FreeCinema

Follow us

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΑΓΡΙΑΣ ΦΥΣΗΣ (2020)

(THE CALL OF THE WILD)

  • ΕΙΔΟΣ: Οικογενειακή Περιπέτεια
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κρις Σάντερς
  • ΚΑΣΤ: Χάρισον Φορντ, Ομάρ Σι, Νταν Στίβενς, Κάρα Τζι, Μπράντλεϊ Γουίτφορντ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 100'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Μεγαλόσωμος σκύλος του σαλονιού καταλήγει οδηγός έλκηθρου στην Αλάσκα της εποχής του πυρετού του χρυσού, περί τα τέλη του 19ου αιώνα. Καθώς τα αφεντικά του έρχονται και παρέρχονται, θα πρέπει να συνηθίσει να τα βγάζει μόνος του πέρα στη ζωή της άγριας φύσης.

Δεν είναι η πρώτη φορά που μεταφέρεται στον κινηματογράφο το περιπετειώδες μυθιστόρημα του Τζακ Λόντον «Το Κάλεσμα της Άγριας Φύσης». Η πρώτη, από τις (αρκετές) ομιλούσες ταινίες που διασκεύασαν το πασίγνωστο βιβλίο, γυρίστηκε το 1935 (υπάρχει και βωβή εκδοχή από το 1923!), με τον Κλαρκ Γκέιμπλ να κρατάει τότε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Επρόκειτο για το τελευταίο φιλμ της 20th Century Pictures πριν μετονομαστεί (λόγω συγχώνευσης) σε 20th Century Fox, με τη «διαβολική» σύμπτωση να είναι πως τούτο το «Κάλεσμα» αποτελεί το πρώτο που κυκλοφορεί υπό το νέο brand name 20th Century Studio, ως επακόλουθο της εξαγοράς της FOX από την Disney. Μία απόφαση της νέας ιδιοκτησίας, προφανώς, ώστε να οριστεί κατά κάποιον τρόπο η νέα εποχή του studio.

Υπάρχει, όμως, και μια μεγάλη (και πολύ πιο ουσιαστική) διαφορά ανάμεσα σε τούτη τη νέα version του «Καλέσματος της Άγριας Φύσης» και όλες τις προηγούμενες (και όχι μόνο με εκείνη την πρώτη της FOX). Σε όλες τις μεταφορές του βιβλίου του Τζακ Λόντον (είτε ήταν καλές, είτε μέτριες, είτε αδιάφορες) πλάι στους ηθοποιούς πρωταγωνιστούσαν αληθινά σκυλιά. Εδώ, η μαμά Disney αποφασίζει να επαναλάβει αυτό που έχουμε δει σε τελευταίες live action παραγωγές της όπως «Το Βιβλίο της Ζούγκλας» (2016) και «Ο Βασιλιάς των Λιονταριών» (2019): όλα τα συμπαθή τετράποδα που εμφανίζονται, δηλαδή, είναι σχεδιασμένα ψηφιακά, με την τεχνολογία να κάνει μεν (ξανά) θαύματα, το αποτέλεσμα όμως να προκύπτει χαρακτηριστικά άψυχο. Αν κάποιος το δει από μια άλλη σκοπιά, βέβαια, με τέτοιο πρόσφατο CGI παρελθόν, πιο… ταιριαστή πρώτη για το νέο όνομα του υπό ντισνεϊκής διεύθυνσης πλέον studio ίσως και να μην μπορούσε να υπάρξει.

Ο Μπακ είναι ένας καλομαθημένος στην εύκολη ζωή σκύλος που ζει σε έπαυλη της Καλιφόρνιας με τα λούσα, τις μάσες και τις ξάπλες του. Ένα βράδυ αρπάζεται από άκαρδο έμπορο ζώων με σκοπό να πουληθεί σε κάποιον από τους χιλιάδες χρυσοθήρες που συρρέουν στην Αλάσκα γυρεύοντας να κάνουν εκεί την τύχη τους. Καταλήγει να σέρνει το έλκηθρο των ταχυδρομείων του Καναδά, το οποίο οδηγεί ο έξω καρδιά μεσιέ Περό (Σι), χτίζοντας παράλληλα ισχυρή φιλία με μοναχικό άνδρα που έχει καταλήξει στα κρύα της Αρκτικής θρηνώντας τον θάνατο του γιου του (Φορντ). Οι ήσυχες μέρες που περνούν μαζί οι δυο τους στην όμορφη εξοχή, θα διακοπούν από εκδικητικό κυνηγό του πολύτιμου κίτρινου μετάλλου (Στίβενς), ο οποίος θεωρεί τον Μπακ και το γηραιό αφεντικό του υπεύθυνους για την απώλεια πλούσιας φλέβας χρυσού.

Για ένα έργο που σε προσκαλεί να απολαύσεις τη μοναδική ζωντάνια της άγριας φύσης, είναι εντυπωσιακό το πόσο… ψεύτικο μοιάζει. Δεν είναι μόνο ο «καρτουνίστικης» έμπνευσης Μπακ, καθώς και η tale quale κάλπικη σκυλοπαρέα του (γνωρίζοντας τα περί Disney από πριν και βλέποντας το αποτέλεσμα στην οθόνη, φοβήθηκα μην τυχόν ρίξουν και κανένα τραγούδι όλα τα τετράποδα μαζί, αγκαλιασμένα), αλλά ακόμη και η φωτογραφία του παγωμένου τοπίου της Αλάσκα από τον δις βραβευμένο με Όσκαρ Γιάνους Καμίνσκι, που σπάνια σε μεταφέρει στην περιπέτεια του σχετικού καλέσματος του τίτλου. Ακόμα κι όταν το πετυχαίνει, όπως στην ερημιά της παραποτάμιας καλύβας όπου ο θλιμμένος πατέρας καταλήγει παρέα με τον καλό του Μπακ, γρήγορα εμφανίζονται οι κάθε λογής CGI αρκούδες και λύκοι, για να προσγειώσουν το μάτι στην πεζή πραγματικότητα. Τουλάχιστον, ο Χάρισον Φορντ δίνει μια τυπική για τα μέτρα του χαμηλότονη ερμηνεία, σε αντίθεση με τον καρικατουρίστικο κακό του Νταν Στίβενς (λες και είναι κι αυτός από… CGI ένα πράγμα), ο οποίος το μόνο που δεν κάνει είναι να φωνάζει κραδαίνοντας την καραμπίνα του «Εγώ είμαι Μανιάτης και δεν ξεχνάω ποτέ», καθώς έχει κόψει με τα πόδια τη μισή Αλάσκα για να πάρει εκδίκηση για την τεράστια συμφορά που εξαιτίας τού Μπακ τον βρήκε.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Ένα κλασικό, φυσιολατρικό και περιπετειώδες ανάγνωσμα της αμερικανικής εφηβικής λογοτεχνίας του περασμένου αιώνα που… δεν φτουράει ως τέτοιο στη νέα του κινηματογραφική διασκευή. Ενδεχομένως να λειτουργούσε καλύτερα ως «κράχτης» για το τηλεοπτικό Disney+, παρά στη μεγάλη οθόνη. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ένα ακόμη φιλμ «για όλη την οικογένεια» που διανέμεται από την αρχή του έτους στις αίθουσες. Ας μην επαναλάβουμε, όμως, τα όσα αναφέραμε παραδίπλα, στην κριτική του «Sonic: H Ταινία»


MORE REVIEWS

ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ

Αγόρι ερωτεύεται «τυφλά» κορίτσι. Κορίτσι χάνει (σιγά-σιγά) το φως του. Θα δει άσπρη μέρα αυτή η αγάπη;

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ

Δύο ζευγάρια εκδράμουν σε ειδυλλιακό εξοχικό σπίτι, σκοπεύοντας να περάσουν ένα χαλαρό weekend. Τη χαλαρότητα, όμως, διαδέχεται αρχικά η ένταση και εν συνεχεία ο τρόμος. Ποιος τους παρακολουθεί;

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ: Η ΤΑΙΝΙΑ

Τα ζώα της ζούγκλας ξυπνούν μια μέρα, ικανά να μιλήσουν και να συνεννοηθούν μεταξύ τους! Σύντομα, θα καταλάβουν την πηγή αυτού του νέου τους «δώρου»: ένας μικρός εξωγήινος έχει πέσει στη ζούγκλα, με σκοπό να κατακτήσει τον πλανήτη!

ΗΡΩΙΚΑ ΧΑΜΕΝΟΙ

Μεροκαματιάρηδες αργεντίνικης κωμόπολης μοχθούν για να συγκεντρώσουν τα χρήματα που θα επιτρέψουν να λειτουργήσει ξανά δομή αποθήκευσης σιτηρών σε μορφή συνεταιρισμού. Όταν τα χάσουν από κομπίνα τραπεζίτη που τους είχε πείσει να τα «προστατεύσουν» σε λογαριασμό τραπέζης, οργανώνονται σαν… συμμορία και επιδιώκουν να πάρουν την εκδίκησή τους!

ΠΕΣ ΤΟ ΔΥΝΑΤΑ!

Σαραντάρα που τραβάει ζόρια σε σπίτι και δουλειά, επιτέλους, συνειδητοποιεί πως έχει φωνή! Θα ακουστεί;