FreeCinema

Follow us

SPY (2015)

  • ΕΙΔΟΣ: Κατασκοπική Κωμωδία Δράσης
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Πολ Φιγκ
  • ΚΑΣΤ: Μελίσα ΜακΚάρθι, Μιράντα Χαρτ, Ρόουζ Μπερν, Τζέισον Στέιθαμ, Άλισον Τζάνεϊ, Τζουντ Λο, Πίτερ Σεραφίνοβιτς, Μπόμπι Καναβάλε
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 120'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Δαιμόνια πράκτορας της CIA, η Σούζαν Κούπερ, χαραμίζεται σε ένα γραφείο, μπροστά από ένα κομπιούτερ, ως αναλύτρια και δεξί χέρι του περίφημου πράκτορα Φάιν. Μέχρι που προβάλλει ως μοναδική λύση για τη CIA να σταματήσει έμπορο όπλων και να αποτρέψει παγκόσμια κρίση. Οπότε και αναλαμβάνει δράση ως «μυστική» και βάζει σε όλους τα γυαλιά.

Οξύμωρο: όσο θέλω να σου περιγράψω πόσο καλά πέρασα με αυτή την ταινία κι όσο αισθάνομαι την ανάγκη να σου… φάω τα αυτιά να πας να τη δεις για να περάσεις και εσύ καλά, άλλο τόσο θα προτιμούσα να μη σου πω τίποτα γι’ αυτή. Ώστε να μην σου χαλάσω την έκπληξη. Ώστε να ξεπατωθείς κι εσύ στα γέλια, υστερικά, μετά δακρύων και χάσιμο ελέγχου… διαφόρων λειτουργιών του σώματός σου. Αν όχι συχνά-πυκνά, τότε σίγουρα, τουλάχιστον, κατά την ανθολογική σκηνή της πρώτης αναμέτρησης, μέχρι – κυριολεκτικά – τελικής αεροπλανικής πτώσης της Κούπερ με κακοποιό (τον «φωτογράφο» έχε στο νου σου και δεν σου μαρτυράω τίποτα άλλο). Ή κάθε φορά που ανοίγει το στόμα του ή απλά εμφανίζεται στην οθόνη ο Στέιθαμ, ως υπερ-κατάσκοπος μεν, αδιανόητος γκαφατζής δε, Ρικ Φορντ, στην πρώτη κωμική και – αν όχι καλύτερη, τότε – πιο απολαυστική ερμηνεία της καριέρας του.

Ή εξαιτίας τού πόσο λαχταριστή, εθιστικά γαργαλιστική προκύπτει ως «the big bad», Ρέινα Μπόγιανοφ, με το μαλλί / φουντωτό αντικείμενο αγνώστου ταυτότητας, η – μια εκ των λατρεμένων «Φιλενάδων» – Μπερν, (ειδικά στην… εν πτήσει σκηνή της, στο ιδιωτικό της jet). Ή χάρη στο ακαταμάχητο βρετανικό φλέγμα τής – εκ του επίσης λατρεμένου «Επειγόντως τη Μαμή» – Χαρτ, στον ρόλο τής κολλητής μόνο αρχικά, αναλύτριας (με ή χωρίς το ποντικάκι στον ώμο) και υποστηρικτικής τής Κούπερ μυστικής πράκτορα στη συνέχεια (ιδιαίτερα όταν και όπως κλέβει την καρδιά του… 50 Cent!). Ή…

Είδες; Ήταν να μην πάρω μπρος. Πρέπει, όμως, να συγκρατηθώ. Κυρίως όσον αφορά τη ΜακΚάρθι – αυτό το απροσπέραστο, ακατάβλητο, φυσικό… φαινόμενο της κωμωδίας (και όχι μόνο). Που για μια ακόμα φορά (μετά τα «Φιλενάδες», «Identity Thief», «The Heat» και «St. Vincent: Ο Αγαπημένος μου Άγιος») αφήνει ανεξίτηλο το στίγμα της στο πανί, προσφέροντάς μας τουλάχιστον μια (την προαναφερθείσα) σκηνή ανθολογίας. Μόνο που εδώ είναι ξεκάθαρα, μόνη πρωταγωνίστρια, να κρατάει στους πληθωρικούς, γενναιόδωρους ώμους της όλο το βάρος των δρώμενων, οπότε καταλαβαίνεις πως πρόκειται για ένα διαρκώς ξεκαρδιστικά συναρπαστικό φιλμ. Σε αυτό συνεισφέρουν (και μπορώ να σου αποκαλύψω) τα μάλα αφενός το πόσο καλοκουρδισμένο και ως ταινία δράσης είναι το «Spy», καθώς και απρόβλεπτη εξέλιξη έχει, και σασπένς χτίζει, και υποδειγματικά γυρισμένες σκηνές καταδίωξης και μονομαχιών διαθέτει (ο, και σεναριογράφος και σκηνοθέτης εδώ, Φιγκ αναδεικνύεται δεινός πλέον μαέστρος κάθε τι θηλυκού και εναλλακτικού – οι θυληκοί «Ghostbusters» του ενδέχεται να είναι αριστούργημα, δηλαδή!).

Και αφετέρου, όσο διασκεδαστικό ντελίριο είναι αυτή η κωμωδία σε πρώτη ανάγνωση, άλλο τόσο (και ακόμα περισσότερο) ανατρεπτική, ρηξικέλευθα αυθάδης και υπέροχα, προκλητικά ανοιχτόμυαλη ανακύπτει σε μια δεύτερη, καθώς διαλύει ευφάνταστα και όσο πρέπει σουρεαλιστικά όλα τα – ρατσιστικά – κλισέ περί εμφάνισης, ομορφιάς, υγιή νου εν σώματι υγιή, μοιραίων (και όχι μόνο) γυναικών και ανδρών, Άγγλων, Γάλλων, Ιταλών, μητέρων (κατά το αναμνηστικό λογύδριο της Μπόγιανοφ για τη μάνα της), φεμινισμού, φαλλοκρατισμού, Τζέιμς Μποντ, και μαύρων rappers, μεταξύ πολλών άλλων! Άσε που για τον ρόλο τής επικεφαλής της CIA επελέγη η Άλισον Τζάνεϊ – η πιο ευέλικτη και πολυδιάστατη Αμερικάνα καρατερίστα της εποχής μας. Τουτέστιν, όχι «τα χέρια ψηλά!», αλλά «τα γέλια δυνατά!».

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Μετά τα – καλλιτεχνικά – παραστρατήματα των «The Heat» και «Tammy» (που, ευτυχώς, δεν έπαιξαν στη χώρα μας), Πολ Φιγκ και Μελίσα ΜακΚάρθι αντίστοιχα, ξαναβρίσκουν τη φόρμα τους σε μια χορταστική, ανατρεπτική και περιστασιακά χωρίς οίκτο ξεκαρδιστική κωμωδία δράσης, που δεν αποκλείεται να γίνει κλασική. Οπότε, ναι, σαφώς και «ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ»! Εκτός κι αν ξεκουνιέσαι να απολαύσεις δεόντως σινεμά στη μεγάλη οθόνη μόνο αν πρόκειται για μη αμερικάνικη, μελαγχολική (ή απλά μίζερη) κινηματογραφική «κουλτούρα».


MORE REVIEWS

DUNGEONS & DRAGONS: ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΚΛΕΦΤΩΝ

Καταφερτζής κλέφτης, παρέα μ’ ένα μικρό τσούρμο από τυχοδιώκτες συνοδοιπόρους οι οποίοι κατέχουν ουκ ολίγες μαγικές ικανότητες, αναζητά κλεμμένο κειμήλιο που ίσως του επιτρέψει να επαναφέρει στη ζωή την πεθαμένη και πολυαγαπημένη του σύζυγο.

ΤΑ ΟΧΤΩ ΒΟΥΝΑ

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, ο Πιέτρο γίνεται φίλος με το μοναδικό παιδί ενός μικρού ορεινού χωριού, καθώς κάνει τις καλοκαιρινές του διακοπές εκεί. Ο Μπρούνο θα χαθεί από τη ζωή του εξαιτίας μικρών παρεξηγήσεων, μα θα επιστρέφει πάντοτε στον ενήλικο βίο του, για να του θυμίζει την παιδική ηλικία και πατρικές στιγμές που έχασε από πείσμα και λάθος επιλογές.

ΖΛΑΤΑΝ

Τα ταραχώδη παιδικά και νεανικά χρόνια του Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς στη Σουηδία, μέχρι την αναγνώριση του ποδοσφαιρικού του ταλέντου, χάρη στις εμφανίσεις του με τη φανέλα του Ajax.

Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΜΥΡΜΗΓΚΙΩΝ

Στη Ρώμη της δεκαετίας του ’60, ο Άλντο Μπραϊμπάντι, ένας ποιητής και θεατράνθρωπος γύρω στα 40, ζει με τον νεαρό Έτορε, φίλο και σύντροφό του. Όταν ο υπερσυντηρητικός και θρησκευόμενος πατέρας του δεύτερου καταγγέλλει αυτή τη σχέση στην Αστυνομία, ο Άλντο θα βρεθεί κατηγορούμενος και αντιμέτωπος με φυλάκιση, χάρη σ’ έναν ιδιότυπο νόμο με μεσαιωνικές καταβολές.

DEMON SLAYER: KIMETSU NO YAIBA - TO THE SWORDSMITH VILLAGE

Μετά τη δολοφονία της οικογένειάς του από έναν δαίμονα, ο Ταντζίρο Καμάντο εντάσσεται στο Σώμα Φονιάδων Δαιμόνων, έχοντας έναν και μοναδικό σκοπό: να επαναφέρει την αδελφή του (τη μόνη που γλίτωσε τον θάνατο, με τίμημα όμως τη μετατροπή της σε δαίμονα) στην ανθρώπινη μορφή της.