!