FreeCinema

Follow us

Ο ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ (2023)

(THE BOOGEYMAN)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραματικό Θρίλερ Τρόμου
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ρομπ Σάβατζ
  • ΚΑΣΤ: Σόφι Θάτσερ, Κρις Μεσίνα, Βίβιεν Λάιρα Μπλερ, Ντέιβιντ Νταστμάλσιαν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 98'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Ζει στο σκοτάδι, κρύβεται στις ντουλάπες παιδικών υπνοδωματίων και βρίσκει γόνιμο έδαφος για δράση σε σπίτια οικογενειών όπου οι δεσμοί ανάμεσα στα μέλη τους καταρρέουν.

Το σενάριο του «Μπαμπούλα» βασίζεται σε μία short story του Στίβεν Κινγκ από το 1973. Καταλαβαίνει κανείς την απόγνωση των παραγωγών του Χόλιγουντ, να βρουν κάτι στο οποίο θα μπορέσουν να κοτσάρουν ξανά στη «μαρκίζα» το όνομα του maître του υπερφυσικού τρόμου, όμως, εκ του φιλμικού αποτελέσματος, εύλογα θα αναρωτηθεί ο ταλαίπωρος θεατής: πόσες σελίδες ήταν τούτη η «σύντομη» ιστορία; Πάνω από δύο; Σοβαρά τώρα;

Ακολουθώντας την πλέον basic φόρμουλα ενός «άμορφου» Κακού που ζει και κρύβεται στο σκοτάδι (ή στους εφιάλτες των ανθρώπων), ο Ρομπ Σάβατζ συστήνει με απόλυτα προβληματικό και ελλειπτικό τρόπο τους βασικούς χαρακτήρες τούτης της ταινίας, οι οποίοι συνέρχονται ακόμα από την απώλεια της συζύγου και μητέρας μιας τριμελούς (πια) οικογένειας. Ο πατέρας, ψυχαναλυτής στο επάγγελμα, δεν επιδιώκει να φέρνει τα παιδιά του αντιμέτωπα με αναφορές ή κουβέντες που θα την θυμίζουν, δημιουργώντας ένα επιπλέον «κενό» στις σχέσεις τους, γεγονός που υποτίθεται ότι εκμεταλλεύεται η δαιμονική, φανταστική μορφή ενός «μπαμπούλα», η οποία ξεπετάγεται μέσα από το σκοτάδι για ν’ αρπάξει τις ψυχές υπάρξεων «ματαιωμένων» από προσωπικά δράματα ή έλλειψη νοιαξίματος.

Υπάρχει ένα «πάτημα» κοινωνικού ενδιαφέροντος στο φιλμ, όμως, το σενάριο πελαγοδρομεί με προσανατολισμούς υποπλοκών που δεν ολοκληρώνονται ποτέ ουσιαστικά, ούτε και πείθουν για μια κάποια σοβαρότητα πρότασης προς βαθύτερη ανάγνωση των τεκταινόμενων. Τα μέλη της προηγούμενης οικογένειας που χτύπησε ο «μπαμπούλας» (και ζουν ακόμα, άγνωστον για πόσο…), οι συμμαθήτριες της μεγάλης κόρης, όσο και η ψυχολόγος των δύο κοριτσιών του χήρου Γουίλ, υπάρχουν μονάχα για να δικαιολογούν την ύπαρξη εμβόλιμων σεκάνς διαλόγου ανάμεσα στην υποχρέωση – αυτοσκοπό του Σάβατζ, να σερβίρει το ένα jump scare μετά το άλλο. Προφανώς, τέτοια υπάρχουν και (για τον μέσο θεατή, όχι για τον φανατικό horror-άκια) θα λειτουργήσουν σε κάμποσες περιπτώσεις, όμως, εάν το ζητούμενο σε ταινία του συγκεκριμένου genre είναι πια μονάχα το να παρακολουθείς μια πιο «extended» μορφή σκηνή από εκείνες που σου έχει «πουλήσει» το trailer, τελικά, ίσως αρκεί να μένουμε… στο YouTube!

Για τους γνώστες του πράγματος, εάν έχετε υψηλές προσδοκίες τύπου «Έλα να Παίξουμε» (2020) ή αναζητάτε έστω κάτι πιο κοντινό στο «Antlers» (2021), λυπάμαι, αλλά τούτος ο «Μπαμπούλας» είναι χαμένος στο βαθύ σκοτάδι μιας κινηματογραφικής βιομηχανίας που (πιο συχνά) επιδιώκει να βασιστεί στην ούγια ενός ονομαστού και γνώριμου προϊόντος, παρά στο να δημιουργήσει ένα πρωτότυπο και νεωτεριστικά δημιουργικό brand name (το έπραξε το «Χαμογέλα» πέρσι, να δούμε αν το sequel θα ωφελήσει σε κάτι ή… θα «ξεζουμίσει» το original hit). Με λόγια απλά, πεταμένα λεφτά για δυο-τρία «μπου»…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Μία εντελώς pointless ιστορία, δίχως ίχνος στοιχείου πλοκής σε κατάσταση ανάπτυξης, αφήγηση για χασμουρητά κι ένα «μαυρο»(κακόμοιρο) τέρας που φλασάρει σε λιγοστά καρέ στο μεγαλύτερο μέρος του φιλμ, ώσπου να φανερώσει… ένα μείγμα ιδεών που στην όψη έχεις ξαναδεί στο παρελθόν. Να επισημάνω ότι στα άνωθεν παραδείγματα τίτλων ταινιών τρόμου δεν πρόσθεσα και το «Babadook» (2014), διότι εκείνο σε σύγκριση με τον «Μπαμπούλα» μοιάζει με… μπεργκμανικό art-house! Στην τελική, όχι κακό. Ανώφελο. Και ανούσιο.


MORE REVIEWS

ΜΗΤΡΙΚΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ

Στα αμερικανικά suburbs του ’60, δύο αγαπημένες γειτόνισσες βιώνουν μία τραγωδία που θα μετατρέψει τις ζωές τους σε θρίλερ. Ή μήπως κάποια από τις δύο έχει φαντασία που οργιάζει;

ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

Ο Άλεν πρόκειται να αποτοξινωθεί από τη βία. Πως πρόκειται να επιζήσει, όμως, σε μια κοινωνία στην οποία η άσκηση της βίας αποτελεί θεμελιακή αρχή;

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ

Έπειτα από τον θάνατο του έφηβου γιου της μπροστά στα μάτια της, ανύπαντρη μητέρα εγκαταλείπει τη Μαδρίτη για τη Βαρκελώνη, προς αναζήτηση του πατέρα του παιδιού της, ο οποίος όλα αυτά τα χρόνια αγνοούσε την ύπαρξή του. Η απόφασή της αυτή θ’ αποδειχθεί άκρως αποκαλυπτική για μια σειρά από γυναίκες και... άνδρες που συναντά στο διάβα της.

ΤΙΓΡΗΣ

Κτηνίατρος ζωολογικού κήπου επαρχιακής πόλης της Ρουμανίας, η οποία βρίσκεται σε ψυχολογική πίεση λόγω απώλειας νεογέννητου μωρού και απιστίας συντρόφου, χάνει από την προσοχή της την τίγρη που φρόντιζε, με αποτέλεσμα το άγριο θηρίο να περιπλανιέται ελεύθερο στους δρόμους.

DEADPOOL & WOLVERINE

Ο Γουέιντ Γουίλσον έχει αφήσει πίσω του τη στολή του Deadpool, όμως, η Time Variance Authority τον καλεί πίσω στη δράση για να προστατεύσει την timeline της ύπαρξής του και ν’ ανακαλύψει (μέσα στο γνωστό χάος των παράλληλων multiverse) έναν ακόμα ζωντανό και συνεργάσιμο Wolverine, διότι χωρίς αυτόν… ο κόσμος του θα χαθεί! (Ή κάτι τέτοιο.)